VVD, CDA en PVV hadden daarover 7 weken in het Catshuis overlegd, maar dat beraad liep afgelopen weekend spaak. Het lijkt er op dat De Jager er in 2 dagen met VVD, CDA, GroenLinks, ChristenUnie en D66 wel in slaagt.
… zegt alles.
Waarom kon dit niet twee jaar geleden? Maar goed: dat D66, GroenLinks en de ChristenUnie het voor elkaar hebben gekregen dat bezuinigingen op speciaal onderwijs, natuur, persoonsgebonden budget en btw op kunstkaartjes geschrapt worden (!), én met VVD en CDA hervormingen op de woningmarkt en de arbeidsmarkt gaan doorvoeren, waarbij ze ook nog binnen de 3 procent blijven, is toch op z’n zachtst gezegd: hoopgevend.
Alle PVV-bullshit uit het gedoogakkoord wordt niet meer uitgevoerd. En tekent zich hier een nieuwe coalitie af? Ik hoop het. Funny: evenals twee jaar geleden zet de PvdA zichzelf buitenspel. Waar zo’n crisis al niet goed voor is.
- Update: Aan de andere kant – en daar gaat het Kamerdebat nu ook over: wat is dit akkoord de komende maanden waard? Een demissionair kabinet kan het niet echt uitvoeren, en in september zijn er weer nieuwe verkiezingen. Zoals Wilders terecht opmerkt zullen die dan niet alleen draaien om “Europa”, maar ook om dit akkoord. Na 12 september is alles weer anders.
Ik was al zo verbaasd dat D66 winnend powerplay had gespeeld. Dat kan natuurlijk helemaal niet. Het zou historisch logischer zijn als ze met een dooie mus waren blij gemaakt, zoals normaal.
- Update: Mwaha. Ik ben geen fan van Sap, maar toch wel mooie teksten over het einde aan de rechtse wind:
- Update: Als je zoals ik niet alles live gevolgd hebt, leuke filmpjes hierrr. Toch een mooi staaltje parlementaire politiek, het lijkt Congress wel.
Rutte lijkt ook in zijn nopjes (“de Nederlandse politiek laat zich van haar beste kant zien). Je weet het natuurlijk nooit met hem, maar zou hij dan toch ok zijn?
- Update: Positieve reacties uit het buitenland. En terecht, het is inderdaad niet niks. In twee dagen van chaos naar een (voorlopig) akkoord; we kunnen weer aankomen in Europa en bij de financiële markten (ik schrijf het met ironie omdat ik vind dat de oren daar teveel naar hangen; maar goed). Een knap staaltje verantwoordelijkheid nemen van alle betrokken actoren. Ik hoop dat het naar meer smaakt.
Eén van de ironieën van de sinds afgelopen weekend ontstane politieke crisis waar Nederland zich in bevindt, is dat ik – en ik niet alleen – het eigenlijk wel eens ben met Geert Wilders over de 3-procentsnorm. Een enorme keur aan economen en beleidsmakers, van het IMF, de Amerikaanse regering tot aan allerlei wetenschappers, hebben de afgelopen maanden terecht betoogd dat vasthouden aan een maximaal begrotingstekort van 3 procent van het BBP als recept om “uit de crisis te komen” een vorm van monetaristisch neoliberaal cijferfetisjisme is (zie afbeelding).
Nederland doet het per saldo helemaal niet slecht. De staatsschuld is lang niet zo groot als in vele Europese landen en de VS, de werkloosheid is niet hoog, en ook het begrotingstekort valt in de huidige Europese context echt wel mee. Waar we mee te maken hebben is een economische recessie, en die wordt grotendeels veroorzaakt door een gebrek aan consumentenvertrouwen, door de belachelijk hoge hypotheekschuld in dit land. Die wordt weer veroorzaakt door de hypotheekrenteaftrek, het behoud van welke voor CDA en VVD bij de vorige verkiezingen een breekpunt was. Dát is wat ons nu belemmert, en niet in de eerste plaats de staatsschuld of het begrotingstekort.
Als we weer economische groei willen hebben, is het laatste wat we moeten doen rücksichtlose bezuinigingen doorvoeren, VVD-style. Daar waarschuwt het IMF, nota bene, al tijden tegen. In Europa deelt Duitsland echter de lakens uit, en daar zijn politici aan de macht die in hetzelfde monetaristische cijferfetisjisme geloven als de VVD in Nederland. Dus moet er gehakt worden, ten koste van economische groei. Dit komt voort uit een bewust doorgevoerde beperking van de mogelijkheden van de politiek om de financiële markten af te weren. In plaats van een grotere rol voor de Europese centrale bank, iets waar ze in de VS en Groot-Brittannië wel gebruik van maken, zijn regeringen hier met handen gebonden om het vertrouwen van de markten te behouden. Hun enige optie, bij gebrek aan euro-obligaties of andere mogelijkheden tot verruiming van de acute nood (hoewel het ECB natuurlijk stiekem, tegen de zin van Duitsland en Nederland in, bezig is geweest met geld in het bankensysteem te pompen), is hakken in de begroting. Ten koste van alles.
De Europese Commissie (EC) legt dit ook op, en daar komt dat hele Catshuisberaad uit voort. Wilders en de PvdA, hoewel ze verschillen van mening over hervormingen, merken terecht op dat het ook wel wat rustiger aan kan met die miljarden. Juist om economische groei te stimuleren, in plaats van te dempen. Wilders is een Keynesiaan geworden. Er is heel wat voor te zeggen om in te zetten op hervormingen die op de lange termijn beter zijn, en later het begrotingstekort in evenwicht brengen, dan nu als een malle te gaan hakken.
De PvdA, Wilders, en andere linkse partijen in Nederland staan daarin niet alleen. De mogelijke verkiezingsuitslagen in Frankrijk, met een overwinning van Hollande, wijzen ook in de richting van een voorkeur van het electoraat in die richting. En in Praag wordt er ook flink gedemonstreerd. Iemand als Coen Teulings, directeur van het Centraal Planbureau (CPB), pleit hier al tijden voor. Idem dito Christine Lagarde van het IMF, en Geithner van de Amerikaanse regering. En zelfs kredietbeoordeelaars als Standard & Poor’s zien puur snijden als “kannibalisme”. Zoals de New York Timesanalyseert: Angela Merkel en haar geestverwanten komen steeds meer alleen te staan.
De vraag – en die vraag speelt al vanaf het begin van de eurocrisis – is hoe lang Duitsland, de EC, en de conservatieven en liberalen die nog de toon zetten met hun nergens in de wereld in deze strikte zin voorkomende monetaristische opvattingen, nog hun zin gaan krijgen. Laat maar lekker een tikje oplopen dat begrotingstekort, zou ik zeggen. Nu alleen inzetten op bezuinigen om die 3 procent maar in no time te halen, zonder structureel te hervormen, richt onherstelbare schade aan aan de economie én aan publieke voorzieningen en de verzorgingsstaat. Wanneer de economie weer groeit, in plaats van krimpt of matig groeit, kan er afgelost worden. En nog beter zou daarbij zijn wanneer de ECB een grotere rol zou krijgen, en/of eurobonds ingesteld zouden worden, zodat de armslag om financiële markten af te weren ook ruimer wordt.
Nu iedereen weer langzaam wakker wordt uit de uitzinnige euforische roes die de val van het kabinet-Bruin I heet, is het tijd voor de broodnodige analyse. Hoewel we morgen pas weten wat er gaat gebeuren, wanneer Rutte naar de koningin gaat en iets zal proberen te doen qua voorleggen van plannen aan oppositiepartijen, zijn een paar dingen al wel duidelijk.
Zo ziet het er naar uit dat het in de nabije toekomst afgelopen is met de invloed van Geert Wilders op regeringsbeleid. Dat is iets waar iedereen dankbaar voor mag zijn. Het lijkt me niet dat CDA en VVD, hoe machtsgeil ze ook zijn, nog eens met deze onbetrouwbare populist in zee zullen gaan. Dit was ook iets wat heel veel mensen, van links tot rechts, voorspeld hadden; en de verlaging van de Nederlandse kredietrating, schade aan het vertrouwen van de financiële markten en de verhoging van de kosten om te lenen komen dan ook geheel voor de rekening van CDA en VVD.
De afkeer van “links” bij deze partijen was zo groot dat ze het risico op een kabinetscrisis en een onbestuurbaar land, door met een puur op partijbelang gericht figuur in zee te gaan, voor lief hebben genomen. Nu zitten we allemaal met de brokken.
In datzelfde stramien kan nu dan ook geconstateerd worden dat Maxime Verhagen als een van de grootste mislukkelingen uit de Nederlandse politiek de geschiedenis in zal gaan. Hij is de man onder wiens leiding het CDA van de grootste partij van het land naar een schlemielige 10 zetels is gegaan. Omdat er zo nodig over rechts geregeerd moest worden. Verhagen, en de 60 procent van het partijcongres, hebben verkeerd gegokt en het is in hun gezicht ontploft. Het was hem gisteren aan te zien. Maar ik denk niet dat er veel mensen zijn met medelijden voor deze falende machiavellist. Toedeloe.
Daarbij komt dat het CDA op dit moment leiderloos is. Ik ben erg benieuwd met wie ze de verkiezingen in zullen gaan. Als ze echt helemaal getikt zijn, dan benoemen ze Henk Bleker. Dat zal het dus wel worden.
De uitkomst van deze verkiezingen lijken op dit moment enigszins voorspelbaar. De VVD zal met overmacht als grootste uit de bus komen, en de SP stoomt op naar mogelijk tweede partij van het land. Het leek me dat daarom Rutte er gisteren redelijk relaxed bij stond: hij wordt toch wel weer premier. De vraag is of er een coalitie te smeden valt. Als je Stef Blok bij Buitenhof ziet, dan merk je dat de weerzin en afkeer voor alles wat “links” van de VVD zit bij iemand als hem heel diep zit. Het is te hopen dat de rechterkant van de Nederlandse politiek nu eindelijk over haar eigen schaduw heen kan stappen.
