VVD, CDA en PVV hadden daarover 7 weken in het Catshuis overlegd, maar dat beraad liep afgelopen weekend spaak. Het lijkt er op dat De Jager er in 2 dagen met VVD, CDA, GroenLinks, ChristenUnie en D66 wel in slaagt.
… zegt alles.
Waarom kon dit niet twee jaar geleden? Maar goed: dat D66, GroenLinks en de ChristenUnie het voor elkaar hebben gekregen dat bezuinigingen op speciaal onderwijs, natuur, persoonsgebonden budget en btw op kunstkaartjes geschrapt worden (!), én met VVD en CDA hervormingen op de woningmarkt en de arbeidsmarkt gaan doorvoeren, waarbij ze ook nog binnen de 3 procent blijven, is toch op z’n zachtst gezegd: hoopgevend.
Alle PVV-bullshit uit het gedoogakkoord wordt niet meer uitgevoerd. En tekent zich hier een nieuwe coalitie af? Ik hoop het. Funny: evenals twee jaar geleden zet de PvdA zichzelf buitenspel. Waar zo’n crisis al niet goed voor is.
- Update: Aan de andere kant – en daar gaat het Kamerdebat nu ook over: wat is dit akkoord de komende maanden waard? Een demissionair kabinet kan het niet echt uitvoeren, en in september zijn er weer nieuwe verkiezingen. Zoals Wilders terecht opmerkt zullen die dan niet alleen draaien om “Europa”, maar ook om dit akkoord. Na 12 september is alles weer anders.
Ik was al zo verbaasd dat D66 winnend powerplay had gespeeld. Dat kan natuurlijk helemaal niet. Het zou historisch logischer zijn als ze met een dooie mus waren blij gemaakt, zoals normaal.
- Update: Mwaha. Ik ben geen fan van Sap, maar toch wel mooie teksten over het einde aan de rechtse wind:
- Update: Als je zoals ik niet alles live gevolgd hebt, leuke filmpjes hierrr. Toch een mooi staaltje parlementaire politiek, het lijkt Congress wel.
Rutte lijkt ook in zijn nopjes (“de Nederlandse politiek laat zich van haar beste kant zien). Je weet het natuurlijk nooit met hem, maar zou hij dan toch ok zijn?
- Update: Positieve reacties uit het buitenland. En terecht, het is inderdaad niet niks. In twee dagen van chaos naar een (voorlopig) akkoord; we kunnen weer aankomen in Europa en bij de financiële markten (ik schrijf het met ironie omdat ik vind dat de oren daar teveel naar hangen; maar goed). Een knap staaltje verantwoordelijkheid nemen van alle betrokken actoren. Ik hoop dat het naar meer smaakt.
Nu iedereen weer langzaam wakker wordt uit de uitzinnige euforische roes die de val van het kabinet-Bruin I heet, is het tijd voor de broodnodige analyse. Hoewel we morgen pas weten wat er gaat gebeuren, wanneer Rutte naar de koningin gaat en iets zal proberen te doen qua voorleggen van plannen aan oppositiepartijen, zijn een paar dingen al wel duidelijk.
Zo ziet het er naar uit dat het in de nabije toekomst afgelopen is met de invloed van Geert Wilders op regeringsbeleid. Dat is iets waar iedereen dankbaar voor mag zijn. Het lijkt me niet dat CDA en VVD, hoe machtsgeil ze ook zijn, nog eens met deze onbetrouwbare populist in zee zullen gaan. Dit was ook iets wat heel veel mensen, van links tot rechts, voorspeld hadden; en de verlaging van de Nederlandse kredietrating, schade aan het vertrouwen van de financiële markten en de verhoging van de kosten om te lenen komen dan ook geheel voor de rekening van CDA en VVD.
De afkeer van “links” bij deze partijen was zo groot dat ze het risico op een kabinetscrisis en een onbestuurbaar land, door met een puur op partijbelang gericht figuur in zee te gaan, voor lief hebben genomen. Nu zitten we allemaal met de brokken.
In datzelfde stramien kan nu dan ook geconstateerd worden dat Maxime Verhagen als een van de grootste mislukkelingen uit de Nederlandse politiek de geschiedenis in zal gaan. Hij is de man onder wiens leiding het CDA van de grootste partij van het land naar een schlemielige 10 zetels is gegaan. Omdat er zo nodig over rechts geregeerd moest worden. Verhagen, en de 60 procent van het partijcongres, hebben verkeerd gegokt en het is in hun gezicht ontploft. Het was hem gisteren aan te zien. Maar ik denk niet dat er veel mensen zijn met medelijden voor deze falende machiavellist. Toedeloe.
Daarbij komt dat het CDA op dit moment leiderloos is. Ik ben erg benieuwd met wie ze de verkiezingen in zullen gaan. Als ze echt helemaal getikt zijn, dan benoemen ze Henk Bleker. Dat zal het dus wel worden.
De uitkomst van deze verkiezingen lijken op dit moment enigszins voorspelbaar. De VVD zal met overmacht als grootste uit de bus komen, en de SP stoomt op naar mogelijk tweede partij van het land. Het leek me dat daarom Rutte er gisteren redelijk relaxed bij stond: hij wordt toch wel weer premier. De vraag is of er een coalitie te smeden valt. Als je Stef Blok bij Buitenhof ziet, dan merk je dat de weerzin en afkeer voor alles wat “links” van de VVD zit bij iemand als hem heel diep zit. Het is te hopen dat de rechterkant van de Nederlandse politiek nu eindelijk over haar eigen schaduw heen kan stappen.
