Eurozone Death Watch
Yesterday and today, lots of ‘authoritative’ newspapers and journals once more published gloomy articles about the coming end of the eurozone, largely due to the perceived inaction of leading (German and other northern European, notably Dutch) politicians. Particularly their refusal to set up the ECB as lender of last resort and/or let it buy state bonds on large scale and/or let it issue eurobonds, and their continued insistence on austerity and budget cuts as the only “solution”, now leading such esteemed organizations as the OECD to condemn their inaction. France is threatened with a credit rating downgrade, as a matter of fact the entire eurozone is threatened with a downgrade, the stability fund doesn’t have nearly enough funds, and… oh well.
I’m getting kinda tired writing about this so maybe I’ll quit doing it, but here goes once more (my bet is on the end of the eurozone before New Year’s Day, by the way)…
Bloomberg (‘The Euro Area Is Coming To An End’, written by the former chief economist of the IMF):
Investors sent Europe’s politicians a painful message last week when Germany had a seriously disappointing government bond auction. It was unable to sell more than a third of the benchmark 10-year bonds it had sought to auction off on Nov. 23, and interest rates on 30-year German debt rose from 2.61 percent to 2.83 percent. The message? Germany is no longer a safe haven.
Since the global financial crisis of 2008, investors have focused on credit risk and rewarded Germany with low interest rates for its perceived frugality. But now markets will focus on currency risk. Inflation will accelerate and the euro may break up in a way that calls into question all euro-denominated obligations. This is the beginning of the end for the euro zone.
Here’s why.
Germany is the only country in Europe that can act to save the eurozone and the wider European Union from “a crisis of apocalyptic proportions”, the Polish foreign minister warned on Monday in a passionate call for more drastic action to prevent the collapse of the European monetary union.
The extraordinary appeal by Radoslaw Sikorski, delivered in the shadow of the Brandenburg Gate in the German capital, came as the Organisation for Economic Co-operation and Development called on European leaders to provide “credible and large enough firepower” to halt the sell-off in the eurozone sovereign debt market, or risk a severe recession.
The OECD’s comments came as the organisation slashed its half-yearly forecasts for growth in the world’s richest countries, warning that economic activity in Europe would grind to a near-halt.
Yet their calls were met by a stubborn insistence in Berlin that only EU treaty change to forge a “stability union” in the eurozone would revive confidence in the markets.
Wolfgang Schäuble, German finance minister, rejected calls for the European Central Bank to act as a “lender of last resort” in the eurozone, and for the introduction of jointly guaranteed eurozone bonds to relieve the pressure on the most debt-strapped members of the common currency such as Greece and Italy.
Financieel Dagblad: eindspel om euro is begonnen:
De eurocrisis is in een eindfase gekomen, in beleggerstermen: het eindspel. De ontwikkelingen gaan nu razendsnel, en de tijd dat de sterke eurolanden de zwakke konden redden, is voorbij. Volgens veel economen is het een kwestie van weken, misschien van dagen, en dan moet er iets op tafel liggen om het uiteenvallen van de euro te voorkomen.
Over negen dagen houden de Europese leiders nog maar eens een ‘top der toppen’. Er was er al een op 21 juli, op 23 oktober en op 26 oktober. Maar nu leeft meer dan ooit het gevoel dat het erop of eronder is. De reeds geplande Brusselse top van vrijdag 9 december is inmiddels uitgebreid met een werkdiner op de avond ervoor. Er is immers veel te bespreken.
(…)
Columns in de Financial Times en commentaren in The Economist waarschuwen inmiddels dat de euro snel verleden tijd kan zijn. Jean Pisani-Ferry, directeur van de gerenommeerde Brusselse denktank Bruegel, stelt onderkoeld dat er ‘een nieuwe situatie in Europa’ is ontstaan. Met iets meer gevoel voor dramatiek schrijft de Vlaamse econoom Paul De Grauwe: ‘De euro heeft nog enkele weken om zichzelf te redden, terwijl verschillende instituties zich al voorbereiden op de klap.’
Wat de situatie nu zo wezenlijk anders maakt dan enkele weken geleden? Verreweg het belangrijkste signaal is dat zelfs Duitsland meer moeite heeft om zijn staatsleningen in de markt kwijt te raken. En opvallend, direct na de half mislukte emissie van vorige week verloor de euro in een tel 0,72 eurocent in waarde. Voor centrale bankiers een serieuze aanwijzing dat de munt zelf het volgende doelwit zal zijn.
(…)
Het is bijna tragisch dat de ministers van financiën vanavond alweer naar Brussel moeten afreizen om over het noodfonds te praten. Nog altijd zijn de afspraken van 21 juli (uitbreiding van noodinstrumentarium) niet in werking getreden, en nu zwoegen ze op de deal van 26 oktober (vergroting slagkracht). Het fonds heeft nog ongeveer € 250 mrd beschikbaar, maar niemand gelooft meer dat daar € 1000 mrd van te maken is, zoals een maand geleden werd beloofd.
(…)
Inmiddels is duidelijk dat het beleggers helemaal niet meer uitmaakt dat de betrouwbare technocraat Mario Monti als premier is aangetreden. Net zomin als zijn bezuinigingsplannen nog indruk maken. Het is de les van twee jaar eurocrisis: paniek en wantrouwen slaan niet met enkele ferme politieke daden om in volledig vertrouwen. Voor België dreigt hetzelfde lot. Verrassend genoeg reageerden beleggers maandag positief op het nieuws dat er na anderhalf jaar eindelijk een regering komt. Maar de aanstaande premier Elio Di Rupo kan de snel opgelopen rentelasten voor België waarschijnlijk niet zomaar ongedaan maken. Ook hij zal ervaren dat eenmaal afgehaakte beleggers niet snel tevreden zijn.
De euro is een misgeboorte en had beter niet ingevoerd kunnen worden. Dat zegt oud-AFM-topman Hans Hoogervorst in een aflevering van het geschiedenisprogramma Andere Tijden, die op 11 december wordt uitgezonden.
Hoogervorst zegt daarin: ‘De enorme problemen die we nu hebben op de kapitaalmarkten en de enorme risico’s die worden gelopen, als we dat tevoren hadden geweten, dan denk ik niet dat iemand bij zijn volle verstand eraan was begonnen.’
Volgens Hoogervorst kan de munt ‘wel als mislukt’ kan worden beschouwd.
Enzovoort.