Want het kabinet-Rutte was feitelijk de laatste uitwas van de Fortuyn-revolutie. Men heeft nu eens geëxperimenteerd met een radicaal-rechts kabinet. Qua beleid is er niet veel tot stand gekomen; dit kabinet excelleerde in het bestrijden van zogenaamde “linkse hobby’s”, en het verlenen van douceurtjes aan de zijn vingers aflikkende rechtse kiezer. Daarbij heeft het zich voortdurend opgesteld als representant van één kant van het land, en met zorg getracht de andere van zich te vervreemden. Mark Rutte is nooit een premier van alle Nederlanders geweest, maar alleen van rechts. Er zou voor 18 miljard bezuinigd worden, maar hier hebben nauwelijks hervormingen bij gezeten (waar bijvoorbeeld D66 al jaren voor pleit), en vooral pesterijen en het aanpakken van de zwakkeren in de samenleving. Boerkaverbod, 130 kilometer op de snelweg, dat soort shit. Pas met het Catshuisakkoord, dat op zichzelf niet heel slecht klonk, zou er iets aan hervormingen op de woningmarkt en in de AOW gedaan worden. Maar dat is nu te laat. VVD en CDA verwijten Wilders gebrek aan politieke moed, maar zelf hebben ze steevast vanaf de formatie geweigerd belangrijke hervormingen door te voeren. Als dat was gebeurd, bijvoorbeeld in de hypotheekrenteaftrek – en dat had gekund door met normale partijen in zee te gaan – zaten we nu niet in de begrotingsellende.
De halsstarrigheid van de zogenaamde verantwoordelijke bestuurderspartijen, kortom, om enerzijds tot een in de samenleving breed gedragen coalitie te komen, en anderzijds structurele hervormingen door te voeren in plaats van kaasschaafbezuinigingen en rancunemaatregelen, hebben Nederland in de huidige bestuurlijk en economisch deprimerende situatie gebracht. Nogmaals applaus. Maar Wilders is nu out, en we kunnen, als we willen, weer normaal gaan doen. Bijvoorbeeld door na verkiezingen tot een regering te komen die niet sterk ideologisch naar één kant geprofileerd is. Die niet uitblinkt in het stigmatiseren en buitensluiten van hele bevolkingsgroepen. Die zich niet belachelijk maakt in Europa en de wereld. Die hecht aan een gezonde begroting, maar ook aan sociale cohesie. En die boven alles gebaseerd is op een redelijk tot elkaar komen van verschillende stromingen in de Nederlandse politiek.
We hebben ooit eens zo’n kabinet gehad. Het was diep in de jaren negentig… Toen het altijd zomer was, en Nederland één groot feest. Het heette…
p.s. Dit laatste is meer een geintje, een gebbetje. Van mij hoeft er niet per se Paars te komen. Maar het lijkt me zeer, zeer wenselijk dat er een regering komt die in een of andere hoedanigheid VVD en/of CDA met PvdA, D66 dan wel GroenLinks combineert. Het is klaar met het rechtse spelen in de speeltuin.
p.p.s. Ik heb sterk het vermoeden dat Wilders over z’n hoogtepunt heen is. Wat wil die man nou eigenlijk? Z’n partij rafelt aan alle kanten uiteen, en hij zal nooit meer in de positie komen waar hij nu gezeten heeft. Kan hij niet beter à la Ayaan een baantje bij een denktank in de V.S. regelen? Ik kan me voorstellen dat je het op een gegeven moment zat bent om het vehikel te zijn van verongelijkte mensen die toch nooit meer tevreden zullen worden. Wilders gelooft duidelijk niet in de teksten die hij uitkraamt; maar waar hij het nou eigenlijk nog voor doet, is mij een raadsel.
De gok van VVD en CDA, waar ze in 2010 mee begonnen, is in hun gezicht ontploft. Jammer, jongens. Alle smoesjes die Wilders verzint over het breken zijn onzin; meneer had er genoeg van, dus hij stopt ermee. Hate to say we told you so. Lekker, nieuwe verkiezingen. Wij zitten er klaar voor.
Redelijke mensen, vreest met grote vreze: het lang aangekondigde drugsdebat in de Tweede Kamer is aan de gang. Hét moment waarop alle leugenachtige rechtse politici hun op angst en onwaarheden gestoelde praatjes kunnen debiteren in hun queeste Nederland tot een land te maken waar één drug getolereerd is (de meest schadelijke van alle): alcohol, en de rest vanuit een vaag, ongemotiveerd en subjectief gevoel van burgermansonveiligheid VERBOTEN wordt.
Er is geen enkel ander beleidsterrein waarop conservatieve politiek zó door de mand valt als het drugsbeleid. Rechtse Kamerleden en hun aanhangers verliezen het vermogen na te denken – hun hersens te gebruiken – als het over dit onderwerp gaat. Hun meest recente wapenfeit, het paddoverbod van 2008, was een ongekend staaltje populistische emotiepolitiek waar geen empirisch feit aan te pas kwam. Hoewel het simpelwegniet waarwas dat de incidenten van destijds aan paddo’s te wijten waren – GGD en rechters hebben dit ontkracht – werden deze aangegrepen om tegen adviesorganen in tot een totaalverbod van een schadeloze en in de natuur voorkomende schimmel te komen. Had dat intelligenter gekund? Ja, natuurlijk, maar daar doen VVD en CDA het niet voor.
Hetzelfde patroon is nu te ontwaren rondom hasj, en uiteindelijk rondom alle “drugs” (behalve alcohol uiteraard): VVD en CDA zijn op weg naar een totaalverbod. Prohibition, drooglegging. Dit tegen alle globale trends in, in de wereld, in Europa en in de Verenigde Staten. Ze doen dit geleidelijk, maar met een duidelijk zichtbaar pad. Begonnen met het paddoverbod, met vervolgens de volstrekt idiote regel dat coffeeshops niet een paar honderd meter bij scholen vandaan mogen staan (leidend tot sluiting van de meerderheid van coffeeshops in Nederland), tot het verbod op zwaardere marihuana, het quatverbod, tot nu het hasjverbod. En tot, uiteindelijk, het is erop wachten: de afkondiging in Nederland door de rechtse partijen van een Totaalverbod op Alle Drugs, behalve die met koolzuur en waar “Heineken” op staat. Ik gok 2013 of 2014.
De feiten: er is inmiddels stapels wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat middelen als marihuana, hasj, xtc en paddo’s veel minder schadelijk zijn voor het individu en de maatschappij dan alcohol. In de V.S. is medicinale marihuana wijd en zijd verkrijgbaar. Aan topuniversiteiten over de hele wereld wordt onderzoek verricht naar de positieve en therapeutische effecten van middelen als lsd, xtc en paddo’s, met positieve resultaten. In Groot-Brittannië roepen voormalige hoofden van MI5, het Openbaar Ministerie, Hogerhuisleden, zorgorganisaties en wetenschappers op tot matiging van het repressiebeleid. Idem dito op wereldschaal, waar mensen als Javier Solana, Kofi Annan, George Schultz, Paul Volcker zich verenigd hebben in hun oproep aan Westerse politici hun antidrugsbeleid te herzien. In Portugal en Tsjechië is drugsbezit al meer dan tien jaar gedecriminaliseerd, met zeer positieve resultaten zowel in termen van dalend drugsgebruik als in aanpak van criminaliteit. De globale War on Drugs, daarentegen, waar VVD en CDA Nederland bij aan willen doen sluiten, kost miljarden, verwoest honderdduizenden mensenlevens, en is contra-effectief.
Dit zijn de FEITEN. Maar rechtse politici, en hun aanhangers, geven niet om feiten. Waar ze om geven is gehoor geven aan de veronderstelde wens van de angstige burger – die wel bier zuipt, de openbare ruimte vernielt en z’n vrouw slaat – tot een “cleane”, naar zijn subjectieve normen conformerende maatschappij. Daarbij schrikken ze er niet voor terug om leugens te gebruiken. Lees bijvoorbeeld dit stuk in De Groene, waaruit blijkt dat Opsteltens elitecorps de Taskforce Georganiseerde Hennepteelt cijfers over de export van cannabis naar het buitenland uit haar duim zuigt om de beeldvorming te manipuleren. Dit volgens het Trimbos Instituut, dat net als het ministerie van Volksgezondheid langzaam haar greep op het drugsbeleid aan het verliezen is. Een zelfde gemankeerde argumentatie vinden we rondom hasj, waarvan beweerd wordt dat criminele organisaties in Afghanistan en Marokko (hoe! eng!) ervan profiteren. Tell you what: in Marokko en Afghanistan rookt iederéén hasj! Dat is daar al eeuwenlang normaler dan alcohol. En dan nog: waar zijn de cijfers? En kan het wel als we het in Nederland telen?
Nederland heeft al veertig jaar een succesvol en pragmatisch drugsbeleid. De Nederlandse cijfers qua drugsgebruik liggen nu nog lager dan in andere landen (wat betreft alcohol liggen die overigens veel hoger!). Waar er een miljoen alcoholisten zijn, gaat de Nederlandse drugsgebruiker over het algemeen verstandig om met zijn middelen, die hij of zij met matiging en na testen gebruikt. Waar een groep over de schreef gaat, wordt ingegrepen met behulp van preventie en voorlichting, in de sfeer van volksgezondheid. Dát is rationeel beleid, en het wordt nu over de hele wereld gekopieerd. Met een thuisteler, en met een kleine coffeeshop, waar een volwassen persoon naar believen een middel van zijn keuze kan genieten (dat minder destructief is dan het overal gepromootte alcohol), is niets mis. Natuurlijk, echte criminaliteit moet worden aangepakt, maar dat doe je door juist de achterdeur te reguleren, en niet door een onhandhaafbaar, peperduur, hypocriet en immoreel totaalverbod. Dat bovendien nooit zal werken, omdat ongecontroleerde, ongereguleerde middelen de markt zullen overspoelen. Desalniettemin is dat waar rechts naartoe gaat. En waarom? God knows. Ik begrijp die mensen niet.
‘The freedom to explore your own consciousness’, dat is waar het om draait. Dit is tegengesteld aan mensen willen vormen en modelleren in een op particularistische, subjectieve normen gebaseerde mal, waar het in ieder geval de religieus-conservatieven van het CDA uiteindelijk om te doen is. Die vrijheid is een recht dat op een ongevaarlijke, onbedreigende manier uitgeoefend kan worden, met verantwoordelijkheid over eigen lichaam, met zorg en informatie, zonder dat daar groteske leugens of ideologisch gekleurd beleid op hoeven te worden losgelaten. Of zonder dat je productie en distributie in handen geeft van de criminaliteit. Het zou voor dit land een zegen zijn als dit kabinet, dat op allerlei terreinen maar vooral op deze, regressieve ideologie laat prevaleren boven op feiten en rede gebaseerde politiek, voortijdig ten val zou komen. Laten we behouden en uitbouwen wat we hebben, in plaats van het voor niets om zeep te helpen.
- Edit: Hier een mooi stuk op DeJaap over het hasjverbod.
- Edit 2: Boris van der Ham (D66) over het drugsbeleid: “Wij waarschuwen voor deze blinde ideologische benadering van drugs, die praktische oplossingen in de weg staat.”