Want het kabinet-Rutte was feitelijk de laatste uitwas van de Fortuyn-revolutie. Men heeft nu eens geëxperimenteerd met een radicaal-rechts kabinet. Qua beleid is er niet veel tot stand gekomen; dit kabinet excelleerde in het bestrijden van zogenaamde “linkse hobby’s”, en het verlenen van douceurtjes aan de zijn vingers aflikkende rechtse kiezer. Daarbij heeft het zich voortdurend opgesteld als representant van één kant van het land, en met zorg getracht de andere van zich te vervreemden. Mark Rutte is nooit een premier van alle Nederlanders geweest, maar alleen van rechts. Er zou voor 18 miljard bezuinigd worden, maar hier hebben nauwelijks hervormingen bij gezeten (waar bijvoorbeeld D66 al jaren voor pleit), en vooral pesterijen en het aanpakken van de zwakkeren in de samenleving. Boerkaverbod, 130 kilometer op de snelweg, dat soort shit. Pas met het Catshuisakkoord, dat op zichzelf niet heel slecht klonk, zou er iets aan hervormingen op de woningmarkt en in de AOW gedaan worden. Maar dat is nu te laat. VVD en CDA verwijten Wilders gebrek aan politieke moed, maar zelf hebben ze steevast vanaf de formatie geweigerd belangrijke hervormingen door te voeren. Als dat was gebeurd, bijvoorbeeld in de hypotheekrenteaftrek – en dat had gekund door met normale partijen in zee te gaan – zaten we nu niet in de begrotingsellende.
De halsstarrigheid van de zogenaamde verantwoordelijke bestuurderspartijen, kortom, om enerzijds tot een in de samenleving breed gedragen coalitie te komen, en anderzijds structurele hervormingen door te voeren in plaats van kaasschaafbezuinigingen en rancunemaatregelen, hebben Nederland in de huidige bestuurlijk en economisch deprimerende situatie gebracht. Nogmaals applaus. Maar Wilders is nu out, en we kunnen, als we willen, weer normaal gaan doen. Bijvoorbeeld door na verkiezingen tot een regering te komen die niet sterk ideologisch naar één kant geprofileerd is. Die niet uitblinkt in het stigmatiseren en buitensluiten van hele bevolkingsgroepen. Die zich niet belachelijk maakt in Europa en de wereld. Die hecht aan een gezonde begroting, maar ook aan sociale cohesie. En die boven alles gebaseerd is op een redelijk tot elkaar komen van verschillende stromingen in de Nederlandse politiek.
We hebben ooit eens zo’n kabinet gehad. Het was diep in de jaren negentig… Toen het altijd zomer was, en Nederland één groot feest. Het heette…
p.s. Dit laatste is meer een geintje, een gebbetje. Van mij hoeft er niet per se Paars te komen. Maar het lijkt me zeer, zeer wenselijk dat er een regering komt die in een of andere hoedanigheid VVD en/of CDA met PvdA, D66 dan wel GroenLinks combineert. Het is klaar met het rechtse spelen in de speeltuin.
p.p.s. Ik heb sterk het vermoeden dat Wilders over z’n hoogtepunt heen is. Wat wil die man nou eigenlijk? Z’n partij rafelt aan alle kanten uiteen, en hij zal nooit meer in de positie komen waar hij nu gezeten heeft. Kan hij niet beter à la Ayaan een baantje bij een denktank in de V.S. regelen? Ik kan me voorstellen dat je het op een gegeven moment zat bent om het vehikel te zijn van verongelijkte mensen die toch nooit meer tevreden zullen worden. Wilders gelooft duidelijk niet in de teksten die hij uitkraamt; maar waar hij het nou eigenlijk nog voor doet, is mij een raadsel.
Redelijke mensen, vreest met grote vreze: het lang aangekondigde drugsdebat in de Tweede Kamer is aan de gang. Hét moment waarop alle leugenachtige rechtse politici hun op angst en onwaarheden gestoelde praatjes kunnen debiteren in hun queeste Nederland tot een land te maken waar één drug getolereerd is (de meest schadelijke van alle): alcohol, en de rest vanuit een vaag, ongemotiveerd en subjectief gevoel van burgermansonveiligheid VERBOTEN wordt.
Er is geen enkel ander beleidsterrein waarop conservatieve politiek zó door de mand valt als het drugsbeleid. Rechtse Kamerleden en hun aanhangers verliezen het vermogen na te denken – hun hersens te gebruiken – als het over dit onderwerp gaat. Hun meest recente wapenfeit, het paddoverbod van 2008, was een ongekend staaltje populistische emotiepolitiek waar geen empirisch feit aan te pas kwam. Hoewel het simpelwegniet waarwas dat de incidenten van destijds aan paddo’s te wijten waren – GGD en rechters hebben dit ontkracht – werden deze aangegrepen om tegen adviesorganen in tot een totaalverbod van een schadeloze en in de natuur voorkomende schimmel te komen. Had dat intelligenter gekund? Ja, natuurlijk, maar daar doen VVD en CDA het niet voor.
