Remember die ene Netwerk-uitzending waarin het verkiezingsprogramma van de VVD tegen het licht werd gehouden? Die ene met die huilende bijstandsmoeder? Dan zult u zich ongetwijfeld ook herinneren hoe Mark Rutte daar een emotioneel nummertje over maakte. Hij werd boos, want hoe durfde men te verkondigen dat het verkiezingsprogramma van de VVD over de ruggen van zwakkere groepen zou gaan? Dat was allemaal gekleurde berichtgeving van de publieke omroep.
Enfin, fast forward een jaar later. Sommige voorspellingen uit de uitzending zijn exact uitgekomen. De zaken waar Rutte een jaar geleden moreel zo hoog van de toren over blies, worden nu uitgevoerd door zijn kabinet. Case in point: het persoonsgebonden budget (pgb).
Er klopt werkelijk helemaal niets van. Het is zeer tendentieus. Om te beginnen het gezin dat die vreselijke situatie heeft met die dochter van zeven jaar. Het is natuurlijk ondenkbaar dat dit gezin het pgb, het persoonsgebonden budget, zou kwijtraken. Daar hebben we in Nederland voor gevochten. Dat is beschaving, dat staat nergens in onze plannen. Uw economen hadden dat met ons moeten bespreken, dat is niet gebeurd. We hebben de grootst mogelijke moeite gedaan de berekeningen los te trekken, dat is op dreigement dat ik niet zou komen gelukt, uiteindelijk hebben we die sommen gekregen. Ik kan u zeggen: dit gezin, met die dochter van zeven jaar, we hebben het helemaal nagerekend, gaat er bij de VVD op voor uit.
En hier is wat er nu gebeurt -- een persoonlijk drama voor honderdduizenden mensen. Door afschaffing van het pgb verliezen zij hun zelfstandigheid. Zij raken of afhankelijk van de gemeente -- die noch de kennis of capaciteit, noch het geld hebben om dit te regelen -- of moeten naar een instelling voor zorg.
Bijna 300 duizend hulpbehoevenden raken hun zorgvergoeding kwijt. Zij kunnen nog bij de gemeente aankloppen voor hulp. Mantelzorgers, zoals familie en buren, moeten een grotere rol gaan spelen. De wijkverpleegkundige moet de zorg gaan coördineren.
Dit schrijft staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner (CDA) van Volksgezondheid in haar visie op de AWBZ, de wet die onverzekerbare zorg dekt. Het kabinet bespreekt de notitie vandaag.
(…)
Veldhuijzen stelt een forse sanering van de AWBZ voor. Zij bezuinigt bijna 2 miljard euro op deze zorg. De volksverzekering dekt voortaan alleen nog het verblijf in een gehandicapteninstelling, verzorgings- of verpleeghuis.
Alle zorg buiten deze instellingen moeten gemeenten gaan regelen. Die kunnen ‘professionele ondersteuning, vrijwilligers en leerlingen via maatschappelijke stages’ inzetten om zorg te verlenen.
‘Het gaat’, schrijft Veldhuijzen, ‘om mensen met een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, ouderen met somatische of psychogeriatrische problematiek, volwassenen met psychiatrische problematiek en om jeugdigen met psychiatrische problematiek in combinatie met opvoed- en opgroeiproblemen.’
(…)
De gemeenten krijgen een budget dat ‘in overeenstemming is met de taakuitbreiding’. Hoeveel geld de gemeenten krijgen, meldt de staatssecretaris niet. Ze mogen zelf bepalen hoe zij zorg verlenen. ‘Wel moeten gemeenten over de uitvoering van hun taken en de keuzen die zij daarbij maken verantwoording afleggen aan hun burgers’, schrijft Veldhuijzen.
De mogelijkheid om met een ‘persoonsgebonden budget’, pgb, zelf zorg in te kopen, wordt vrijwel geheel afgeschaft. Alleen degenen die in kleinschalige gehandicapteninstellingen als de Thomashuizen wonen of in tehuizen voor hulpbehoevende ouderen als De Herbergier, krijgen nog een pgb.
(…)
Nu zijn 190 duizend budgetten toegekend aan 130 duizend mensen. Van hen verliezen 117 duizend uiterlijk in 2014 hun budget. Een groot deel is dan aangewezen op zorg van de gemeenten. Voor circa 30 duizend jongeren met psychiatrische problemen die nu een pgb hebben, is volgens Veldhuijzen ‘onvoldoende AWBZ-zorg beschikbaar’. Voor hen zoekt zij een oplossing. De versobering van het pgb moet in 2015 900 miljoen euro opleveren.