Het zou eens tijd worden dat hier een wet komt die de donaties van individuen en instellingen aan politieke partijen openbaar maakt. In andere beschaafde democratieën bestaat zulke wetgeving meestal al een eeuw, maar in Nederland – kartel- baantjes- en corporatismeparadijs – wordt zoiets anno 2012 gezien als een ‘anti-PVV-wet’. Jawel, inzichtelijk maken hoe particuliere geldstromen naar actoren in een representatieve democratie vloeien is een ‘anti-PVV-wet’, aldus de PVV. Daar hebben de anti-democraten bij GeenStijl ooit nog een van hun meest idiote stukken over geschreven. Hero Brinkman noemt het zelfs een “grof schandaal”.
Nederlandse kiezers hebben er recht op te weten door wie politieke partijen, die hen proberen te overtuigen op hen te stemmen en die macht uitoefenen, gefinancieerd worden. Dat is transparantie en een basisbeginsel van democratie. Helaas zitten er nog wel wat gaten in het huidige Wetsvoorstel financiering politieke partijen (Wfpp), waar al sinds 2005 aan gesleuteld wordt en dat afgelopen mei door Donner namens het kabinet is ingediend: zo zijn lokale en regionale afdelingen van politieke partijen uitgezonderd van openbaarheidsverplichtingen, zit er geen maximumbedrag aan giften, en zijn donaties uit het buitenland niet verboden. Gezien Wilders’ afhankelijkheid van rechts-radicale stichtingen uit Amerika en Israël om beslissingen over Nederlandse burgers te kunnen maken zal hij met name met die laatste maas erg ingenomen zijn.
Maar de Wfpp is niettemin een grote vooruitgang, althans naar Nederlandse maatstaven. Het is echter te hopen dat de PVV het niet op een smerig akkoordje inzake dit wetsvoorstel weet te gooien met VVD en CDA. Dat zal me gezien de gehechtheid van die partijen aan principes (niet) niet verbazen.
Vandaag behandelt de Tweede Kamer het wetsontwerp over de financiering van politieke partijen. Een wet die past bij ‘een zichzelf respecterende democratie’, vindt de één. ‘Een anti-PVV-wet’, oordeelt de PVV.
Volgens het wetsontwerp moeten partijen op straffe van een boete van 25 duizend euro verplicht giften boven de 1.000 euro in hun jaarverslag vermelden. Giften boven de 4.500 euro moeten straks gedetailleerd, met naam en toenaam, worden aangemeld en opgenomen in een register dat iedereen kan raadplegen.
(…)
Dit is tegen het zere been van de PVV, want het brengt de partij in een lastig parket. Hoe de partij van Geert Wilders aan geld komt, is onduidelijk. Door het ontbreken van leden voldoet de PVV niet aan de wettelijke criteria om voor subsidie in aanmerking te komen. Als enige politieke partij krijgt de PVV dan ook geen subsidie. De PVV heeft zich altijd gekeerd tegen bemoeienis van de overheid met de manier waarop partijen hun geld bij elkaar halen. PVV-kamerlid Hero Brinkman verwacht dat zijn partij last krijgt van de nieuwe openheid omdat donateurs zullen terugschrikken voor bekendmaking van hun naam.
Volgens Brinkman heeft voormalig minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) de regels opgesteld om bewegingen als de PVV te dwingen tot meer transparantie. Hij noemt het ‘een grof schandaal’ dat deze wet nu alsnog behandeld wordt, na lang in de la te hebben gelegen.
Ook worden in de nieuwe regelgeving eisen gesteld aan de openbaarmaking van giften die partijen kort voor verkiezingen ontvangen. Die eisen gelden niet uitsluitend voor partijen, maar ook voor individuele kandidaten.
(…)
Op een paar punten wil de oppositie nog aanscherping van het wetsvoorstel. Zo zou de controle op de giften overgelaten moeten worden aan de Kiesraad, en niet het ministerie van Binnenlandse Zaken, vinden PvdA en D66. De PvdA pleit verder voor een maximumbedrag voor een gift van 50.000 euro en voor een verbod op giften uit het buitenland. Kamerlid Pierre Heijnen: ‘Van de CPN werd altijd gezegd dat die partij rechtstreeks door het Kremlin werd betaald. Dat soort verdachtmakingen moet je voor zijn.’
Het verlies aan omgangsvormen en de verruwing van het taalgebruik in de Tweede Kamer is over het algemeen relatief. Wie wel eens Kamerverslagen heeft gelezen van het parlementaire debat in Nederland in de negentiende eeuw, weet dat het er toentertijd hard en persoonlijk aan toe ging. Volgens mij is de idee dat een volksvertegenwoordiging een baken van fatsoen moet zijn relatief nieuw; als in, tweede helft twintigste eeuw.
Maar dit slaat natuurlijk wel alles. Kijk hoe Wilders erbij staat: als Gerrie uit New Kids. “Doe eens normaal jonge”, “Wat ach? Wat ach?”, “Doe eens rustig man”. Zie de proleten van de PVV in de bankjes zitten. En kijk de geschokte gezichten van de VVD- en CDA-bewindslieden in Vak K.
Voor het eerst realiseren ze zich dat zij de conservatieven uit de Weimarrepubliek in de jaren dertig zijn.
Voor elke CDA’er en VVD’er die vóór dit kabinet was: gefeliciteerd ermee! En veel plezier. LOL.
Ik ben niet de grootste fan van Thomas von der Dunk, maar dit is toch een aardig komkommertijd-columnpje. Vooral de opmerkingen over de galmende intellectuele leegte bij de VVD, Rutte en haar subsidieverslaafde achterban komen aan.
Een jaar geleden zaten we midden in de formatie, die een tijd lang op Paars-Plus leek af te koersen, tot de VVD terugschrok voor de protesten uit dat deel van haar subsidieverslaafde achterban dat bang was dat door zo’n coalitie de geluksmachine van de villa-afbetalingsbijstand stilgezet zou worden. Zodoende zitten wij en de rest van Europa nu met Rutte.
Vandaag daarom de vraag: wat ging er politiek mis bij rechts? De volgende keer: wat ging er politiek mis bij links?
Wat ging er politiek mis met rechts? Die vraag zal op het eerste gezicht misschien verbazen, omdat rechts immers zozeer zijn zin heeft gekregen, dat het rancuneuze deel ervan nu dagelijks zijn vingers bij het wegbezuinigen van de cultuur en het wegasfalteren van de natuur af kan likken.
(…)
Maar dat is dan ook meteen al een ding dat er mis ging bij rechts: dat de twee traditionele rechtse partijen, teneinde het platste deel van hun achterban of naar de PVV overgelopen voormalige achterban te kunnen plezieren, de beschaving in de uitverkoop hebben gedaan, en Winsemius en Wijffels als laatste criticasters op een mastodontenzijspoor hebben gerangeerd.
Om dan nog van de rechtsstaat te zwijgen: uit politiek opportunisme wordt nu al een jaar lang stelselmatig bij het fundamenteel problematische van de PVV weggekeken. Minister na minister verklaart dat er niets aan de hand is, en de premier zelfs dat we met een heel normale partij hebben te doen. Geen bewindsman die zo om zijn as moest draaien om recht te praten wat hij in een vorig leven nog zelf voor krom had verklaard als Gerd Leers.
Het is dat opportunisme van een deel van de elite dat sterk aan de jaren dertig herinnert, toen ook allerlei opvattingen die men even eerder nog als volstrekt onfatsoenlijk beschouwd zou hebben, plots voor hele serieuze ideeën werden versleten. Ook al lag het KNMI tóen nog niet onder vuur. En daarbij blijken er altijd weer lui op te duiken die jarenlang heel hoog vanaf de ene toren blazen om dat nu niet minder hoog vanaf de tegenoverliggende toren te doen.
(…)
Misschien is die enorme bereidheid tot aanpassing aan de toevallige tijdgeest nog wel het meest verontrustende: een gebrek aan moreel kompas. Ruttes belofte indertijd aan de schaarse critici in zijn partij dat hij waakzaam zou blijven, is grotendeels gebakken lucht gebleken. Dat de Wilderscoalitie daardoor mentaal zover zou ontsporen konden we bij haar aantreden nog niet zeker weten, al liet zich dat op grond van enige kennis van het Nederlandse volkarakter natuurlijk wel reeds vermoeden.
Overigens springt daarbij wel een groot verschil in het oog tussen CDA en VVD. Bij het CDA wordt er tot op vandaag zichtbaar mee geworsteld - niet alleen de verkiezing van Ruth Peetoom tot partijvoorzitter getuigt daarvan, maar ook al het massale verzet op het partijcongres afgelopen herfst, toen nog een derde van de voor voldongen feiten en daarmee tussen de keuze uit snelle of langzame zelfmoord gestelde afgevaardigden toch voor het eerste durfde te kiezen. De meerderheid niet – en daarom zet zich, met een foute partijleider aan het hoofd die geen partijleider mag heten, de electorale aftakeling in de peilingen dus nog even voort.
Maar wordt er in de CDA in elk geval mee geworsteld, bij de VVD heerst de intellectuele en morele stilte van het graf. Dat is niets nieuws – die heeft daar, van de korte periode van tussenpaus Frits Bolkestein afgezien, eigenlijk altijd geheerst – maar vergt wel een historische verklaring. Het heeft niet alleen met de intellectuele lichtgewichtigheid van Rutte zelf te maken, die daarmee ook als persoon als een bleke schaduw afsteekt bij de laatste liberale premier, Cort van der Linden.
If we are to believe the world view of the likes of Geert Wilders and Anders Breivik, every Muslim in the world is a radical. After all, there is no such thing as moderate Islam, and Islam is a fascist, violent ideology. Therefore, Muslims in general are a dangerous element in society.
Then how to explain this new Gallup poll, showing that of all religious affinities, American Muslims oppose civilian killings by individuals the most? Are they massively committing taqqiya, or what?
Muslims are more likely than any other religious group to disapprove of targeting civilians, whether it’s done by the government or by a terrorist group. That means their views are most in line with international law, which prohibits the deliberate targeting of civilians under any circumstances. The finding is somewhat intuitive — whether we’re talking drone strikes or suicide bombings, Muslims are often the most likely victims.
De PVV-leider verwijt linkse politieke partijen een „vals politiek spelletje” te spelen om zo te proberen munt te slaan uit de aanslagen in Noorwegen en wordt hij gedemoniseerd door linkse politici als PvdA-leider Job Cohen. Hij zegt dat er een ‘hetze’ tegen hem wordt gevoerd.