Hetzelfde patroon is nu te ontwaren rondom hasj, en uiteindelijk rondom alle “drugs” (behalve alcohol uiteraard): VVD en CDA zijn op weg naar een totaalverbod. Prohibition, drooglegging. Dit tegen alle globale trends in, in de wereld, in Europa en in de Verenigde Staten. Ze doen dit geleidelijk, maar met een duidelijk zichtbaar pad. Begonnen met het paddoverbod, met vervolgens de volstrekt idiote regel dat coffeeshops niet een paar honderd meter bij scholen vandaan mogen staan (leidend tot sluiting van de meerderheid van coffeeshops in Nederland), tot het verbod op zwaardere marihuana, het quatverbod, tot nu het hasjverbod. En tot, uiteindelijk, het is erop wachten: de afkondiging in Nederland door de rechtse partijen van een Totaalverbod op Alle Drugs, behalve die met koolzuur en waar “Heineken” op staat. Ik gok 2013 of 2014.
De feiten: er is inmiddels stapels wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat middelen als marihuana, hasj, xtc en paddo’s veel minder schadelijk zijn voor het individu en de maatschappij dan alcohol. In de V.S. is medicinale marihuana wijd en zijd verkrijgbaar. Aan topuniversiteiten over de hele wereld wordt onderzoek verricht naar de positieve en therapeutische effecten van middelen als lsd, xtc en paddo’s, met positieve resultaten. In Groot-Brittannië roepen voormalige hoofden van MI5, het Openbaar Ministerie, Hogerhuisleden, zorgorganisaties en wetenschappers op tot matiging van het repressiebeleid. Idem dito op wereldschaal, waar mensen als Javier Solana, Kofi Annan, George Schultz, Paul Volcker zich verenigd hebben in hun oproep aan Westerse politici hun antidrugsbeleid te herzien. In Portugal en Tsjechië is drugsbezit al meer dan tien jaar gedecriminaliseerd, met zeer positieve resultaten zowel in termen van dalend drugsgebruik als in aanpak van criminaliteit. De globale War on Drugs, daarentegen, waar VVD en CDA Nederland bij aan willen doen sluiten, kost miljarden, verwoest honderdduizenden mensenlevens, en is contra-effectief.
Dit zijn de FEITEN. Maar rechtse politici, en hun aanhangers, geven niet om feiten. Waar ze om geven is gehoor geven aan de veronderstelde wens van de angstige burger – die wel bier zuipt, de openbare ruimte vernielt en z’n vrouw slaat – tot een “cleane”, naar zijn subjectieve normen conformerende maatschappij. Daarbij schrikken ze er niet voor terug om leugens te gebruiken. Lees bijvoorbeeld dit stuk in De Groene, waaruit blijkt dat Opsteltens elitecorps de Taskforce Georganiseerde Hennepteelt cijfers over de export van cannabis naar het buitenland uit haar duim zuigt om de beeldvorming te manipuleren. Dit volgens het Trimbos Instituut, dat net als het ministerie van Volksgezondheid langzaam haar greep op het drugsbeleid aan het verliezen is. Een zelfde gemankeerde argumentatie vinden we rondom hasj, waarvan beweerd wordt dat criminele organisaties in Afghanistan en Marokko (hoe! eng!) ervan profiteren. Tell you what: in Marokko en Afghanistan rookt iederéén hasj! Dat is daar al eeuwenlang normaler dan alcohol. En dan nog: waar zijn de cijfers? En kan het wel als we het in Nederland telen?
Nederland heeft al veertig jaar een succesvol en pragmatisch drugsbeleid. De Nederlandse cijfers qua drugsgebruik liggen nu nog lager dan in andere landen (wat betreft alcohol liggen die overigens veel hoger!). Waar er een miljoen alcoholisten zijn, gaat de Nederlandse drugsgebruiker over het algemeen verstandig om met zijn middelen, die hij of zij met matiging en na testen gebruikt. Waar een groep over de schreef gaat, wordt ingegrepen met behulp van preventie en voorlichting, in de sfeer van volksgezondheid. Dát is rationeel beleid, en het wordt nu over de hele wereld gekopieerd. Met een thuisteler, en met een kleine coffeeshop, waar een volwassen persoon naar believen een middel van zijn keuze kan genieten (dat minder destructief is dan het overal gepromootte alcohol), is niets mis. Natuurlijk, echte criminaliteit moet worden aangepakt, maar dat doe je door juist de achterdeur te reguleren, en niet door een onhandhaafbaar, peperduur, hypocriet en immoreel totaalverbod. Dat bovendien nooit zal werken, omdat ongecontroleerde, ongereguleerde middelen de markt zullen overspoelen. Desalniettemin is dat waar rechts naartoe gaat. En waarom? God knows. Ik begrijp die mensen niet.
‘The freedom to explore your own consciousness’, dat is waar het om draait. Dit is tegengesteld aan mensen willen vormen en modelleren in een op particularistische, subjectieve normen gebaseerde mal, waar het in ieder geval de religieus-conservatieven van het CDA uiteindelijk om te doen is. Die vrijheid is een recht dat op een ongevaarlijke, onbedreigende manier uitgeoefend kan worden, met verantwoordelijkheid over eigen lichaam, met zorg en informatie, zonder dat daar groteske leugens of ideologisch gekleurd beleid op hoeven te worden losgelaten. Of zonder dat je productie en distributie in handen geeft van de criminaliteit. Het zou voor dit land een zegen zijn als dit kabinet, dat op allerlei terreinen maar vooral op deze, regressieve ideologie laat prevaleren boven op feiten en rede gebaseerde politiek, voortijdig ten val zou komen. Laten we behouden en uitbouwen wat we hebben, in plaats van het voor niets om zeep te helpen.