Mensen die in een gehandicapteninstelling, verpleeg- of verzorgingshuis wonen, moeten na 2013 huur gaan betalen. Wie weinig inkomen heeft, kan huurtoeslag krijgen.
In 2013 stelt staatssecretaris Veldhuijzen 852 miljoen extra beschikbaar voor de zorginstellingen. ‘Met dit bedrag krijgen instellingen meer financiële armslag en kunnen er twaalfduizend extra medewerkers worden aangenomen en opgeleid’, schrijft Veldhuijzen. Het aantal van twaalfduizend extra verzorgers was een harde eis van de PVV voor gedoogsteun aan het kabinet. Hiervoor zou een miljard euro worden vrijgemaakt.
En waarom? Achttien miljard. Achttien miljard, achttien miljard. Oh ja, en achttien miljard.
Wat mooi: na Doekle Terpstra, Dries van Agt, Frans Andriessen, Willem Aantjes, Cees Veerman (CDA), Frans Weisglas en Joris Voorhoeve (VVD) – mensen die door GeenStijl nog makkelijk kunnen worden weggezet als niet ter zake doende linkshuilies - spreekt nu ook de daadwerkelijk nog prominente CDA’er Herman Wijffels (Rabobank-directeur, bewindvoerder bij de Wereldbank, oud-SER-voorzitter, informateur van het vorige kabinet, übernetwerker) zich uit tegen de horrorcoalitie VVD-CDA-PVV die nu in de maak is.
En terecht: want Wijffels, samen met Veerman en oud-minister Pieter Winsemius (VVD), wijst op een beleidspunt waar tot nu toe in de media nauwelijks aandacht aan wordt besteed, omdat het niet om de islam of om bezuinigingen gaat, namelijk natuur en milieu. Reken maar dat een VVD-CDA minderheidskabinet met gedoogsteun van de PVV een einde gaat maken aan ieder redelijk beleid op het gebied van natuurbehoud, duurzaamheid en landbouw. Dat wordt wegen aanleggen, bio-industrie de vrije hand geven, einde aan linkse hobby’s zoals groene subsidies, en you name it.
De kritiek van Wijffels op het CDA is dan ook niet mals. De Volkskrant:
Nu ziet de oud-Rabo-topman, oud-bewindvoerder van de Wereldbank en prominent CDA’er zijn partijafdrijven richting ‘restauratie’ en ‘PVV-nostalgie’. Het thema duurzaamheid lijkt daarbij verder weg dan ooit. ‘Hetlijkt erop dat het CDA en de VVD de economie in oude glorie willen herstellen. Ze proberen het oude systeem nog wat scherper te formuleren. Een vruchteloze en kansloze operatie. De financiële crisis heeft juist aangetoond dat het tijd is voor fundamentele vernieuwing, voor een herordening van economische en sociale verhoudingen. Met een betere relatie tussen mensen onderling en tussen mens en natuur.’
(…)
Maar in de CDA-leiding vindt hij tegenwoordig maar weinig weerklank voor zijn ideeën. ‘Het CDA heeft zich ontwikkeld tot een overwegend conservatieve partij die in afnemende mate verbinding heeft met de noties die bepalend zijn voor de toekomst.’ De coalitie die nu in de maak is gaat volgens Wijffels, ‘noch voor de landsmacht, noch voor de partij in de gewenste richting. Het zal de tegenstellingen in de maatschappij verscherpen in plaats van overbruggen.’
(…)
Volgens Wijffels is ‘het Nederlandse politieke bestel zo versplinterd dat het niet meer in staat is om een adequaat landsbestuur te organiseren. En dan kom je uit bij de figuratie die nu speelt.’ Het is het beste, meent hij, ‘dat we in de loop van dit onderhandelingsproces tot de conclusie komen dat deze coalitie niet in het belang is van het land en van de partij’.
Ondertussen is het aantal ondertekenaars van de tegenpetititie over de duizend heen. Maar het CDA zou het CDA niet zijn als de top niet probeerde onwelgevallige geluiden de kop in te drukken:
Potentiële onruststokers binnen het CDA worden door de partijtop uitgenodigd voor informele bijeenkomsten, om ophef over mogelijke samenwerking met de PVV te sussen. Zij krijgen het verzoek om eerst de onderhandelingen af te wachten voordat ze met hun onvrede naar buiten treden. Het CDA zal alleen toetreden tot het minderheidskabinet als de partij voldoende toezeggingen krijgt, zo luidt de boodschap.