Onder anderen Cohen en GroenLinks-Tweede Kamerlid Tofik Dibi wezen Wilders er de afgelopen week op dat Breivik, de Noor die de aanslagen bekend heeft, net als de PVV’er waarschuwt voor de vermeende islamisering van de samenleving.
(…)
Wilders is niet van plan zich voor ‘links’ te verantwoorden. „Ze kunnen allemaal de boom in. Allemaal.”
„En de waarheid moet gezegd worden omdat islamknuffelaars als Cohen van de Partij van de Arabieren die problemen hebben veroorzaakt en stelselmatig hebben genegeerd”, aldus Wilders. „Tegen Cohen en de rest van links Nederland zeg ik: niet mijn woorden, maar uw zwijgen over de gevaren van de islam heeft negatieve invloed.” Volgens de PVV-leider is er geen sprake van haatzaaien zoals in een rechtszaak tegen hem ook is vastgesteld.
Eerder al liet Wilders in een persverklaring weten helemaal niets met Breivik te maken te willen hebben. Hij noemt de dader van het bloedbad in Noorwegen ‘een eenzame verknipte idioot’.
Als er nou één kant van het debat ingehouden gereageerd heeft op de gebeurtenissen in Noorwegen, dan is het wel wat Wilders noemt ‘links’. Niemand, op wat Joop-reaguurders na, heeft Wilders de schuld of verantwoordelijkheid voor die daad in de schoenen geschoven.
Het enige waar van links tot gematigd rechts op gewezen is, is dat hij en zijn geestverwanten met het uitdragen van hun ideologische wereldbeeld een dreigende sfeer creëren waarin voor sommigen het gebruik van geweld niet ver weg meer kan zijn.
Geert Wilders, echter, gaat gewoon op de oude voet verder. Daarin gesteund door de enige krant die in Nederland door miljoenen mensen gelezen wordt.
In verschillende media wordt de dader van de slachtpartij in Noorwegen, Anders Breivik, nog altijd ‘extreem’-rechts en christelijk-’fundamentalistisch’ genoemd. Dit gebeurt gelukkig steeds minder, naarmate het duidelijker wordt dat Breivik in principe een vrij doorsnee versie van de nieuw-rechtse ideologie van het afgelopen decennium aanhangt. Wat hij in het eerste deel van zijn manifest schrijft, is tegenwoordig tamelijk mainstream.
Gisteren heb ik een tijdje het 1500 pagina’s tellende boekwerk 2083 (pdf) zitten lezen. Eén van de dingen die gelijk opvalt is dat Breivik zich expliciet distantieert van wat normaliter bekend staat als extreem-rechts: het (neo-) nazisme en het fascisme. Hier wil hij helemaal niets mee te maken hebben. Breivik noemt zichzelf daarentegen voortdurend een ‘cultureel-conservatief’, soms een ‘conservatief-nationalist’, en doet moeite zich te onderscheiden van andere rechtse stromingen.
En het klopt: wie het manifest van Breivik leest, komt teksten tegen die niet verschillen van die al tien jaar gedebiteerd worden op GeenStijl, op de Dagelijkse Standaard, in Elsevier, in de Telegraaf, door de LPF, de PVV, en in toenemende mate ook binnen VVD en CDA. Breivik had lid van de Edmund Burke Stichting kunnen zijn, of de SGP-jongeren. Zo ziet hij er trouwens ook uit, met z’n blonde coup en Lacoste-truien. Breivik past naadloos binnen de opkomst van het ‘nieuwe conservatisme’ van de eenentwintigste eeuw.
Dit conservatisme is sterk ideologisch getint, en zoals iedere ideologie heeft het een eigen geschiedbeeld. Dat gaat als volgt: door heel Europa hebben linkse elites ter veiligstelling van gesubsidieerde baantjes massa-immigratie en islamisering in de hand gewerkt. De islam, bovendien, is uniform radicaal en gewelddadig. De linkse elites zijn dus eigenlijk landverraders.
Dit geschiedbeeld wordt in Nederland al een decennium lang consequent en stelselmatig verkondigd in rechtse media en blogs zoals GeenStijl, DDS, Elsevier en andere bovengenoemde. Ooit was het randdenken, een retorisch wapen van Pim Fortuyn tegen de Paarse regenten. Maar inmiddels is het een in steen gebijtelde ideologie worden, die fungeert als geloofsbrief voor wie serieus genomen wil worden ter rechterzijde. Lees maar eens een column van Martin Bosma, of sla eens een Telegraaf open. Echo’s ervan zijn zelfs terug te vinden in de speech van Maxime Verhagen. “Links” is verantwoordelijk voor alles wat fout is in dit land, en dat al sinds de jaren zestig; de multiculturele samenleving, massa-immigratie en islamisering zijn daar de belangrijkste consequenties van.
Dat het pure fictie is – er bestaat geen monolithische linkse elite die alle macht in handen heeft; CDA- en VVD-regeringen hebben evenzeer bijgedragen aan de massa-immigratie; met die demografische islamisering valt het reuze mee – doet er niet toe. Een ideologie is een gesloten systeem dat geen behoefte heeft aan nuanceringen.
Dus lezen we in 2083 zeer uitgebreid hoe de ‘linkse ideologie’ (in Breiviks woorden consequent ‘cultureel Marxisme’ genoemd) vanaf de jaren zestig de universiteiten, de wetenschap, de ambtenarij, de journalistiek en de politiek heeft overgenomen, vanaf de Frankfurter Schule tot de opkomst van gender studies, van de overname van publieke omroepen tot het invoeren van een vak als naaien op school. Er zijn volgens Breivik over heel Europa politieke partijen die niets liever willen dan de multiculturele samenleving invoeren. Dit zijn allemaal zaken die even goed door Bart-Jan Spruyt, Afshin Ellian, Joshua Livestro of Martin Bosma geschreven hadden kunnen zijn. Dit geschiedbeeld, ooit radicaal, is tegenwoordig gemeengoed op nieuw-rechts, en in toenemende mate ook op rechts.
Waar Breivik in verschilt met al deze mensen, uiteraard, is de gewelddadige consequenties die hij aan zijn ideologie verbindt. Waar het eerste deel van zijn boekwerk leest als een tamelijk complex en goed geïnformeerd verhaal (wel veel copy-paste), excelleert het tweede deel in wreedheid en gruwelijkheid. Hij beschrijft zonder veel omwegen hoe je het beste kunstmestbommen maakt, een Kevlar-harnas en wapens koopt; hoe politici, journalisten en wetenschappers vallen in Categorie A,- B,- en C-landverraders die je het beste en masse kunt vermoorden; welke muziek je daarbij het beste via je oordopjes kunt luisteren (vocal trance en epische Scandinavische muziek); hoeveel linkse verraders en moslims er per West-Europees land vermoord moeten worden, en dat je ook in staat moet zijn vrouwen, ‘zelfs aantrekkelijke’, te vermoorden. Dit alles in het kader van de heroprichting van de Tempeliers, als paramilitaire orde die West-Europa moet heroveren op de linkse multiculturele elites die het land ten koste van de eigen bevolking wil islamiseren.
“Anders kun je beter weer een nieuwe rechtse blog beginnen”, zo schrijft Breivik.
Het is duidelijk dat Wilders, noch de PVV, noch (nieuw-) rechtse opiniemakers of bloggers op enige wijze schuldig zijn aan de daden van deze figuur. Ze zijn ook niet verantwoordelijk. Maar door hun voortdurende, stelselmatige hameren op een gesloten ideologie, op een wereldbeeld dat aan elkaar hangt van ‘linkse elites’ en ‘multikul’, van ’EUSSR’ en ‘policor’ tot ‘dhimmitude’, zou je hen en hun eveneens door Breivik geciteerde internationale geestverwanten – van de Amerikaanse anti-islamblogster Pamela Geller tot de Lega Nord-parlementariër die Breiviks ideeën ”volkomen gezond” noemt - wel ‘indirect medeverantwoordelijk’ kunnen noemen. Want als iemand werkelijk gaat denken dat er een linkse elite bestaat die niets liever doet dan massa’s achterlijke moslims hierheen halen voor de eigen gesubsidieerde baantjes, ten koste van de eigen bevolking, dan is de stap naar gewapend verzet niet zo groot meer. Breivik beschrijft het zelf: pogingen het linkse en islamitisch gevaar democratisch tegemoet te treden hebben gefaald, en het is nu tijd om het met geweld te bestrijden, ter verdediging van het christelijke Europa.
Het maken en verspreiden van een ideologisch wereldbeeld als het nieuw-conservatisme is geen vrijblijvende bezigheid. Dat heeft een impact op de wereld, zeker wanneer daar in zulke duidelijk te identificeren zondebokken (de multiculturele elites en de moslims) worden aangewezen. Dat zouden rechtse opiniemakers, bloggers en politici zich moeten realiseren. Wanneer Wilders iets schrijft als dit:
Door heel Europa, niet alleen in Nederland, maar in heel Europa vechten de multiculturalistische elites een totale oorlog uit tegen hun bevolkingen. Met als inzet de voortzetting van de massa-immigratie en de islamisering, uiteindelijk resulterend in een islamitisch Europa – een Europa zonder vrijheid: Eurabië.
… en het daarbij heeft over de ‘Partij van de Allochtonen’ die ‘islamitisch stemvee’ naar Nederland haalt, en wanneer dat consequent herhaald wordt in online en papieren media, dan is het eigenlijk een wonder dat er door een gek nog geen aanslag is gepleegd op een partijcongres van de PvdA. Logisch toch, met zo’n apocalyptisch gevaar?
‘Guilt by association’? Nee, dit is niet de schuld van Wilders. Maar sommige opiniemakers, bloggers en politici zouden wel eens mogen kappen met het verspreiden van het kinderlijke wereldbeeld dat een almachtige linkse elite al een halve eeuw eigenhandig verantwoordelijk is voor het hierheen halen van volksstammen allemaal criminele én radicale moslims. Het is gewoon niet waar, and you know it. Hou ermee op.
Het debat over de multiculturele samenleving hoeft niet op slot. Je kunt discussiëren over de negatieve gevolgen van massa-immigratie, of over de inhoud van de islam. Maar stop ‘links’ neer te zetten als in essentie landverraders (of je die term nou letterlijk gebruikt of niet). Je delegitimeert daarmee niet alleen je tegenstander in het debat; je brengt ze ook in concreet, fysiek gevaar, zoals blijkt uit de slachting op een sociaal-democratisch partijevenement. De oproep van de Noorse koning – en het moet gezegd, ook van enkele bloggers op de Dagelijkse Standaard – tot meer beschaving, tot matiging is daarom een hele goeie. Voer gewoon een discussie, zonder de tegenstander af te schilderen op ideologische wijze.