- Edit: Hier een mooi stuk op DeJaap over het hasjverbod.
- Edit 2: Boris van der Ham (D66) over het drugsbeleid: “Wij waarschuwen voor deze blinde ideologische benadering van drugs, die praktische oplossingen in de weg staat.”
Vanwege grote workload en even grote onderbezetting hebben uw doorgaans zo kritische bloggertjes van LSD ernstig gefaald waar het gaat over ACTA -- het in geheime achterkamertjes zonder invloed van parlementen bekokstoofde internationaal-juridische verdrag via welke de copyright-industrie het vrije Internet aan banden meent te gaan leggen. En, bovenal, een elektronische surveillancestaat met permanente monitoring van Internetters (iedereen) aan te gaan leggen waar je U tegen zegt.
Het Europees Parlement -- om precies te zijn, 16 van de 736 Europarlementariërs -- is het laatste wat nog tussen ondertekening en implementatie van ACTA staat.
Daarom deze onbeschaamde re-post van een dringende oproep tot actie van GeenStijl, in samenwerking met D66-Europarlementariër Marietje Schaake. Ook overgenomen door Retecool, Sargasso en Bits of Freedom. Dit is collectieve burgeractie in het Internettijdperk, en wat de Amerikanen konden met SOPA en PIPA kunnen wij met ACTA:
Prima initiatief van Marietje Schaake, europarlementariër voor D66. Via reddit -- dat al eerder zeer succesvol actie voerde tegen copyrightbeschermende maatregelen die het internet aan banden proberen te leggen -- probeert ze internetters te mobiliseren om parlementsleden online te stalken om op die manier ACTA van tafel te krijgen. Waarom? Omdat door ACTA straks individuele F5′ers snoeihard aangepakt gaan worden. Lees maar in het verdrag (PDF) onder Sectie 5, digital enforcement. KIJK MAAR! En omdat een petitie ook maar een middeleeuws middel is dat eigenlijk geen zier helpt. Een ontploffende mailbox maakt natuurlijk veel meer indruk. Eens kijken hoe ze in Brussel en Den Haag reageren wanneer de machtige netwerkgeneratie uit woede massaal haar harige vuist online op tafel slaat. Het internet kan wel een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid gebruiken. HIER ziet u wie er in het EP eigenlijk voor en tegen ACTA hebben gestemd. Dat is vooral handig wanneer de PVV voor de zoveelste keer probeert te spinnen dat ze heus wel tegen ACTA zijn, terwijl ze zich destijds gewoon ijskoud van stemmen hebben onthouden. Welnu, een lijst met mailadressen van EP-leden waar u uw grieven omtrent ACTA kunt droppen staat HIER. Eenzelfde lijst met leden van de Tweede Kamer vindt u DAAR. Probeer voor een keer de goatses en tubgirls thuis te laten. Een inhoudelijk verhaal waarom u ACTA niet ziet zitten werkt veel beter. Voor vragen kunt u Marietje natuurlijk ook zelf mailen op marietje.schaake-office@europarl.europa.eu. Met een beetje goede wil scharen meerdere partijen (we denken aan Bits of Freedom, De Piratenpartij en nog meer goedwillende blogs) zich achter deze actie en kunnen we dat verwerpelijke ACTA slopen. Power to the internets! ¡No pasarán! UPDATE: Mensen opletten: de politici die VOOR die motie stemden zijn TEGEN het ACTA-verdrag. Degene die TEGEN hebben gestemd zijn dus de villains die u moet mailbomben. Duidelijk zo? UPDATE: Website van EP heeft het zwaar wegens vermeende ddos-aanvallen van scriptkiddies. Hier en hier lijst met mailadressen. UPDATE: Solidariteit in de blogosfeer: Retecool & Sargasso doen mee. UPDATE: Ook Bits of Freedom sluit zich aan.
Hier de oproep van Marietje Schaake, die veel nuttige info bevat (dit is waarom ik lid ben van D66 trouwens):
As a Member of the European Parliament (EP), I am concerned about the ACTA treaty in the international trade committee (INTA). Please find some information about the procedure of the ACTA treaty in the EU, especially the EP, below. You can reach me on Twitter via @marietjed66, where I will also post a message about this post.
The internet blackouts by thousands of websites last week in protest of the Stop Online Piracy Act (SOPA) and the Protect Intellectual Property Act (PIPA) have raised lively discussions. Not only in the US but also in the EU the question is how to balance or reform copyright laws whilst preserving an open internet.
The success of the protests against SOPA and PIPA has also given the internet community quite a confidence boost. How will this development influence future legislative proposals? The Anti-Counterfeiting and Trade Agreement (ACTA) is the next controversial treaty which may be about to become law. This is an international trade agreement which aims to halt counterfeited products, but also affects the internet. Already massive protests have taken place on the streets of Poland against ACTA.