Een woordvoerder van het CDA bevestigt in het Nederlands Dagblad dat partijprominenten die problemen hebben met de PVV, of die in het verleden kritisch zijn geweest, de afgelopen weken informele gesprekken hebben gevoerd met onderhandelaars die nauw bij de kabinetsformatie betrokken zijn. Zij spraken met interimvoorzitter Henk Bleeker, fractievoorzitter Verhagen of Kamerlid Sybrand van Haersma Buma.
Het hopen is dat deze tegenbeweging door blijft groeien, zodat ze niet meer valt te negeren.
Verkiezingswinnaar VVD heeft een akkoord op hoofdlijnen op zak voor de vorming van een paars-plus kabinet met PvdA, D66 en GroenLinks. Dat zeggen goed ingevoerde bronnen nabij de onderhandelingen.
Een omvattend plan waarin het bedrag aan bezuinigingen voor de komende kabinetsperiode staat vermeld, plus de hoofdlijnen van enkele grote sociaal-economische hervormingen, heeft de liberalen over de streep getrokken.
(…)
Paars-plus wordt gezien als een koorddansact. De VVD-kiezer ziet liever een rechts kabinet, zo blijkt uit peilingen. PvdA, D66 en GroenLinks – allen links van het midden – beseffen dat zij VVD tegemoet moeten komen en dus een eindje naar rechts moeten opschuiven. VVD-leider Mark Rutte weet op zijn beurt dat hij met lege handen kan komen te staan als hij overvraagt.
In haar verkiezingsprogramma wilde de VVD euro 30 mrd bezuinigen in twee kabinetsperioden, met de nadruk op de eerste vier jaar. Bij de PvdA lag het accent precies andersom. D66 zit er ongeveer tussenin, GroenLinks iets daaronder. De VVD wil het begrotingstekort het snelst dichten, in vier jaar. Alle partijen hebben ruimschoots maatregelen bedacht tegen de oplopende vergrijzingskosten.
Maxime Verhagen van het CDA is bereid om met de VVD en de PVV te onderhandelen over de vorming van een coalitie. Verhagen stelt wel opnieuw de voorwaarde dat hij pas aanschuift als de VVD en de PVV hun onderlinge meningsverschillen uit de weg hebben geruimd.
Verhagen zei vanmiddag dat zijn aanbod nog steeds staat: “Ik heb dat nooit ingetrokken en ik heb het vier keer herhaald.”
Er ontstaat hier een patroon. Volgens welingelichte CDA-kringen (die hier niet met name genoemd worden) is dit van begin af aan strategie geweest van Verhagen: play hard to get, laat Rutte z’n rondjes maken, en begin dan overnieuw. Verhagen redt z’n gezicht. Naar de PVV overgelopen CDA-stemmers komen weer terug.
En het CDA kan nu véél eisen van de VVD en de PVV. Zoveel, dat een merendeel van de CDA-leden misschien wel overstag gaat.
VVD-PvdA-CDA-D66-GroenLinks. Dat is Paars-plus, met het CDA. Of: het kabinet-Den Uyl, met de VVD. Of: een kabinet met 102 zetels, van alle middenpartijen die dit land rijk is.
Onzin natuurlijk.
Ik neem aan dat Cohen hier iets mee probeert te bereiken, maar wat? Rutte dit doen afwijzen, zodat Cohen kan zeggen dat hij het geprobeerd heeft?
Inmiddels begint dit ridicule formatieproces het failliet van het Nederlandse politieke system wel aan te tonen. Dit spelletje heeft helemaal niets met democratie te maken.
Volgens Trouw, overigens, is het inderdaad allemaal een spel, bedoeld om in “de volgende ronde” serieus over alle afgeschoten regeringsopties te spreken. Zo gaat dat in Nederland.
De snelheid van de eerste ronde biedt perspectief.Immers, op inhoud is geen van de mogelijke coalities afgeblazen – daar zijn ze nog niet aan toegekomen – en de partijen houden hun belofte gestand dat er niet in het openbaar wordt geklapt uit de vertrouwelijke besprekingen. Dat laatste betekent dat geen van de partijen zo’n afschuw heeft van de mogelijke coalities, dat ze achter de schermen gaan zieken door vertrouwelijke gesprekken door te spelen.
De opstelling van de oude volkspartijen, die alle drie één van de coalities hebben uitgesloten nog voordat het inhoudelijk ergens op stuk liep, moet worden gezien in het licht van de gecompliceerde verkiezingsuitslag. Het CDA is er niet de partij naar om niet eens te willen onderhandelen, maar de bijna halvering van de partij en de afkeer van de PVV in een deel van de achterban noopte Verhagen ertoe om de bal helemaal af te houden. Toch zou een volgende formateur, die wellicht iets meer afstand heeft tot Rutte, het best nog eens kunnen proberen. Als VVD en PVV echt een rechts kabinet willen, moeten ze het CDA genoeg kunnen bieden om Verhagen de mogelijkheid te geven een dergelijk kabinet te verkopen aan zijn achterban.
