Author: adriejan Published: April 24th, 2012

Eén van de ironieën van de sinds afgelopen weekend ontstane politieke crisis waar Nederland zich in bevindt, is dat ik – en ik niet alleen – het eigenlijk wel eens ben met Geert Wilders over de 3-procentsnorm. Een enorme keur aan economen en beleidsmakers, van het IMF, de Amerikaanse regering tot aan allerlei wetenschappers, hebben de afgelopen maanden terecht betoogd dat vasthouden aan een maximaal begrotingstekort van 3 procent van het BBP als recept om “uit de crisis te komen” een vorm van monetaristisch neoliberaal cijferfetisjisme is (zie afbeelding).
Nederland doet het per saldo helemaal niet slecht. De staatsschuld is lang niet zo groot als in vele Europese landen en de VS, de werkloosheid is niet hoog, en ook het begrotingstekort valt in de huidige Europese context echt wel mee. Waar we mee te maken hebben is een economische recessie, en die wordt grotendeels veroorzaakt door een gebrek aan consumentenvertrouwen, door de belachelijk hoge hypotheekschuld in dit land. Die wordt weer veroorzaakt door de hypotheekrenteaftrek, het behoud van welke voor CDA en VVD bij de vorige verkiezingen een breekpunt was. Dát is wat ons nu belemmert, en niet in de eerste plaats de staatsschuld of het begrotingstekort.
Als we weer economische groei willen hebben, is het laatste wat we moeten doen rücksichtlose bezuinigingen doorvoeren, VVD-style. Daar waarschuwt het IMF, nota bene, al tijden tegen. In Europa deelt Duitsland echter de lakens uit, en daar zijn politici aan de macht die in hetzelfde monetaristische cijferfetisjisme geloven als de VVD in Nederland. Dus moet er gehakt worden, ten koste van economische groei. Dit komt voort uit een bewust doorgevoerde beperking van de mogelijkheden van de politiek om de financiële markten af te weren. In plaats van een grotere rol voor de Europese centrale bank, iets waar ze in de VS en Groot-Brittannië wel gebruik van maken, zijn regeringen hier met handen gebonden om het vertrouwen van de markten te behouden. Hun enige optie, bij gebrek aan euro-obligaties of andere mogelijkheden tot verruiming van de acute nood (hoewel het ECB natuurlijk stiekem, tegen de zin van Duitsland en Nederland in, bezig is geweest met geld in het bankensysteem te pompen), is hakken in de begroting. Ten koste van alles.
De Europese Commissie (EC) legt dit ook op, en daar komt dat hele Catshuisberaad uit voort. Wilders en de PvdA, hoewel ze verschillen van mening over hervormingen, merken terecht op dat het ook wel wat rustiger aan kan met die miljarden. Juist om economische groei te stimuleren, in plaats van te dempen. Wilders is een Keynesiaan geworden. Er is heel wat voor te zeggen om in te zetten op hervormingen die op de lange termijn beter zijn, en later het begrotingstekort in evenwicht brengen, dan nu als een malle te gaan hakken.
De PvdA, Wilders, en andere linkse partijen in Nederland staan daarin niet alleen. De mogelijke verkiezingsuitslagen in Frankrijk, met een overwinning van Hollande, wijzen ook in de richting van een voorkeur van het electoraat in die richting. En in Praag wordt er ook flink gedemonstreerd. Iemand als Coen Teulings, directeur van het Centraal Planbureau (CPB), pleit hier al t
ijden voor. Idem dito Christine Lagarde van het IMF, en Geithner van de Amerikaanse regering. En zelfs kredietbeoordeelaars als Standard & Poor’s zien puur snijden als “kannibalisme”. Zoals de New York Times analyseert: Angela Merkel en haar geestverwanten komen steeds meer alleen te staan.
De vraag – en die vraag speelt al vanaf het begin van de eurocrisis – is hoe lang Duitsland, de EC, en de conservatieven en liberalen die nog de toon zetten met hun nergens in de wereld in deze strikte zin voorkomende monetaristische opvattingen, nog hun zin gaan krijgen. Laat maar lekker een tikje oplopen dat begrotingstekort, zou ik zeggen. Nu alleen inzetten op bezuinigen om die 3 procent maar in no time te halen, zonder structureel te hervormen, richt onherstelbare schade aan aan de economie én aan publieke voorzieningen en de verzorgingsstaat. Wanneer de economie weer groeit, in plaats van krimpt of matig groeit, kan er afgelost worden. En nog beter zou daarbij zijn wanneer de ECB een grotere rol zou krijgen, en/of eurobonds ingesteld zouden worden, zodat de armslag om financiële markten af te weren ook ruimer wordt.
Tags: Angela Merkel, anticylisch begrotingsbeleid, BBP, begrotingsdiscipline, begrotingstekort, bezuinigen, bezuinigingen, Centraal Planbureau, Christine Lagarde, cijferfetisjisme, Coen Teulings, CPB, drie procent, Duitsland, economische groei, Europese Commissie, Geert Wilders, groei, hervormen, hervormingen, hypotheekrente-aftrek, hypotheekschuld, IMF, investeren, John Maynard Keynes, monetarisme, PvdA, PVV, staatsschuld, Stef Blok, Timothy Geithner, VVD, werkloosheid
Category Dutch politics, Europe |
Author: adriejan Published: February 2nd, 2011