A wide range of NGO’s, scholars, civil society organisations, engineers, industry and activists have expressed concern about the impact ACTA will have on online freedom and freedom of speech. But there are also serious questions about access to medicine and the fact that ACTA may violate international law. Certainly, the lack of transparency of the negotiations has made it very difficult for both civil society and the European Parliament to monitor the drafting process.
The European Commission and Member States will sign ACTA on Thursday January 26th in Japan. However, the European Parliament has a decisive voice on ACTA. It can determine whether the EU ratifies the treaty or not. Ratification means the treaty will actually be enacted; the signature itself is not legally binding but expresses intent and agreement on the text.
Next steps
The European Parliament has the decisive voice on ACTA and the INTA committee has the lead. Other committees will be developing their opinions on ACTA in the coming months. You can find some more information about the procedures and relevant committees on this official EP website
The 1st exchange of views on ACTA in the INTA committee is scheduled for either the 29th of February or the 1st of March. The committee will then most likely vote on the ratification of the treaty in April or May.
After that, the most important vote will be during the Strasbourg plenary session on June 11th to 14th, where all MEPs will be able to vote on ACTA. (Please note that these dates may change). If the majority of MEPs vote in favour of ratification ACTA will be ratified by the EU.
So what can we do to stop ACTA?
If you are concerned about ACTA, you can convince the EP to vote against ACTA. In November 2010 we proposed an alternative resolution on ACTA, which intended to take away the main concerns. It was voted down by a very slight majority,please see here (the red section represents MEPs voting against our resolution). As you can see, the difference is only 16 votes, out of 736 (or 754 as it stands now). Another text was then voted in favour, which said the Commission should carry on its negotiations.
If you are concerned about ACTA, contact MEPs (from your country of political party), especially targeting the ones who are in the committees who will vote on ACTA in the coming months. You can find their email addresses on the EP website. Perhaps it won’t have to come to a blackout!
I will organise a hearing in April, where parties that will be affected by ACTA can give their opinion. This meeting will be live streamed. If you wish to be informed about this, please send me an email: marietje.schaake-office@europarl.europa.eu.
I believe internet offers tremendous opportunities to bring makers of music, film and other cultural content closer to audiences at lower prices. However, while Europe offers the most attractive and diverse content in the world, much of it is locked behind fragmented copyright laws. Instead of focusing on enforcement, we must focus on reform, while keeping in mind that it is not the government’s job to preserve certain business models against the forces of the free market.
TL;DR: Important dates for ACTA in the European Parliament:
- 29 February/1 March: Discussion in international trade committee,
- April or May: Vote in international trade committee,
- 12, 13 or 14 June: Final vote in plenary (most important vote).
(Please note, all dates may be changed)
Het lijkt erop alsof ook de definitieve nagel aan de doodskist van de centrale vingerafdrukkenopslag in Nederland nu is geslagen. Op Kamervragen van D66 heeft minister Donner geantwoord dat vanaf eind juli vingerafdrukken sowieso niet meer worden bewaard. Dus ook niet decentraal, waar sommigen nog even bang voor waren. Fantastisch nieuws!
Je vingerafdrukken worden nu alleen nog maar bewaard voor zolang het duurt om het paspoort te maken. Dat die afdrukken in het paspoort moeten is een Europese regel, waar de Nederlandse staat niet verantwoordelijk voor is. Het in toevoeging daarop centraal opslaan van de biometrische gegevens van alle burgers was wél een uniek Nederlandse maatregel, maar dat is na een lange Odyssee, tegen de stroom in, van mensen die zich bekommeren om privacy en burgerrechten van de baan.
Ik ben heel blij dat ik al die tijd geen nieuw paspoort nodig heb gehad, anders was het lastig geworden. Daar hoef ik mij nu gelukkig geen zorgen meer over te maken. Hoe snel de verwijdering van de zes miljoen reeds afgenomen vingerafdrukken in zijn werk gaat, is nog onduidelijk.
Vingerafdrukken die nodig zijn voor een paspoort, worden vanaf eind juli niet meer bewaard.
Gemeenten en andere uitgiftepunten van reisdocumenten beschikken alleen nog over de vingerafdrukken tot het paspoort is afgegeven. Daarna zijn ze niet meer te raadplegen.
Dat heeft minister Piet Hein Donner (Binnenlandse Zaken) dinsdag geantwoord op vragen van D66.
Paspoortgegevens worden 11 jaar bewaard, maar op aandrang van de Tweede Kamer besloot de minister te stoppen met de opslag van vingerafdrukken.
De opslag kent nu nog te veel onzekerheden, waardoor fouten zouden kunnen ontstaan bij het vaststellen van een identiteit.
(…)
De Kamer was tevreden met het besluit, maar D66-Kamerlid Gerard Schouw vreesde dat het te lang ging duren voor de opslag echt stopte.
De verwijdering van de ongeveer zes miljoen vingerafdrukken die al opgeslagen waren, duurt langer. Eind augustus moet duidelijk zijn hoe dit in zijn werk moet gaan.
Dit is bijna niet te bevatten, maar toch is het waar:
Door een enorme blunder van de PvdA-fractie heeft een meerderheid van de Tweede Kamer voor een afgezwakte netneutraliteit gestemd, die ruimte laat voor ‘ideologische’ contentfilters.
Dinsdagmiddag is het bij de stemming over netneutraliteit in de Tweede Kamer behoorlijk misgegaan. Het amendement van D66 over verplichte netneutraliteit is aangenomen, maar ook het subamendement van de SGP. Daarin staat een expliciete uitzondering voor isp-filters vanuit ‘ideologische motieven’.