Ook de variant van VVD, PvdA en CDA die Cohen afschoot zonder er ook maar over te hebben gepraat kan nog niet van tafel zijn. Zoals Verhagen geen inhoudelijke argumenten gebruikte om niet over rechts te willen praten, komt Cohens motivatie niet veel verder dan dat zijn voorkeur nou eenmaal elders ligt en omdat hij een ’zo progressief mogelijk’ kabinet wil. Dat de VVD-leider niet meteen wilde overgaan tot echt onderhandelen met PvdA, D66 en GroenLinks is begrijpelijk. Hoe valt zo’n kabinet te verkopen aan de achterban, die voor een deel bestaat uit overlopers van PVV en CDA?
De partijen blijven intussen bij hun oude posities. Wilders wil nog altijd VVD, PVV, CDA. De PvdA, D66 en GroenLinks houden elkaar vast. Alle langsgekomen varianten zijn nog mogelijk, overigens net als de nog niet besproken coalities van PvdA, CDA, SP en GroenLinks of VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie. Uiteindelijk zal iemand verantwoordelijkheid moeten nemen.
- Update: D66 en GroenLinks hebben negatief gereageerd op Cohens vijf partijen-voorstel. Terug naar de koningin dan maar.
Het nieuwe album van Bløf wordt, in tegenstelling tot de twee laatste cd’s, weer een rockplaat. “We waren het geaai beu”, legt bassist en tekstschrijver Peter Slager uit in het AD.
(…)
Bløf-bassist en tekstschrijver Peter Slager schat in dat Geert Wilders niet alle nummers op de nieuwe plaat kan waarderen.
“We hebben een nummer geschreven dat ‘Denken Aan de Dag’ heet, daar zal Wilders niet blij mee zijn”, zegt Slager.
“Laten we denken aan de dag dat we onszelf zijn zonder vlag, zonder een volkslied en zonder de trots die ons verblindt”, citeert Slager de tekst.
De 41-jarige muzikant hoopt dat Wilders’ PVV niet gaat regeren. “Wilders zegt dat we fors moeten bezuinigen op cultuur en ontwikkelingssamenwerking. Dat zijn precies de twee terreinen waar ik me keihard voor inzet.”
(…)
De bassist overweegt zelfs te emigreren als Wilders meer te zeggen krijgt. “Ik zal niet zo snel uit Zeeland weggaan, maar als de huidige politieke tendens zich voortzet en meer invloed gaat hebben op ons dagelijks leven komt er een moment dat ik uit Nederland vertrek.”
VVD-fractievoorzitter Mark Rutte ziet te weinig perspectief om te onderhandelen over een Paars Plus-coalitie van VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. Rutte concludeerde dat vandaag na afloop van het gesprek bij informateur Rosenthal waarbij de vier partijen volgens hem uitgebreid de mogelijkheden voor samenwerking hebben verkend.
Een paars-pluskabinet is van de baan. VVD-leider Mark Rutte heeft te weinig vertrouwen dat onderhandelingen met PvdA, GroenLinks en D66 iets zullen opleveren.
Er is volgens Rutte te weinig perspectief voor een dergelijk kabinet. Als reden noemde hij de grote verschillen in de partijprogramma’s. De vier partijen spraken de hele maandag en een flink deel van dinsdag onder aanvoering van informateur Uri Rosenthal. Die zei eerder al dat het ging om een ‘tussenstap’.
Nog onbekend is wat de volgende optie is die de VVD-senator gaat onderzoeken.
Reacties van fractieleiders op Joop.nl. Job Cohen wil niet praten over een VVD-PvdA-CDA coalitie. Nou, ik moet het nog zien. En volgens De Pers sluit Rutte niet uit dat er later nog eens over Paars-plus gesproken wordt. Pfff.
Ik ga maar weer eens verder met het requiem van Mozart luisteren.
Wat valt Rutte tegen zeg. Ooit dacht ik dat hij nog wel ok was, maar blijkbaar hebben z’n jaren bij de VVD hem gebrainwashed tot de onwillige, starre figuur die hij nu is.