- Edit 1: Het behoeft geen uitleg dat dit vanzelfsprekend ook geldt voor de linkerzijde in het debat. Het geldt voor iedereen.
- Edit 2: Sommige rechtse opiniemakers hebben er nog steeds niets van begrepen. Volgens Afshin Ellian is Anders Breivik alsnog een islamitische terrorist. En op GeenStijl laten ze hun ware aard zien: die van de grote pestkop op het schoolplein, die eenmaal betrapt alleen maar naar hunnie kan wijzen.
Michael Lind has an interesting political analysis up at Salon.com on the three fundamentalisms that nowadays mark the Republican right: Biblical fundamentalism, constitutional fundamentalism and market fundamentalism. I think this is a way of putting things that is largely correct. The Republican Party is now so far removed from any other political party in the Western world that it can only be described in these terms.
It does not explain, however, the seeming contradictions in this fundamentalist philosophy; for example, how can you adhere to a hardcore market fundamentalism along the lines of Friedrich Hayek and Ayn Rand, and at the same time claim to be a Bible-following Christian? After all, the teachings of Christ have nothing to do with considering selfishness a virtue. Rand, who along with God and the Founding Fathers is always named the greatest inspiration for every Republican presidential candidate, herself proclaimed to be anti-Christian in her ‘thinking’.
Lind also shows how the intellectual project of re-constituting a moderate conservatism as a political ideology in the 1960s led, by and large propelled by the rise of evangelical Protestantism and the presidency of Ronald Reagan, to the extremist fundamentalism that nowadays marks the Republican Party. All of the hallmarks of Biblical, constitutional and market fundamentalism can be found, for example, in the Tea Party and Sarah Palin.
What I’m worried about (as if the adherence to a triple fundamentalism by one of the world’s two most important political parties is not frightening enough) is the emergence of a similar kind of orthodoxy emerging in the Netherlands today. Whereas the Dutch polity used to be marked by agreement across the political spectrum on such issues as the multicultural society (in hindsight perhaps a bit too much consensus in that respect), political equality, tolerance for differences and care for weaker groups in society, the governing coalition nowadays seems to converge ideologically to adherence to a monocultural society, treating people with non-Dutch backgrounds as second-class citizens, and implementing a by European standards pretty hardcore market fundamentalism.
In other words: rightwing orthodoxy in Europe, at least in the Netherlands, is intensifying and growing more extreme just like it has in the US. The question is how those still believing in political equality, a rights-based citizenship, and a market tempered by government interference can defend themselves in an increasingly hostile climate, in which such very basic and once universally accepted notions are painted ‘elitist’.
In contradiction to the hostility to Darwinism shared by many of its constituents, the American right is evolving rapidly before our eyes. The project of creating an American version of Burkean conservatism has collapsed. What has replaced it is best described as triple fundamentalism — a synthesis of Biblical fundamentalism, constitutional fundamentalism and market fundamentalism.
Following World War II, the American right was a miscellany of marginal, embittered subcultures — anti-New Dealers, isolationists, paranoid anticommunists, anti-semites and white supremacists. Russell Kirk and others associated with William F. Buckley Jr.’s National Review sought to Americanize a version of high-toned British Burkean conservatism. While the eighteenth century British parliamentarian was embraced by conservatives for his opposition to the French Revolution, Edmund Burke, a champion of the rights of Britain’s Indian, Irish and American subjects, could also be claimed by liberals like Yale Law School’s Alexander Bickel, who preferred gradual, cautious reform to radical social experimentation. In its liberal as in its conservative forms, Burkeanism disdains reaction and radicalism alike, and favors change in lesser things when necessary to maintain the continuity of more fundamental institutions and values.
The religious equivalent of Burkean politics is orthodoxy, not fundamentalism. Orthodoxy means the continuity of a tradition, as interpreted by an authoritative body of experts, such as priests, rabbis or mullahs. The term “fundamentalism” originated in the early twentieth century as a description of reactionary evangelical Protestants in the U.S. who rejected liberal Protestantism and modern evolutionary science and insisted on the inerrancy of the Bible. The phrase is nowadays applied indiscriminately and often inaccurately to various religious movements, some of which, in the Catholic, Jewish and Muslim traditions are better described as ultra-orthodox.
(…)
The increasingly-Southernized American Right has transferred the fundamentalist Protestant mentality from the sphere of religion to the spheres of law and the economy. Protestant fundamentalism is now joined by constitutional fundamentalism and market fundamentalism.
In all three cases, the pattern is the same. There is the eternal Truth that never varies — the will of God, the principles of the Founding Fathers, the so-called laws of the free market. There are the scriptures which explain the eternal truths — the King James Bible, in the case of religious fundamentalism, the Constitution or the Federalist Papers, in the case of constitutional fundamentalism, and Friedrich von Hayek’s The Road to Serfdom in the case of market fundamentalism (The Fountainhead or Atlas Shrugged by Ayn Rand can be substituted for Hayek, on request).
“There’s only one book you ever need to read,” a Bible-believin’ Texan Baptist once assured me. He was two books short of a populist conservative bookshelf. But in the age of post-intellectual, fundamentalist conservatism, three books are sufficient to make anyone the equal of the most erudite intellectual. The books need not actually be read, and for the most part probably are not; it is enough, in argument, to thump the Bible, and to thump “The Road to Serfdom” and “Atlas Shrugged,” too.
(…)
Modern American market fundamentalism, too, is recognizably modeled on the fundamentalist Protestant version of church history, even though market fundamentalists need not be Christian conservatives. Ignoring the long history of tariffs, land grants, military procurement and mixed public-private corporations in the United States, the market fundamentalists pretend that the U.S. was governed by the laws of the market until Franklin D. Roosevelt’s New Deal replaced capitalism with socialism (or statism, or fascism, or whatever Amity Shlaes or Jonah Goldberg want to call it). Russell Kirk wrote that any true conservative would be a socialist before he would be a libertarian. But then he was a Burkean High Church conservative.
The rise of triple fundamentalism on the American right creates a crisis of political discourse in the United States. Back when conservatism was orthodox and traditional, rather than fundamentalist and counter-revolutionary, conservatives could engage in friendly debates with liberals, and minds on both sides could now and then be changed. But if your sect alone understands the True Religion and the True Constitution and the Laws of the Market, then there is no point in debate. All those who disagree with you are heretics, to be defeated, whether or not they are converted.
For their part, progressives have no idea of how to respond to the emergent right’s triple fundamentalism. Today it is the left, not the right, that is Burkean in America. Modern American liberalism is disillusioned, to the point of defeatism, by the frustration of the utopian hopes of 1960s liberalism in the Age of Reagan that followed and has not yet ended. Today it is liberals, not conservatives, who tend to be cautious and incremental and skeptical to a fault about the prospects for reform, while it is the right that wants to blow up the U.S. economy and start all over, on the basis of the doctrines of two Austrian professors and a Russian émigré novelist.
En dan kunnen we nu kijken naar wat rechts Nederland bezighoudt. Hieronder de tekst van de speech die vicepremier en CDA-leider Maxime Verhagen vanavond heeft uitgesproken, en die de NRC inmiddels in z’n geheel op de site heeft staan.
Het zal geen lezer van deze blog verbazen dat een statisch concept als Leitkultur, om het niet te hebben over die spruitjeswalmen dampende nadruk op zekerheid, rust, stabiliteit, veiligheid en knusheid, bij ons niet in goede aarde valt. Maar dat is allemaal vintage Christen Democratisch Appèl. Wat daadwerkelijk verontrustend – wellicht zelfs historisch – is, is het eerste gedeelte van Verhagens speech. Het gedeelte waar nu al verontwaardigde reacties op verschijnen die, neem ik aan, de komende dagen in hevigheid zullen toenemen. Hopelijk ook in eigen kring.
Hoewel Verhagen het in latere gedeeltes van zijn tekst doet voorkomen alsof hij zich distantieert van het populisme en de antwoorden die het pretendeert te geven op de ‘problemen’ van deze tijd, doet hij in het eerste gedeelte iets wezenlijkers. Hij beschrijft hier niet alleen de gevoelens die onder de PVV-aanhang leven over ‘buitenlanders’; nee, hij noemt het hele buitenlanderverhaal ’begrijpelijk’, ‘terechte zorgen’, en de antwoorden die andere partijen daarop geven (hij bedoelt links) ‘sociaal wenselijk’. Hij schrijft dit op zonder enige aanhalingstekens of indicatie dat hij er zelf anders over denkt.
Verhagen geeft PVV-stemmers gelijk. Hij deelt hun probleemanalyse.
Dat gaat verder dan constateren dat er zorgen leven. Het gaat ook verder dan constateren dat er inderdaad problemen zijn, en daar gepaste oplossingen voor proberen te verzinnen. Deze instemming van Verhagen met de opinie van PVV-stemmers is de definitieve knieval van het CDA voor het rechts-populisme. Als hij tenminste staat voor die hele partij.
Moet je je voorstellen dat je allochtoon bent in dit land (misschien bent u dat wel). Lees met die ogen eens de volgende tekst:
I MAATSCHAPPIJ
We leven in een tijd van onbehagen. De meeste Nederlanders zijn tevreden met hun eigen leven, maar veel minder met de maatschappij waarvan ze deel uit maken. Onzekerheid is een levensgroot kenmerk van deze tijd.
Niet alleen economisch, niet alleen de baan en het inkomen, maar breder. Hoe gaat ons land eruit zien? Blijft Nederland nog wel Nederland als er zoveel buitenlanders bij komen? Blijft mijn buurt wel mijn buurt als er weer een kerk gesloten wordt en er een moskee wordt gebouwd? Waarom passen de nieuwkomers zich niet aan ons aan? Zij hebben geen last van mij ik wil ook geen last van hen hebben. Ze pikken toch niet de baan van mijn zoon in? Alles is zo duur geworden in Nederland; wordt mijn pensioen straks ook nog gekort? Hoe zit het eigenlijk met de boodschappen die ik doe: wat kan ik nu wel en wat kan ik nu beter niet eten van die producten uit het buitenland en zit die buitenlandse ziekte nu ook in onze groente of in ons vlees? Moeten we ook niet gewoon helemaal af van al dat buitenlandse gedoe en kunnen we niet – letterlijk – beter onze eigen boontjes doppen? Het buitenland kost toch alleen maar geld en levert weinig op behalve problemen. Europa: ik weet dat er veel geld naar toe gaat maar ik zie er niets van terug. Waarom bemoeit Brussel zich überhaupt met ons? Ja, ik zie dat als er een ander land failliet gaat dat we dan nóg meer geld geven. Sinds wanneer zijn wij een liefdadigheidsinstelling..?