Een gevoelig verlies voor de verdedigers van privacy en burgerrechten in Nederland, en winst voor de betuttelende, controlerende overheid. De rechter in Den Haag heeft de zaak van burgerrechtenorganisatie Privacy First en 21 andere eisers niet-ontvankelijk verklaard. Dit omdat burgers volgens de rechter ‘zelf’ naar de rechter kunnen stappen wanneer zij zich in hun vrijheid aangetast voelen door het opslaan van hun biometrische gegevens in een centrale databank. En zich blijkbaar niet kunnen laten vertegenwoordigen door een organisatie.
Nogal een formalistische uitspraak, als je het mij vraagt. Op deze manier kunnen gedupeerden (en de gehele Nederlandse bevolking is door deze wetgeving gedupeerd) zich nooit verenigen. En dit terwijl de 21 mede-eisers er toch namens zichzelf zitten. Nu is al het werk van Aaron Boudewijn, Paul Cuijpers en vele anderen voor niets geweest. Ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat; en ik neem aan dat er doorgeprocedeerd wordt.
Let wel: het betreft hier geen geweeklaag van overgevoelige burgers. Er is geen land in Europa dat verder gaat dan Nederland in het grootschalig, gedwongen opslaan van biometrische gegevens van alle burgers (inclusief kinderen) in een landelijke database, voor de ‘veiligheid’. In nazi- en Oost-Duitsland zou de staat haar vingers hebben afgelikt bij de wijze waarop in het eenentwintigste-eeuwse Nederland door de overheid omgesprongen wordt met de persoonlijke gegevens van een gehele bevolking – en dat is niet overdreven.
De Europese Commissie, bij monde van Eurocommissaris Viviane Reding (Justitie en Grondrechten), heeft gisteren bekend gemaakt een onderzoek te starten naar de houdbaarheid van de Nederlandse wetgeving in het licht van Europese wetgeving voor de bescherming van data. Alleen in Nederland worden de vingerafdrukken, verkregen bij de uitgifte van paspoorten (en dus noodzakelijk voor de uitoefening van je burgerrechten), opgeslagen in een centrale databank. In Groot-Brittannië werd een vergelijkbaar project door de nieuwe conservatieve regering stopgezet, na zorgen over de privacy van burgers. Ook de WRR, en de Mensenrechtencommissie van de VN hebben hun zorgen geuit over de Nederlandse situatie.
Uit onderzoek van een consortium van Britse privacyorganisaties, uitgevoerd in opdracht van de Europese Commissie, blijkt dan ook dat Nederland onderaan de ranglijst in de EU staat als het gaat om de bescherming van privacy.

Dat krijg je, met jarenlang het CDA en de VVD in de regering.
De enige zaak die nog loopt is die van Louise van Luijk. Hopelijk redt deze het wel, en kan deze zaak doorgang vinden, wellicht tot aan het Europese Hof.
Volkskrant:
In de zaak van Privacy First en 21 mede-eisers tegen de Nederlandse staat over de opslag van vingerafdrukken zijn de eisende partijen niet-ontvankelijk verklaard door de rechter in Den Haag. Belangrijkste argument van de rechter is dat burgers zelf naar de rechter kunnen stappen bij bezwaren van de centrale opslag van biometrische gegevens als de vingerafdruk in het paspoort. Privacy First vertegenwoordigt in deze zaak geen eigen belang, maar dat van iedereen van 12 jaar en ouder die een paspoort aanvraagt, of aan kan vragen, aldus de rechter.
De volledige uitspraak is vandaag gepubliceerd op rechtspraak.nl.
(…)
Privacy First en de andere partijen spanden de zaak tegen de Staat der Nederlanden aan vanwege een aanpassing in de paspoortwet. Die aanpassing maakt het mogelijk dat de vingerafdrukken die van iedere Nederlander die een paspoort aanvraagt worden afgenomen, worden opgeslagen in een centrale database. De eisende partijen vinden dat te ver gaan, en zijn bang dat de privacy van burgers in het geding komt, doordat de database gehackt zou kunnen worden, of gebruikt zou kunnen worden voor opsporingsdoeleinden.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken zegt dat er genoeg maatregelen zijn genomen om dat te voorkomen.
Hoewel het nieuwe paspoort – dus met vingerafdruk – Europees geregeld is, is het niet verplicht om een centrale database aan te leggen.
(…)
Juist gisteren maakte de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de Europese Unie, bekend zich te buigen over de Nederlandse paspoortwet. Eurocommissaris Viviane Reding (Justitie en Grondrechten) gaat onderzoeken of de wet in strijd is met Europese wetgeving over bescherming van data.
Reding handelt op aandringen van D66 in het Europees Parlement. De Nederlandse overheid behandelt burgers als potentiële criminelen omdat vingerafdrukken van onschuldige Nederlanders worden opgeslagen, aldus D66-Europarlementariër Sophie in ‘t Veld gisteren.
(…)
Nederland gaat met de opslag veel verder dan andere Europese lidstaten. De overheid vraagt vier vingerafdrukken, die in een database op het gemeentehuis komen en vervolgens in een centrale database terecht moeten komen. Ook de Mensenrechtencommissie van de VN is heel kritisch over de mogelijke kwalijke gevolgen voor de privacy, aldus In ‘t Veld.
(…)
Naast de bodemprocedure die Privacy First en de andere eisers aanspanden tegen de Nederlandse staat, loopt nog een zaak van Louise van Luijk. zij heeft op dit moment geen paspoort, omdat ze weigerde haar vingerafdruk af te staan. De eerste zitting in die zaak is op 15 februari.
Tags: Aaron Boudewijn, biometrisch paspoort, CDA, D66, European Union, Europese Commissie, landelijke database, Louise van Luijk, Mensenrechtencommissie, Paspoortwet, Paul Cuijpers, Privacy First, rechter, surveillance state, The Netherlands, United Kingdom, United Nations, vingerafdrukken, VVD, WRR
Category Dutch politics, Europe, politics, privacy |