Hoewel het moreel op z’n minst dubieus was, was electoraal gezien formeren met de PVV de meest voor de hand liggende optie. Dat is gebeurd, it didn’t work, klaar. Dus, electoraal gezien – waarbij in acht moet worden genomen dat volgens politici en journalisten tegenwoordig het recht op regeringsdeelname wordt bepaald door of je als partij wint of verliest, ongeacht hoe groot je bent – ligt een Paars-plus coalitie nu het meest voor de hand. Immers, op de PvdA na, die op een haartje na niet de grootste is geworden, hebben alle Paarse partijen zetels gewonnen. Dus, “de kiezer” wil ook wel een Paarse coalitie.
Ik ben het niet eens met deze redenatie, maar dat is hoe het debat tegenwoordig gevoerd wordt.
Belangrijker: ook programmatisch gezien ligt Paars-plus voor de hand. Oprekken AOW-leeftijd, inkorten WW, versoepelen ontslagrecht, het zijn de economische hervormingen waar deze verkiezingen over gingen waar de partijen het grosso modo over eens zijn. Natuurlijk zou er stevig onderhandeld moeten worden, en een succesvol afronden van de formatie is geen vanzelfsprekendheid; maar het ligt voor de hand om het te proberen.
Maar nee. Rutte wil een “nationaal” kabinet. Een bloedeloos, zwak vechtkabinet, met de drie ooit grote partijen. Waarvan er twee de verkiezingen hebben “verloren”. Daar krijgen we het land mee vooruit. Zo’n coalitie is nog erger dan Balkenende-IV. Zou er iemand zijn die dáár warm voor loopt?
Het ergste is nog wel dat Mark Rutte iemand is die liever met de PVV en Geert Wilders gaat regeren, dan met de PvdA, D66 en GroenLinks. Dát is Mark Rutte, en dat is de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD). Hun morele kompas, en elke vorm van beschaving en fatsoen volledig kwijtgeraakt.
Hè hè, relaxed. Nu op zoek naar nieuwe mogelijkheden. Aangezien de trend onder politici en journalisten de afgelopen tijd is om politiek te bezien als een voetbalwedstrijd, waarbij de “winnaars” schijnbaar een moreel recht hebben op regeringsdeelname (of die winnaars kleiner zijn dan partijen die iets verloren hebben, zoals in het geval van de PvdA, doet er blijkbaar niet toe), lijkt het verkennen van een Paars-plus coalitie, waarin tenslotte drie “winnende” partijen zitten, mij voor de hand liggen.
- Update: Informateur Uri Rosenthal nu @ persconferentie. Rechtse coalitie is van de baan, informateur bekijkt morgen “andere mogelijkheden”. Volgens journalisten is Paars-plus nu het meest waarschijnlijk. Ik zeg: morgen “blijkt” dat drie partijen dit dolgraag willen, maar nou gaat de VVD moeilijk doen.
It ain’t over till the fat lady sang, maar het lijkt erop alsof men zich ook binnen het Christen Democratisch Appèl (CDA) realiseert dat politiek niet alleen gaat over macht, maar ook over moraal. Dat wil in concreto zeggen: dat je als fatsoenlijke partij niet in een coalitie gaat zitten met Geert Wilders en de PVV – de partij van in de knieschijven schieten, de kopvoddentaks en de Koran is Mein Kampf. Mark Rutte en de meerderheid van de VVD-achterban zijn dit punt reeds gepasseerd (we won’t forget), maar binnen het CDA lijkt men zich te roeren.
Twee berichten die hierop wijzen. Volgens De Volkskrant is een meerderheid van de CDA-gemeenteraadsleden tegen een coalitie met de PVV, en overweegt één-zesde om op te stappen als deze tot stand komt. Daarnaast ziet oud-minister Cees Veerman – nog niet zo lang geleden getipt als nieuwe leider van het CDA – een coalitie met de PVV, die hij een partij die uitstraalt dat er een inferieure groep mensen in dit land woont noemt, eveneens niet zitten.
Dus, nu is besloten tot een congres over deelname aan een eventuele coalitie. Dit geldt formeel voor elke coalitie, maar stiekem gaat het natuurlijk om de PVV. Blijkbaar heeft de CDA-top (waarvan ik vermoed dat ze zelf zonder moeite in een regering met Wilders zouden stappen), na het debacle rondom de van bovenaf opnieuw geinstalleerde Balkenende, zich gerealiseerd dat ze de achterban niet een tweede keer kunnen negeren op zo’n fundamenteel onderwerp. Democratie bij het CDA, wie had dat gedacht?
Mocht Verhagen echter nog gaan onderhandelen, verwacht op dat congres dan wel een regeerakkoord waar het CDA véél binnenhaalt. En of men de verleiding dan nog kan weerstaan…
Volgens de Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD), de zwaar belangrijke internationale organisatie van ontwikkelde industriële landen waar Nederland ook bijzit, moet Nederland flink hervormen teneinde het overheidstekort terug te dringen. Zulks meldt De Volkskrant. Zie het rapport van de OECD hier.