Dit onbehagen is door de traditionele politieke partijen, ook door mijn eigen CDA, lang weggezet als een foutieve reactie op de snelle veranderingen in de wereld. Heus, alles zou goed komen.
Maar dit onbehagen is begrijpelijk. Het is niet meer vanzelfsprekendheid dat onze kinderen het beter zullen hebben dan wij. De samenhang in steden en dorpen is verdwenen door de komst van individualisering, immigranten vanuit de hele wereld en een complexer wordende samenleving. De traditionele verbanden van kerk, partij en vereniging bestaan niet meer. In Brabant verdwijnen de komende tien jaar 237 van de 287 kerken. Het levensbeschouwelijke kompas dat wij van huis uit meekregen, heeft plaatsgemaakt voor een vrijheid die vaak meer beangstigt dan bevrijdt.
Kort door de bocht of niet: het zijn terechte zorgen van mensen. Hoe je er vervolgens op inspeelt en mee omgaat is een tweede. Ik denk dat de onzekerheid van mensen in onze huidige tijd dé voedingsbodem voor populisme is. Niet hun zorgen zelf zijn populistisch maar de antwoorden van bepaalde leiders die er zelf beter van willen worden. Die er populair van willen worden. Terwijl de sociaal wenselijke antwoorden van andere leiders het onbegrip ten opzichte van de zogenaamde Haagsche zakkenvullers vergrootte.
Hoe ga je hiermee om als politieke partij? Aan welke kant staan wij als CDA? Wat is ons christen democratisch antwoord? Mijn dank gaat uit naar het WI voor de boeiende bijdragen die zijn gemaakt over het thema populisme. Ik ken het WI als grondig, degelijk, intellectueel en koersvast.
Er is al genoeg over gezegd en geschreven, en de neiging om je geheel van de politiek af te keren is momenteel groot. Desalniettemin is de tekst die Ramsey Nasr gisteren uitsprak tijdens de definitieve protesten tegen de kunst- en cultuurbezuinigingen ongeëvenaard in stijl en kracht. De enige miskleun is die vergelijking met The Lord of the Rings; stilistisch een beetje jammer en niet helemaal de juiste associaties oproepend (geen wonder dat dit bij het immer voorspelbaarder GeenStijl het enige is wat ze kunnen noemen). Maar inhoudelijk is deze tekst het beste protest tegen dit meest verschrikkelijke aller kabinetten sinds haar aantreden.
Ramsey Nasr betoonde zich trouwens al eerder een koning, afgelopen oktober bij Pauw en Witteman.
Nasr noemt de waanzinnige ongerechtigheid van het niet aanpakken van de hypotheekrente-aftrek, en de uiteindelijke drijfveer van VVD en CDA bij alles wat ze doen: PVV-stemmers paaien. En hij noemt het representatiedeficit van Mark Rutte: een premier die niet boven de partijen uitstijgt en het hele land representeert, maar iemand die er uitdrukkelijk en bewust alleen voor rechts Nederland is.
Daarnaast is het een prachtig geschreven duiding van de uitstraling van deze regering. Het noemt nog eens de logische argumenten tegen de specifieke bezuinigingen op kunst, maar trekt ook de parallel tussen hoe dit kabinet en de regeringspartijen ‘buitenlanders‘, kunstenaars én zwakke groepen in de samenleving neerzetten: als uitzuigers en profiteurs, als onwaardige Nederlanders.
Erg pregnant, uiteindelijk, is de opmerking over de slogan dat je Nederlanderschap afhangt van je toekomst, niet je afkomst. Ja, inderdaad. De vraag is of je je toekomst nog zou moeten plannen in dit land, dat steeds minder perspectieven biedt.
Enfin, lees de tekst, hier is-ie in z’n geheel, met de mijns inziens beste stukken dikgedrukt. Een historische aanklacht.
Beste meneer Rutte,
ik neem aan dat u mij kunt horen, of anders uw onderknuppel wel, Hobbitliefhebber Halbe.
Ik sta hier niet voor de kunst. U wilt de kunstsector op eigen benen laten staan, en dat is mooi. U gaat ervan uit dat het Amerikaanse stelsel over anderhalf jaar ook floreert in Nederland. Het zou zo maar kunnen. U kent ze waarschijnlijk wel, die mecenassen die staan te popelen om alle gaten op te vullen die uw Ork momenteel aan het slaan is.
Ik weet net als u: in heel Europa wordt bezuinigd. En er zijn landen die er slechter aan toe zijn dan wij. Ik sta hier dus ook niet om de bezuinigingen terug te draaien. Wat moet, dat moet. Maar weet u wat ik zo gek vind? Alleen bij ons, in Nederland, wordt een man die nooit een voet in het theater heeft gezet en zich openlijk profileert als cultuurhater, aangesteld als staatssecretaris voor die sector. Of zou u ook een minister van Buitenlandse Zaken benoemen die niet eerder in het buitenland is geweest?
Ik denk het niet. Alleen op cultuur zet je een Ork.
Het lijkt soms wel alsof u het niet meent.
Het gaat om de manier waarop
Nee, het gaat niet om de kunst. Het gaat om de manier waarop. Dat kan sierlijker, Mark. C’est le ton qui fait la musique. Dit is de toon van desinteresse en rancune – en ook van leedvermaak waarmee het gepaard gaat.
Ik weet: u speelt piano. Dat is mooi. En in het theater, de concertzaal en de musea kom ik uw partijgenoten vaak tegen. Dat is ook mooi. Laatst zaten meneer Bolkestein en ik zelfs naast elkaar op het eerste balkon, samen in het midden. Dat was helemaal mooi. Het laatste wat ik dus wil beweren is dat uw partij uit armzalige proleten bestaat. Maar waarom vraagt uw eigen fractievoorzitter zich in de Volkskrant dan af ‘waarom er eigenlijk belastinggeld naar cultuur gaat’? Iemand die dat balletje opgooit, ja iemand die echt vindt dat zijn eigen cultuur geen ondersteuning verdient, letterlijk of figuurlijk, zo iemand is natuurlijk een beetje een schoft – dat bent u toch met me eens. Niet omdat hij zulke dingen zegt, hoor ik u denken, maar omdat hij als politicus weet dat de burger dit graag wil horen. En dat moet je niet doen. Stef Blok maakt stemming, meneer Rutte. Ik dacht: ik zeg het maar even.
Maar hij ging nog door: ‘Ook dierentuinbezoek heeft opvoedkundige waarde. En rijwielzaken krijgen géén subsidie ondanks de gezondheidseffecten van fietsen.’
Nu weten wij allebei, u en ik, dat dierentuinen heus wel subsidie ontvangen, en eigenlijk de rijwielhandel ook, via het Nationale Fietsenplan. Soms heb ik de indruk dat Stef Blok maar wat zit te jokken. Maar dat kan helemaal niet,want de VVD is een beschaafde partij. En dan raak ik in de war.
Kunst verkoopt niet
Weet u wat ik soms denk, meneer Rutte? Het is heel gek hoor, maar soms heb ik de indruk dat kunst gewoon niet verkóópt. En dat kunst daarom – ik durf het bijna niet te zeggen – gebruikt wordt als zondebok. Dan hoor je ineens dat wij allemaal parasieten zijn en subsidieslurpers en dat we op onze kont zitten en onze portemonnee openhouden. Een beetje zoals er over allochtonen wordt gepraat. Gek hè? Soms heb ik hele rare gedachten. En ook – we zijn nu toch bezig: ik in mijn ivoren torentje en u in uw eigen torentje – ook denk ik wel eens, als ik het allemaal niet meer zie zitten, dat u zo over de kunst praat omdat het wel makkelijk scoren is: want anders gaan uw kiezers gewoon naar de PVV. En dan denk ik dat het eigenlijk allemaal is om stemmen te winnen. Dom hè?
Want op zich valt er bij ons maar weinig te halen. Terwijl ik wel eens heb gehoord dat er een potje bestaat van wel vijf miljard. Vijf miljard! Een hele slimme meneer heeft mij laatst namelijk verteld dat de hypotheekrenteaftrek óók een soort subsidie is, voor mensen die een huis willen kopen. En dat er hele erge rijke mensen in Nederland zijn, die meer verdienen dan 80.000 euro per jaar en die zo’n ondersteuning eigenlijk helemaal niet nodig hebben. Als je dat geld nou in een potje steekt, zo zei hij, dan heb je in één klap zo’n vijf-hon-derd miljard centjes bij mekaar! Veel hè, meneer Rutte. Dat potje zou ergens bij jullie in de VVD-kamer moeten staan, heel hoog op een antieke kast. En daar mag niemand aankomen. Dat potje staat daar gewoon.
Dus ik dacht: ik zegt het maar even. En het is maar een ideetje. Denk er eens rustig over na.
Geen onzin verkopen
Weet u wat het is, premier Rutte: eigenlijk zijn wij alletwee volwassen. En u moet geen onzin verkopen.
Als u meer eigen inkomsten van de kunstsector eist en in dezelfde zin aankondigt het btw-tarief voor die sector te verhogen van 6 naar 19%, dan bent u een leugenaar, zo simpel is het. Uitgerekend de culturele organisaties die aan al uw eisen voldoen en voor een hoog percentage eigen inkomsten hebben gezorgd, dreigen hun subsidies te verliezen: het Oerol Festival bijvoorbeeld, en Orkater. Beide zijn publiekstrekkers. Beide moeten weg. ‘Niemand is veilig’ grijnsde de Ork toen hij het had over de voorgenomen bezuinigingen. Hij had gelijk. Volstrekte willekeur.
U bent non-stop onoprecht. U bent trots op de harde keuzes van dit kabinet. Ik vraag u: welke harde keuzes? U vernietigt een sector – maar dat is geen keuze, dat is gemakzucht. U bespeelt liever het sentiment van de burger dan werkelijk, in het landsbelang, die harde keuzes te maken. Juist vandaag zou een premier zich boven de partijen moeten opstellen. U volgt de hardste lijn van uw eigen partij, en verwart hardvochtigheid met visie.
Anders valt niet te verklaren dat u kansarmen, kwetsbare jongeren in het speciaal onderwijs, OV-afhankelijken, psychiatrische patiënten, asielzoekers uit oorlogsgebieden, pgb’ers en ernstig zieken de rekening laat betalen. Waarom zij? Ze leveren u geen geld op. Dus kort u ze.
Het gaat om onze cultuur
Nee, het gaat niet om de kunst. Het gaat om onze cultuur. Om wat Nederland zou moeten zijn. Voor dit kabinet is cultuur niet langer de basis van een beschaving, het is een leuk extraatje, een speeltje. Ze zal nu op eigen krachten moeten overleven óf uitsterven, naar de wetten van de vrije markt. Ik noem het de wetten van het dier.