…
Vorige week diende de SGP nog een zogenaamd subamendement in, als aanvulling op het enige overgebleven wijziging van D66, PvdA, SP en GroenLinks. Hierin staat expliciet dat internetproviders gefilterd internet mogen aanbieden, “om tegemoet te komen aan een uitdrukkelijk verzoek van de abonnee om diensten of toepassingen op grond van door de abonnee gespecificeerde ideologische motieven te belemmeren, mits de aanbieder de abonnee voor deze toestemming geen geldelijk of ander voordeel biedt,” zo luidt de wijziging.
…
De stemming kan niet worden teruggedraaid, bevestigen betrokkenen. De fracties broeden nog of deze stemfout kan worden hersteld, maar de algemene mening is dat dit niet kan. In paniek heeft D66 om uitstel van de gehele Telecomwet gevraagd, waar de netneutraliteit onderdeel van is. Die stemming is nu één dag uitgesteld. Om deze blunder terug te draaien zou het enige paardenmiddel zijn om de hele nieuwe telecomwet af te keuren.
Zucht…
Blijkbaar denkt Martijn van Dam dat het nog steeds allemaal te redden is. Laten we hopen dat het lukt.
Het zou eens tijd worden. Beter vijftig jaar te laat dan nooit, zullen we maar zeggen.
Uit de Telegraaf :
Het rookgordijn rond lobbyisten wordt opgelost. Een openbaar register moet duidelijk maken welke bedrijven mannetjes naar Den Haag sturen om de politiek te beïnvloeden.
Het presidium van de Tweede Kamer gaat werk maken van een voorstel van de PvdA. Die partij heeft uitgezocht dat 61 bedrijven en personen permanent toegang hebben tot de Tweede Kamer. Daarnaast is er nog een veel grotere groep die incidenteel door de wandelgangen op het Binnenhof struint of in sociëteit Nieuwspoort politici aanschiet voor bijvoorbeeld de gok-, tabaks- of bio-industrie.
“Het moet volstrekt helder zijn wie waarvoor lobbyt”, stelt PvdA-Kamerlid Heijnen. “Zeker als het gaat om oud-Kamerleden zoals Mat Herben en Bert Bakker.”
Voormalig LPF-voorman Herben lobbyt voor de defensieindustrie, terwijl oud D66-Kamerlid Bakker actief is voor het gerenommeerde Haagse lobbykantoor Meines & Partners.
De PvdA wil dat kiezers via een openbaar register op de website van de Tweede Kamer kunnen zien welke bedrijven in Den Haag actief zijn.
Over de staat van de wet- en regelgeving aangaande lobbyen in Nederland, die vergelijkbaar is met die van een bananenrepubliek, hebben we op deze weblog al vaker geschreven. Check:
Het komt erop neer dat Nederland, in tegenstelling tot het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, in Brussel en ga zo maar door, geen regelgeving kent om lobbyen transparant te maken en te reguleren. In Nederland wordt het door de politieke elite als volstrekt normaal beschouwd dat je na je politieke carrière op hetzelfde beleidsterrein, met al je kennis en inside-informatie, in de politiek gaat lobbyen voor grote bedrijven. Want zo gaat dat, in Nederland.
De meest flagrante voorbeelden daarvan zijn zijn niet geheel toevallig te vinden bij het CDA. Camiel Eurlings werd directeur bij KLM na minister van Verkeer en Waterstaat (die de luchtvaartindustrie zeer goed gezind was) te zijn geweest, en oud-staatssecretaris van Defensie en JSF-fetishist Jack de Vries wordt lobbyist bij “pr-bureau” Hill en Knowlton, dé protagonisten van de JSF-lobby in Nederland. Over de EersteKamer moeten we helemaal maar niet beginnen.
De move van De Vries lijkt echter de druppel die de emmer doet overlopen, want voor het eerst ontstaat er iets van publiek protest. En terecht. De volgende stappen na een openbaar register voor lobbyisten (dat, vermoed ik, wel op verzet zal stuiten van VVD, CDA en D66, de partijen met het grootste aantal tussen politiek en lobbyclubs roulerende insiders), zijn het bijhouden van data en tijdsduur van contacten tussen politici en lobbyisten, het verder aan banden leggen van giften, het instellen van ethiekcommissies en het implementeren van een revolving door-beleid. Alleen zo kan van Nederland een volwassen, transparante democratie gemaakt worden.
Zelfs de speciale regels van Defensie leggen oud-politici die overstappen naar het bedrijfsleven amper een strobreed in de weg. En dat helpt het imago van de politiek niet echt.
Het klinkt als een geruststelling: Jack de Vries, de goedlachse oud-staatssecretaris van het CDA, mag voorlopig niet lobbyen bij zijn oude baas, het ministerie van Defensie. Want dat heeft als enige departement de regel dat oud-bewinslieden de eerste twe jaar na hun vertrek ‘niet aanvaardbaar zijn als gesprekspartner van of namens het bedrijfsleven’.
Het was de pleister op de wonde, toen bleek dat De Vries een nieuwe baan heeft bij pr-bureau Hill en Knowlton. Dat je met gevoel voor drama de redder van de Nederlandse deelname aan de JSF zou kunnen noemen. Naar verluidt waren het mede hún uitgekiende persberichten over bedreigde banen die de weifelende PvdA overhaalden om een tweede testtoestel aan te schaffen.