En raad eens wat de OECD Nederland aanraadt? Juist. De pensioenleeftijd naar 67 jaar, versoepeling van het ontslagrecht, en een kortere WW. Meer wegen aanleggen (hmm), maar ook een kilometerheffing invoeren. En tot slot: de hypotheekrenteaftrek afschaffen!
Klinkt als het regeerakkoord van een Paars plus-coalitie, als je het mij vraagt…
In dat kader adviseert de OESO om de verhoging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar door te zetten. Om de pensioenen betaalbaar te houden zou de pensioengerechtigde leeftijd op de langere termijn zelfs gekoppeld moeten worden aan de levensverwachting.
(…)
Om meer mensen in Nederland aan de slag te krijgen, pleit de economische denktank van de rijke landen voor een versoepeling van de ontslagbescherming en kortere werkloosheidsuitkeringen. Door versoepeling van het ontslagrecht zouden werkgevers bij economisch herstel eerder nieuwe werknemers in dienst nemen. Door werklozen minder lang van een uitkering te voorzien worden ze daarnaast eerder geprikkeld om de arbeidsmarkt weer te betreden, aldus de OESO.
De organisatie ziet mobiliteit als een van de belangrijkste problemen van de Nederlandse economie. Nederlanders zijn veel meer tijd kwijt aan het reizen van en naar het werk dan andere Europeanen, onder meer vanwege het aanhoudende fileprobleem. Om dat op te lossen moet het volgens de economen niet alleen makkelijker worden om nieuwe wegen aan te leggen, maar moet er ook een kilometerheffing komen om het rijden op drukste tijden te ontmoedigen. Beter openbaar vervoer moet de automobilisten verder van meer alternatieven voorzien.
De mobiliteit kan verder worden aangepakt door een grondige aanpak van de huizenmarkt, waardoor het minder onaantrekkelijk wordt om te verhuizen. De OESO pleit er in dat kader voor de overdrachtsbelasting op koophuizen te schrappen en de hypotheekrenteaftrek af te bouwen.
Een snoeihard stuk van de hoofdredacteur van de ChristenDemocratische Verkenningen (blaadje van het Wetenschappelijk Bureau van het CDA) in Trouw tegen Geert Wilders en de PVV. Met en passant kritiek op de VVD en het CDA voor doen alsof er niets aan de hand is, alsof er geen enkele morele twijfel hoeft te bestaan over willen regeren met de PVV. Alsof het enige probleem hun sociaal-economisch beleid is.
Dit terwijl een aantal “prominente” CDA’ers (Peter Kooijmans, Leonard Geluk, Doekle Terpstra), en Jos Werner, de CDA-fractievoorzitter in de Eerste Kamer (en daarmee de pendant van Maxime Verhagen), een coalitie met de PVV openlijk afkeuren. Dries van Agt, Willem Aantjes en Hannie van Leeuwen gingen hen voor. Wat gaat Verhagen doen? Aan hem zal het waarschijnlijk niet liggen.
Voor het eerst sinds 1945 maakt een partij in het centrum van de politiek onderscheid in eersterangs- en tweederangsburgers.
Gezien de verkiezingsuitslag ligt het voor de hand om als eerste stap in de formatie met de groepering rond Wilders te spreken, alleen al om haar regeerbereidheid en compromisvaardigheid te beproeven. Maar hoe rekkelijk de populisten zich wellicht ook tonen, VVD en CDA zouden verraad plegen aan het eigen gedachtegoed als zij gemene zaak maken met Wilders.
Het land van Wilders is een grimmig land waarin weinig vrolijkheid zal zijn en weinig ruimte voor non-conformisme, in die zin dat iedereen die afwijkt van het door Wilders zelf gesmede malletje van de Nederlander daarin op argwaan of zelfs agressie zal stuiten. Dat lot hoeft niet alleen moslims te treffen, maar ook andere orthodoxe gelovigen, rechters die een uitspraak in strijd met het gesundes Volksempfinden doen, schrijvers, kunstenaars, journalisten, linkse politici, of wellicht een voetbalcoach die een foute wissel doet.