U heeft een blinde vlek, meneer de premier, voor alles wat zich niet laat vangen in de netten van die vrije markt. Voor wat niet in materie valt uit te drukken en door de mazen glipt. Ook uw bewindslieden weten zich geen raad met het immateriële. Vandaar dat een VVD-minister van Volksgezondheid zonder schaamte kan stellen dat psychiatrische aandoeningen en depressies ‘binnen de eigen kring uitgevogeld’ moeten worden. En Stef Blok zal zich op zijn beurt afvragen waarom hij daar eigenlijk belasting voor moet betalen. Als iemand nu gewoon gehandicapt wil zijn, hoeft een andere burger daar toch niet voor op te draaien?
Indien u dit bedoelt met zelfredzaamheid – zeg dat dan gewoon. Zeg: geachte burgers van Nederland, wij geloven in het recht van de sterkste. Wees eerlijk en lieg niet. Beweer niet dat onder uw hoede als premier de zwaksten altijd op steun van de overheid kunnen blijven rekenen, wanneer nu juist het doel is deze zwaksten te treffen. En nog een tip: noem het liever geen ‘kwaliteitsimpuls’. Maar vooral: zeg niet dat u ‘dat prachtige land weer gaat teruggeven aan de Nederlanders’.
Op wie doelt u dan, meneer de premier? Waar haalt u het lef of de domheid vandaan om een paar miljoen Nederlanders van buitenlandse afkomst weg te zetten en tot niet-Nederlander te verklaren? Ben ik eigenlijk wel een Nederlander? Het is een vraag die ik mij pas sinds kort moet stellen. Niet de afkomst, zei u, maar de toekomst telt. Wat een waardeloze slogan. U maakt stemming, verder niets.
Uitwissen van herinneringen Dit kabinet, dat Nederland terug wil geven aan de Nederlander, wist elke herinnering aan Nederland uit. En u, meneer Rutte, u bent geen Ork of onbenul: u ként de Nederlandse cultuur. U kent Harry Mulisch, onze bekendste romancier: geen druppel Neerlands bloed stroomde door zijn aderen. U kent Ramses Shaffy, onze grootste chansonnier: geen druppel Neerlands bloed. U kent Vondel, onze grootste dichter: geen druppel. En Baruch de Spinoza, onze grootste filosoof – inderdaad. Nederland werd groot op vreemde smetten. En daar hoeft niemand ooit bij stil te staan, zolang u het tegendeel maar niet beweert.
Misschien bedoelde u het niet zo. Maar het kwam wel lekker uit.
Breng de markt in contact met rancune en je hebt het recept voor uw beleid.
Kom niet met het antwoord dat de burger dit wil. U wil dit. De afgelopen jaren hebben onze politici de burger eerst laten vallen en toen opgehitst: u heeft aldoor gezegd wat u dacht dat de burger wilde horen. Inmiddels praat de burger u na. U maakte de burger wijs dat alle problemen in Nederland veroorzaakt worden door buitenlanders, dat kunstenaars parasieten zijn, dat beschaving beursgenoteerd moet worden, dat de zwakkeren schuldig zijn, de armen luiaards, asielzoekers criminelen, dat geestesziekte geen ziekte is. U maakt de burger wijs dat u regeert. Daarom staan wij hier.
Iedereen wordt voorgelogen
Geen van onze politieke leiders vertoont oprechtheid. Geen van hen vertoont de moed boven zichzelf uit te stijgen en keuzes te maken in het belang van een land. De kunstenaar én de buschauffeur, iedereen wordt voorgelogen. Of het nu jouw partij is die aan de macht is of de mijne, elke burger heeft toch één basisrecht: te worden geregeerd door leiders die het menen.
Dus ja, ik zou willen dat dit kabinet opkwam voor de beschaving die het voor ogen staat en voor de burgers die het niet cadeau krijgen. Te beginnen met de PVV. Het zou getuigen van oprechtheid en respect voor haar anderhalf miljoen kiezers. Sinds het aantreden van onze regering heeft de PVV echter bij de ingediende moties die haar verkiezingsprogramma ondersteunden, steevast tegengestemd. Of het nu gaat om veiligheid op straat of de ouderenzorg: de PVV stemt bij elke aangereikte oplossing tegen. Waar blijft die hulp aan de mensen die het niet cadeau krijgen? Consequent zijn ze op hun eigen manier weer wél: als het gaat om zaken waar de PVV altijd fel tegen was – het korten op de huurtoeslag, de marktwerking in de zorg, of de privatisering van het O.V. – dan stemt de partij tegenwoordig vóór.
Evenzo zou ik willen dat het CDA nog iets van christelijke beschaving in zich terugvond. Die kans is klein: deze partij preekt zelfs niet meer voor eigen parochie. Alles voor de macht.
En ik zou willen dat de VVD oprecht was en zich een partij van liberalen zou tonen in plaats de ultra-orthodoxie te omarmen zodra het haar uitkomt. Omwille van de macht is de VVD tegenwoordig tégen koopzondagen en tégen de aanwezigheid van vrouwen op de kieslijst van de SGP.
Elite of de burger
Het gaat vandaag niet om links of rechts. Het gaat niet om de elite of de burger. Wij staan hier als vertegenwoordigers van een land dat wordt belogen.
Dat is het wezen van politiek, zullen sommigen zeggen. Maar ik zoek een mens, een eerlijk mens, zelfs in de politiek.
Geachte premier Rutte, er bestaan in deze materiële wereld een paar zaken die ons scheiden van de apen. Kunst is daar één van. Verder zijn er nog de nutteloze noodzaak om kennis te vergaren, en om andere mensen te helpen. Kunst, kennis, altruïsme maken ons tot mens.
Wanneer een regering daarvoor geen geld meer wenst uit te trekken maar integendeel besluit vooral en juist op deze vlakken te bezuinigen, wetend dat de behaalde winst miniem zal zijn, dan zegt dat iets over ons beschavingspeil. Dit kabinet toont enkel zijn grijns en zijn tanden. Het trekt ons terug naar het dierenrijk.
En natuurlijk, wij kunnen al ons geld ook uitgeven aan eten, wonen, neuken en slapen. Want kunst irriteert, zoals een asielzoeker irriteert, zoals twijfel of nuance, of de klachten van iemand die lijdt aan depressies. Stuk voor stuk zaken die ons doen twijfelen aan utopieën – zoals daar zijn: de raszuivere natie, of de heilstaat van de vrije markt. Dát is de reden van uw rancune.
Het gaat vandaag niet over kunst. Dit kabinet haalt de mens uit ons weg.
Wij burgers, iedereen – wij kunnen bezuinigen, ingrijpend en pijnlijk. Maar wij zullen dat doen op eerlijke wijze, en met liefde voor onze cultuur en ons land
Ik ben blij dat Geert Wilders is vrijgesproken. Dit hele proces deed meer kwaad dan goed, en de vrijheid van meningsuiting is het grondrecht waarop uiteindelijk bijna alle andere grondrechten gebaseerd zijn. Wilders roept opruiende en haatdragende dingen, maar hij zou daarvoor niet veroordeeld moeten worden. Wel heeft de rechter zijn uitspraken terecht ’grof’ en ‘denigrerend’ genoemd.
Dat gezegd hebbende, zie de reactie van premier Mark Rutte op Twitter:
Waarom zegt premier Rutte niets over de kwalificatie van Wilders’ uitspraken door de rechter? Waarom daarentegen wel nog eens in deze reactie op een rechterlijke uitspraak benadrukken dat er toch zo goed samengewerkt wordt met Geert Wilders? Waar is dit voor nodig?
Maar het past wel in een trend waarin de minister-president steeds meer paait naar de gunsten van specifiek het PVV-volksdeel. Nederland terug naar de hardwerkende Nederlanders, enzovoort.
Oproep re-posted van de weblog hard//hoofd. Dat het daar tijd voor wordt geldt trouwens niet alleen voor de door hard//hoofd bekritiseerde kunst- en cultuurvernietiging, die met smalende lach doorgevoerd wordt door staatssecretaris Zijlstra. Het geldt wat mij betreft evenzeer en nog meer voor de honderdduizenden mensen en dieren die het slachtoffer worden van de ideologisch gedreven vernielzucht van het kabinet-Rutte in de sociale sector (het persoonsgebonden budget en de sociale werkplaatsen), het hoger en speciaal onderwijs, het natuur- en milieubeleid, het openbaar vervoer, het drugsbeleid, en ga zo maar door.
Bijeengehouden door een minieme meerderheid van de meest extreme partijen in de Nederlandse politiek voeren VVD en CDA een ‘hervormingsprogramma’ door dat neerkomt op het afbreken van bijna alles waar dit land decennia lang voor heeft gestaan. Vanwege een volslagen uit de lucht gegrepen bedrag van achttien miljard, en de wens tot behoud van de extreem kostbare hypotheekrente-aftrek.
Het gevolg is dat alle zwakke groepen in de samenleving aangetast worden. Dit kabinet trekt een spoor van vernieling door Nederland dat vergelijkbaar is met wat de regering-Bush aanrichtte in de Verenigde Staten. Een volgende regering zal dan ook jarenlang bezig moeten zijn met puinruimen. Zie vooral de laatste alinea:
De brief van Halbe Zijlstra is binnen en is niet mild gebleken. Woede, onbegrip, teleurstelling en verdriet overheersen in de kunstwereld. Al een jaar praten we met z’n allen. Ik heb mensen gesproken die zeggen de handschoen op te willen pakken om van de verwoesting weer iets moois te maken; mensen die op Nederlandse pleinen stonden te schreeuwen; mensen die dat schreeuwen lomp en banaal vonden; mensen die het roerend met de kritiek op hun eigen sector eens waren; en mensen die gewoon simpelweg bang waren hun baan te verliezen, want vind maar eens een nieuwe baan in een sector waarin met tientallen procenten bezuinigd wordt. Maar pas sinds staatssecretaris Zijlstra afgelopen vrijdag zijn definitieve plannen heeft gepresenteerd, weet ik wat ik echt vind. Opeens snap ik dat we allemaal het recht, nee de plicht hebben om boos, kwaad, wat zeg ik, woedend te zijn.