Geen wonder dat ze Jack de Vries wel op de loonlijst willen.
Niet alleen de blogosfeer ontplofte, ook de traditionele media reageerden sceptisch. Natuurlijk, oud-politici moeten weer aan het werk, graag zelfs, maar om kennis die ze opgedaan hebben in het algemeen belang persoonlijk te gelde maken, dat riekt naar belangenverstrengeling.
De Vries voegt zich namelijk moeiteloos in het rijtje ex-ministers dat overstapte naar het bedrijfsleven (zie kader). En vaak ook nog naar een branche waar ze als bestuurder direct mee te maken hadden.
Zoals gezegd is Defensie, omdat het zulke grote en gevoelige contracten afsluit, nog het strengst met de twee-jaren-eis. Maar die speciale regel – waar De Vries overigens door NRC Handelsblad op gewezen moest worden – zegt nog niets over de omgang met vertrouwelijke informatie, die De Vries aan Plein 4 ongetwijfeld onder ogen heeft gekregen.
(…)
Want al is de CDA-spindoctor strafbaar als hij uit de school klapt over staatsgeheimen, er is een groot grijs gebied waar hij zijn collega’s uitgebreid over kan tippen – desnoods bij de koffieautomaat.
Sowieso is Nederland geen transparant lobbyland. Anders dan bijvoorbeeld Brussel heeft de Tweede Kamer geen verplicht lobbyregister. Ook zijn er, anders dan in de VS of Groot-Brittannië, geen expliciete regels over de omgang met vertrouwelijke informatie door oud-ministers, die de grootste (bedrijfs-)geheimen door hun handen zagen gaan.
Een lobbygoeroe als Rinus van Schendelen vertrouwt erop dat de schijnwerpers van de media dubieuze deals wel weten te voorkomen, ook zonder extra gedragscodes.
Maar die hadden er toch kunnen zijn. Want er was een moment waarop de Tweede Kamer de regels strenger wilde maken. Dat zit zo.
In september vorig jaarwerd oud-minister van Financiën Wouter Bos partner bij adviesbureau KPMG. Bos is daar de baas van de tak die over de zorg gaat, maar de PvdA’er adviseert ook… de financiële sector.
Ook toen was er ophef. Tegenover de Volkskrant stelde Bos dat ze dat dilemma ‘zorgvuldig gecheckt’ hadden met het ministerie.
Onvoldoende, vond CDA-Kamerlid Ger Koopmans. ‘Dat is me te gemakkelijk: Wouter Bos houdt toezicht op Wouter Bos.’
(…)
Dus diende de christen-democraat in december een motie in om de gedragsregels voor oud-bewindslieden aan te passen, om misbruik van (vertrouwelijke) informatie en de schijn daarvan te voorkomen.
Het was een overtuigend verhaal – de motie werd breed gesteund.
En toen bleef het stil. Het zou tot eind april duren voordat minister Piet Hein Donner namens het kabinet met een antwoord kwam: nieuwe regels zijn niet nodig, want oud-bewindslieden mogen staats- of ambtsgeheimen toch al niet verklappen.
Voor het overige, vervolgde Donner, is het ‘gewenst’ dat een oud-minister niet de schijn wekt dat hij onzuiver handelt. Gewenst dus, maar nul verplichtingen.
Nu was het de beurt aan de Tweede Kamer om stil te blijven. Hé, wat was er gebeurd? Het is niet hard te maken, maar het zou best wel eens te maken kunnen hebben met twee andere opmerkelijke transfers in de tussentijd. Die van Jan Peter Balkenende naar Ernst & Young en vooral: Camiel Eurlings naar KLM. Partijgenoten van Koopmans en Donner…
En zo stierf de motie een stille dood. GroenLinks kondigde monter aan met een eigen initiatief naar Brits voorbeeld te komen, maar dat is nog onzeker. Ineke van Gent: ‘De overstap van De Vries heeft onze fractie wel weer aan het denken gezet. Het gaat erom dat je alle schijn van belangenverstrengeling vermijdt. Hoe je het wendt of keert, dit is niet goed voor het aanzien van de politiek.’
Tot die tijd moeten we De Vries maar op zijn blauwe ogen geloven, die twitterde dat hij zich uiteraard aan de regels zou houden. Om er vrolijk spinnend aan toe te voegen: ’En bovendien, hoezo zou ik Defensie moeten overtuigen van belang JSF, dat zijn ze namelijk al.’
I sometimes complain about the intransparency when it comes to lobbying on a national level, in the Netherlands (like when a former Minister of Transport becomes head of the biggest airline company). But the European Commission (EC) is a whole other ball game. Apparently, here it’s normal too that industry lobbyists get appointed to positions regulating the industries they’re hailing from.
Check out the blog post from Boing Boing below. Luckily, there are Dutch D66 (liberal) and Swedish Pirate MEPs to call the EC out on this.