Dat land van Wilders zal, kortom, een benauwd land zijn, zowel in geestelijk als in sociaal en economisch opzicht.Geestelijk benauwend omdat de groep van Wilders de levensbeschouwelijke vrijheid van een grote groep burgers wil insnoeren door hen te beperken in het grondrecht op vrijheid van onderwijs, vrijheid van godsdienst en vrijheid van vereniging. Sociaal benauwend omdat de groep van Wilders zich baseert op de idee-fixedat hetNederlandse volk idealiter één is, één van gedachte en één van cultuur, en iedereen die daarvan afwijkt zich dient aan te passen. Economisch benauwend omdat het program van de groep van Wilders een protectionistisch, isolationistisch beleid impliceert, dat Nederland naar binnen keert en het land afsluit van het buitenland én van de onvermoede talenten onder immigranten. Immigranten heten nu al gauw ’kansarm’, maar die beeldvorming maskeert dat iemand die huis en haard verlaat, op zoek naar een beter lot voor hem en zijn naasten, initiatief en zelfredzaamheid bepaald niet ontzegd kan worden.
Politiek gesproken is het een verontrustend fenomeen dat, voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog, met Wilders een beweging tot het centrum van de politiek is doorgedrongen die burgers op grond van een religie wil onderscheiden in eersterangs en tweederangs.Evenzeer verontrustend is dat CDA en VVD aan het salonfähig maken van deze groepering hebben bijgedragen, door hun aanval niet op dat xenofobe aspect te richten maar op Wilders’ sociaal-economische programma, alsof een regeerakkoord met zijn groep binnen bereik komt als een compromis over de AOW en de WW mogelijk is.
Jep, het is definitief, de voorkeursstemmen zijn geteld, en dus kunnen we melden dat Light Sound Dimension’s favoriete “person we love to hate” niet terugkeert in de Tweede Kamer: CDA-drugswoordvoerster Cisca Joldersma!
Cisca Joldersma onderscheidde zich sinds 2002 door moralistische, compromisloze oppositie tegen elke vorm van gezond verstand inzake drugsbeleid. Catchphrases als ”de mythe van de onschuld” rondom wiet, “op naar de nul coffeeshops” en “het gedoogbeleid is failliet” werden door haar gretig gedebiteerd. Dit deed zij vergezeld gaan van een triomfalistisch, betweterig toontje dat ieder greintje sympathie voor deze mevrouw deed smelten als sneeuw voor de zon.
Daarbij sprak ze het woord “drugs” uit op een manier zoals alleen een christelijk-conservatieve trien uit het achterland dat kan: met alle letters overdreven gepronuncieerd voorin de mond, klinkend als DRUX.
Haar grootste overwinning behaalde ze in december 2008, toen het paddoverbod van kracht werd. Dit volledig onterechte en misplaatste stuk wetgeving werd door haar onthaald als ware het de stenen tafelen zelve.
Enfin, we zijn blij dat onder het snoeimes dat het CDA ten deel is gevallen, zich ook Cisca Joldersma bevindt. Tot nooit meer ziens! Hier nog enige video’s om te kijken hoe erg ze ook alweer was.
Joldersma bij Pauw & Witteman in debat met Job Cohen, waarin men zonder succes probeert haar enige redelijkheid aan het verstand te brengen:
En tenslotte de legendarische aflevering van Buitenhof, waarin Cisca in debat gaat met Boris van der Ham, die volledig de vloer met haar aanveegt. Helaas niet te embedden, maar hier te bekijken. Mazzel!
Enkele maanden geleden was het Femke Halsema die als eerste opperde dat een coalitie met de PVV niet mogelijk is, in verband met het ontbreken van een PVV-fractie in de Eerste Kamer (deze partij deed niet mee aan de vorige Provinciale Statenverkiezingen). Dit betekent namelijk dat een regering die in de Tweede Kamer een meerderheid heeft, dat in de Eerste Kamer niet heeft, waarmee de mogelijkheid van zo’n regering om wetsvoorstellen erdoor te krijgen ondermijnd wordt.
Gisteren waren het enkele VVD-prominenten, die hetzelfde constitutionele argument met betrekking tot regeren met de PVV maakten.
Maar welke coalities zijn er eigenlijk wél mogelijk, op basis van de zetelverdeling in de Eerste Kamer?