Laten we het nu eens niet zeggen. Laten we nu eens voor even ophouden met zeggen dat er ‘natuurlijk in de kunsten ook bezuinigd moet worden’. Als je te lang meebuigt, breek je. De kunsten hebben geen aardbevingbestendig fundament waardoor zij meebuigen, maar niet breken. De kunsten zijn gebouwd op houten palen en koeienhuiden – voorzichtig in de moerasbodem van ons calvinistische land geslagen, in de hoop dat het nog even blijft staan. En sinds afgelopen vrijdag weten we dat het op instorten staat. Zeker, er zal met de tijd een nieuw huis worden gebouwd dat net zo mooi, of misschien wel mooier zal zijn. Maar de efficiëntie is ver te zoeken als je eerst alles met de grond gelijk maakt om daarna weer van voren af aan te beginnen.
Politiek is een spel van woorden. En de woorden van dit kabinet liegen er niet om. Als je het vertoog van het huidige kabinet op zijn merites beoordeelt slaat het je koud om het hart. Termen en uitspraken als ‘subsidie-infuus,’ ‘de bezem erdoor’ en ‘ook de cultuursector moet meekomen’ scheppen een beeld van een sector die bestaat uit luie, zelfingenomen mensen die hun hand ophouden en wachten tot er geld in valt. Ze getuigen van een fundamenteel dédain, een diepgeworteld gebrek aan respect en, zoals ook Ramsey Nasr in NRC Handelsblad schreef, volslagen desinteresse. De discussie rond de noodzaak of (dis)proportie van de bezuinigingen daargelaten, gaat het hier om het werk, het dagelijks brood van duizenden mensen, die een onzekere, angstige tijd tegemoet gaan. Deze mensen worden door het kabinet structureel voorgesteld als opportunistische, zelfgenoegzame subsidievreters.
Mijn woede rond de cultuurbezuinigingen richt zich primair op dit totale gebrek aan respect, inlevingsvermogen en begrip; niet alleen van Halbe Zijlstra, maar van het hele kabinet. Hij volstaat ook niet om dit op het bordje van de PVV te schuiven, de VVD en het CDA zijn net zo goed debet aan de tendentieuze oversimplificaties die hardwerkende, vaak sappelende mensen wegzetten als uitvreters. VVD en CDA vormen nog altijd de regering, en laten we vooral hen aanspreken die de besluiten daadwerkelijk maken; die dus ook de macht hebben ze niet door te voeren. De VVD en het CDA zijn de schuldigen, de PVV heeft het vuur slechts met succes aangewakkerd.
(…)
De tijd voor nuance en discussie is voorbij, lieve mensen. Het is tijd voor actie.Want het gaat om jullie en jullie vrienden,beste lezers van hard//hoofd. Het zijn jullie die weggezet worden bij het oud vuil; die behandeld worden als kinderen die zich jarenlang misdragen hebben; wiens harde werken niet wordt gezien en niet wordt begrepen; van wie jarenlang met minder dan het minimumloon op een houtje bijten wordt voorgesteld als leven in subsidieluilekkerland. En jullie – wij – hebben alle recht om boos te zijn.
Dus laten we ons verenigen met de mensen in de zorg, in het onderwijs, met de academische wereld en de mensen die persoonsgebonden budgetten ontvangen, met defensie, met asielzoekers en illegalen. Stuur brieven, verzin acties, sla de handen ineen. Demonstreer, staak, protesteer. Laten we zorgen dat er op Prinsjesdag 2011 de grootste demonstraties in decennia zijn. Nu is de tijd om boos, verontwaardigd, woedend te zijn. Om met luide stem te eisen om met respect te worden behandeld en te worden aangesproken als gelijken. Om niet te worden weggezet als paria’s, maar als de hardwerkende, gepassioneerde mensen die we zijn. Pas dan is het kabinet een gesprekspartner. Tot die tijd is het de vijand. Ze hebben het er zelf naar gemaakt.
Zoals gezegd: de bezuinigingen op de cultuursector zijn wat mij betreft nog de minste van alle kwaden, hoewel ze volstrekt disproportioneel zijn en voortkomen uit een kwaadaardig revanchisme. Wat vooral schrijnend en, nou ja, intens deprimerend is is het rücksichtloze hakken in de verzorging en begeleiding van zwakke groepen in de samenleving. Jongeren met een beperking die niet zelfstandig kunnen werken, mensen die over zichzelf zouden kunnen beschikken maar nu naar een instelling moeten, kinderen die speciale begeleiding nodig hebben in de klas. De VVD en het CDA interesseren zich in de kern niet voor deze mensen. Wat hen interesseert, is voor de een ideologie en voor de ander kale machtsuitoefening. Anders hadden ze dit kabinet, dat gesteund moet worden door godbetert de SGP en de PVV, nooit gevormd. En ze zullen er zo lang mogelijk aan vasthouden.
Met deze brief van het Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlands (SMN) ben ik het eigenlijk wel eens. Ik ben voor een zo groot mogelijke vrijheid van meningsuiting (uitgezonderd het aanzetten tot geweld) en al helemaal voor een zo groot mogelijke vrijheid van meningsuiting voor parlementariërs. Maar wat je nu krijgt is dat een volksvertegenwoordiger, leider van de op twee na grootste partij van het land, een deel van het electoraat keihard aan het beledigen en denigreren is.
En niet alleen dat, hij beledigt ze in hun hoedanigheid als kiezers.
Marokkaanse (of islamitische) Nederlanders hebben exact dezelfde rechten en plichten als Nederlandse Nederlanders. Dit zijn mensen die evenveel belasting betalen, naar dezelfde scholen gaan, gebruik maken van dezelfde voorzieningen en evenveel actief en passief stemrecht hebben. Marokkaanse Nederlanders zijn volwaardige burgers van dit land.
En toch moeten zij het zich laten welgevallen dat zij door een of andere volksmenner weggezet worden als “stemvee”. Ik bedoel, denk er even over na: dit is de vertegenwoordigende democratie op z’n kop. Een parlementariër gebruikt de volksvertegenwoordiging om burgers van dit land, kiezers, te beledigen.
Natuurlijk is er historisch gezien helemaal niets verbazingwekkends aan. Adolf Hitler gebruikte de Reichstag eveneens om de joodse bevolkingsgroep structureel te stigmatiseren en bedreigen. Als neofascist doet Geert Wilders precies hetzelfde. Zelfs de beeldtaal komt overeen: door moslims neer te zetten als “vee” ontdoet hij ze van menselijke eigenschappen. Maar het betekent wel een verwording van de Tweede Kamer van een plek waar debat plaatsvindt, tot één waar antidemocratische populisten een podium hebben om bevolkingsgroepen tegen elkaar op te hitsen.
Dat niemand hier eigenlijk nog van opkijkt is wel de ergste indicatie van de staat van dit land.
Het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) heeft in een brief aan Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet gevraagd om ‘normen en respect voortaan actiever te bewaken’ in de kamer.
SMN stelt dat een deel van Nederland zich gekwetst voelt door de uitspraken die Wilders afgelopen donderdag deed in een Kamerdebat.
Wilders zei dat PvdA-leider Cohen ‘Nederland dertig jaar heeft laten volstromen met islamitisch stemvee’. De opmerking schoot SP-voorman Emile Roemer in het verkeerde keelgat. Hij meldde Wilders dat hij niet langer naar hem wenste te luisteren en verliet de plenaire zaal.
Later vroeg hij premier Rutte zich van de uitspraak te distantiëren, die dat vervolgens deed door het een ‘zeer ongepaste term’ te noemen. Verbeet hield zich op de vlakte. Daarmee heeft ze volgens SMN-voorzitter Azarkan ‘als bewaker van respectvolle omgangsnormen in het huis van de democratie nagelaten om deze normen te bewaken.
(…)
Verbeet zal Azarkan binnenkort uitnodigen voor een gesprek en uitleggen dat zij als voorzitter niet ‘de bewaker van de woorden in de Kamer is’. Op basis van het Reglement van Orde kan de voorzitter een Tweede Kamerlid dat beledigende uitdrukkingen gebruikt vermanen en in de gelegenheid stellen om de woorden terug te nemen. Doet deze dat niet, dan kan de voorzitter hem het woord ontnemen voor de rest van dat debat.
- Edit: Nog even voor de duidelijkheid: in het algemeen ben ik voorstander van het ruimhartige beleid dat Gerdi Verbeet hanteert ten aanzien van de taal die gebezigd wordt in de Tweede Kamer. Maar ze moet wel beseffen (en als voorzitter zeker) dat de Tweede Kamer het volk representeert. Het zijn Nederlandse burgers die vertegenwoordigers in het parlement gekozen hebben. Het kan dan niet zo zijn dat dit parlement zich tegen dat volk keert; wanneer parlementariërs een deel van dit volk gaan beledigen wordt het de taak van de voorzitter om in te grijpen.
- Edit 2: En hier nog even de brief die de SMN gestuurd heeft. Ik post niet meer zoveel over Wilders omdat je eraan went. Maar dat is de verkeerde reactie. Moet je je voorstellen – dit is voor alle CDA’ers en VVD’ers onder u – dat je moslim bent in dit land. En dit naar je hoofd geslingerd krijgt.
Geachte mevrouw Verbeet,
Afgelopen donderdag zei PVV-fractievoorzitter Geert Wilders in uw Kamer het volgende: “…zeker wanneer de heer Cohen Nederland 30 jaar heeft laten volstromen met islamitisch stemvee…”. Een kwetsende en minachtende uitspraak aan het adres van Nederlandse moslims.
Terecht greep Kamerlid Emile Roemer direct in door de uitspraak van Geert Wilders ter plekke te veroordelen. Premier Rutte nam ook afstand van de woorden van de heer Wilders.
U heeft als bewaker van respectvolle en fatsoenlijke omgangsnormen in het huis van de democratie nagelaten om deze normen te bewaken. Dat vind ik en velen met mij zeer spijtig. Want wederom heeft de heer Wilders de Nederlandse moslims gereduceerd tot een overtollig bijproduct van de Nederlandse samenleving onder de vlag van de vrijheid van meningsuiting. Met zijn uitspraak voegt Geert Wilders een nieuwe kwalificatie toe aan zijn repertoire van beledigen en kwetsen van een grote groep Nederlandse burgers.
Mevrouw Verbeet, u begrijpt dat een deel van het Nederlandse volk zich diep gekwetst en vernederd voelt bij het horen van deze uitspraken van een Kamerlid tijdens een debat in de Tweede Kamer. Daarom roep ik u als Tweede Kamer-voorzitter op in actie te komen voor herstel van normen, fatsoen en respect voortaan actiever te bewaken.
Free Pussy Riot
Peaches, the twenty-first century torchbearer of feminist punk, just released a video and track in support of Pussy Riot, the Russian female anarc...
EHRM handhaaft SGP-uitspraak Hoge Raad
Dat ging nog best snel: het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft zich uitgesproken over de vrouwen uitsluitende praktijk van de S...