Als we daar naar gaan kijken (wat tot nu toe, bij mijn weten, nog niemand heeft gedaan), ontstaat er ineens een heel interessant plaatje. De zetelverdeling in de Eerste Kamer is, tot mei-juni 2011, de volgende:
CDA
43.501
26,67 %
21
VVD
31.360
19,23 %
14
PvdA
31.032
19,03 %
14
SP
25.231
15,47 %
12
CU
9.706
5,95 %
4
GL
9.074
5,56 %
4
SGP
3.690
2,26 %
2
PvdD
3.366
2,06 %
1
D66
3.270
2,01 %
2
Onafhankelijke Senaatsfractie
2.857
1,75 %
1
Op basis hiervan, als we hetzelfde argument toepassen als nu voor de PVV gebruikt wordt, zijn de volgende coalities niet mogelijk (de Eerste Kamer telt 75 zetels, dus een coalitie moet 38 zetels hebben):
VVD-CDA-PVV: 35 zetels
VVD-PvdA-D66 (Paars): 30 zetels
VVD-PvdA-D66-GL (Paars-plus): 35 zetels
VVD-CDA-D66: 37 zetels
Oftewel, de twee opties die de laatste tijd gesuggereerd zijn (“centrum”-rechts en Paars) zijn, op basis van de zetelverdeling in de Eerste Kamer, beiden niet mogelijk.En ook VVD-CDA-D66 kan niet.
Welke coalities zijn er dan echter wel mogelijk?
PvdA-CDA-GroenLinks: 39 zetels
VVD-CDA-CU-SGP: 41 zetels
VVD-CDA-D66-GL: 41 zetels
VVD-PvdA-CDA: 49 zetels
Kortom, teneinde een coalitie te smeden moet ofwel de waarschijnlijke verkiezingswinnaar, de VVD, buitengesloten worden, ofwel overgegaan worden tot een Staphorster variant, de “Balkenende-hervormingscoalitie”, of een monstercoalitie met de drie grote partijen.
Ik vraag mij af welke staatslieden deze gegevens al overwogen hebben.
Over at The Economist blog Democracy in America, M.S. is in awe of the way in which Dutch political parties present very detailed electoral programs, laying out how exactly they plan to cut the deficit by cutting spending and/or raising taxes. He compares this to the American situation, in which politicians generally claim to want to cut the deficit, but don’t present electoral programs, or give details about budget numbers.
Yglesias agrees, but wonders why Dutch parties even bother, since they have to form coalitions after all.
Also, M.S. admires the way in the Central Planning Bureau (CPB) scrutinizes every party’s electoral program for the effects on purchasing power and so on.
If there’s an area where Americans should feel out-competed by foreigners, I’d say we should feel out-competed by the transparency and responsibility of Dutch democracy. American politicians generally claim they want to cut the budget deficit. When a Dutch political party says it wants lower deficits, it actually outlines an electoral programme with details about how it plans to cut spending and/or raise taxes. For example, the most economically laissez-faire Dutch party, the VVD or “Liberals”, wants to slash 34 billion euros out of the budget by 2015, and it lays out how it will do this: limiting unemployment insurance to 12 months, raising the retirement age to 67, freezing educational spending on special-needs children, and all kinds of unpopular stuff. The Labour Party wants to cut the budget by 15 billion euros, including raising the retirement age to 66 and cutting defence spending by 1.6 billion, and raise business and environmental taxes while cutting taxes in a progressive fashion on individuals, ultimately coming out with 500m euros more in revenues. The Christian Democrats want to cut spending by 21.4 billion euros and cut taxes by 2 billion euros. Most importantly, all these details I’m providing come from the Dutch Central Planning Bureau, which evaluates all the parties’ electoral programmes and assesses how much they would save compared to baseline assumptions. It would be like American parties and candidates submitting their full programmes to the CBO for an assessment before the elections, so you could decide who to vote for.
I’m not so sure about this. While I agree that it is good that a party gives a detailed program, and, in general, also that the CPB evaluates all the programs, I do think we have seen in the election campaign of the past few weeks that it has led to far too detailed, number-crunching, untransparent debates.
First of all, I think far too much weight is given to these CPB projections, especially since the electoral programs this year were made in a hurry. These are projections, after all, not objective truths. Second, I think debates about such subjects as the mortgage rent rebate, unemployment benefits and the retirement age have become far too technical for the average (or non-average) citizen to follow, obscuring their judgment. Third, I think this Dutch obsession with purchasing power and policy details leads to a move away from a debate about the big issues: how to maintain a welfare state in the age of globalization, how to deal with the integration of minorities in Dutch society, and so on. While I don’t like politicians talking vague, I do think the Dutch politial debate would benefit from somewhat grander visions on the future than the effects of slashing some tax on the purchasing power of a married fireman with a handicapped kid in 2030.
Free Pussy Riot
Peaches, the twenty-first century torchbearer of feminist punk, just released a video and track in support of Pussy Riot, the Russian female anarc...
EHRM handhaaft SGP-uitspraak Hoge Raad
Dat ging nog best snel: het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft zich uitgesproken over de vrouwen uitsluitende praktijk van de S...
Volgens de 