Maria Martin-Prat, who took a leave from her job at the European Commission to work as Deputy General Counsel and Director of Legal Policy and Regulatory Affairs for the International Federation of the Phonographic Industry (IFPI — thee international version of the RIAA, CRIA and BPI, though they’re all basically the same companies), has returned to the EC to run its copyright unit. While Martin-Prat was enjoying her holiday as a lobbyist for the industry she now regulates, she took a number of extremist copyright positions, including lobbying against the private copying exemption (part of European Fair Dealing), and arguing that it should be illegal to break the DRM on the media you buy, even if you don’t violate copyright in doing so.
Christian Engström, Pirate MEP, writes, “Welcome to the European Union, where the big business lobby organizations are calling most of the shots at the Commission, and where citizens are just seen as a nuisance to be ignored. I guess the only real news is that they don’t even bother to try to hide it any more.”
(…)
Two MEPs are openly questioning Martin-Prat’s appointment. Liberal Dutch MEP Marietje Schaake and Swedish Pirate Party MEP Christian Engström have written to the European Commission, asking, “Does the Commission not see any problems in recruiting top civil servants from special interest organisations, especially when being put in charge of dossiers directly related to their former employers? If not, why not?
“Does the Commission feel that such an appointment would help to build confidence with the European Parliament and the general public that the Commission can be trusted to handle copyright-related issues in a fair and balanced manner?”
Kijk, dit vind ik nou mooi. Terwijl voor het overige een gure, rechtse wind door het land waait, gaan we in de vrijzinnige oases Amsterdam en Utrecht gewoon door met zinnig beleid. Het college in Utrecht (GroenLinks-PvdA-D66) bereidt een experiment voor met legale wietteelt. Daarbij wordt het mogelijk gemaakt om in een besloten club, op een gereguleerde en gecontroleerde manier, wiet te telen. Voordelen: je beschermt de volksgezondheid door voorlichting en het naar beneden brengen van het thc-gehalte, en je haalt de teelt uit de criminaliteit. Voor probleemgebruikers (want die zijn er) is de gemeente ook bezig met het ontwikkelen van beleid. Sanity.
Volgende week donderdag is er trouwens een debatavond in Trianon, georganiseerd door de gemeenteraadsfracties van PvdA en D66, over de toekomst van het coffeeshopbeleid. De partijen willen een ‘open discussie’ voeren over lokale experimenten met het reguleren van de achterdeur.
En voor de potentiële kwekers: bij de Movie Max op de Nachtegaalstraat ligt al tijden een koop-dvd te verstoffen over ‘Hoe teel ik wiet’. Kun je voor een klein prijsje denk ik wel meenemen.
De gemeente Utrecht gaat wietgebruikers de mogelijkheid geven om binnen gesloten clubs legaal cannabis te kweken. Dat maakte de gemeente donderdag bekend. Omdat de plannen voor het experiment nog in een vroeg stadium verkeren, is over de concrete uitwerking nog weinig bekend, aldus een woordvoerster.
De gemeente wil volwassen recreatieve gebruikers de mogelijkheid bieden om in kleinschalige verenigingen op een gereguleerde en gecontroleerde manier wiet te telen. Het belangrijkste doel daarvan is volgens de voorlichtster het beschermen van de volksgezondheid, door gebruikers invloed te geven op de kwaliteit van de cannabis. Ander bijkomend voordeel in de ogen van de gemeente is dat de hennepkweek daarmee ook uit de illegaliteit wordt gehaald.
(…)
Er zullen zo’n honderd tot honderdvijftig gebruikers bij het experiment worden betrokken, zo verwacht de gemeente. De bedoeling is dat het experiment nog deze collegeperiode van start gaat.
Wethouder Volksgezondheid Victor Everhardt: ‘De gemeente wil ruimte voor deze experimenten met het oog op het verminderen van de schade van cannabisgebruik voor de gezondheid. Ook hopen wij hiermee de criminaliteit en overlast rond cannabis te beheersen.’
(…)
Het college wil ook het beleid veranderen met betrekking tot risicogroepen voor cannabisgebruik, bijvoorbeeld mensen die in behandeling zijn voor schizofrenie. Het doel van dit experiment is het excessief cannabisgebruik om te buigen naar gecontroleerd gebruik, aldus de gemeente. ‘Dit heeft plaats onder medisch toezicht of onder toezicht van een instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Het cannabisgebruik onder medisch toezicht maakt onderdeel uit van het behandelplan voor deze groep.’
Wat schitterend dat kritiek op de Eerste Kamer nou eindelijk eens een beetje op gang komt. Want als er één instituut in Nederland is dat wel het summum is van de door CDA, VVD, PvdA en D66 gedomineerde regenteske, bestuurlijke netwerkcultuur, dan is het wel de Eerste Kamer.
Na de vorige golf van kritiek op het lobbycircus in de Senaat, eerder door ons hier besproken, hebben diverse Eerste-Kamerleden de media gezocht met het argument dat de Eerste Kamer ‘bedoeld’ is voor mensen met een bijbaantje. Het is immers een part-timefunctie, en de chambre de réflection is bij uitstek voor mensen met veel ’bestuurlijke ervaring’. En je wilt mensen die veel gedaan hebben voor de maatschappij niet uitsluiten, toch?
Stop, wacht, denk na. Een regentesker argument is eigenlijk niet denkbaar. Het betekent dat je in Nederland blijkbaar moet behoren tot een old boys network vóórdat je redelijkerwijs in aanmerking komt voor zittingname in een democratische volksvertegenwoordiging.
Dat is in de praktijk ook zo: kijk maar naar de epische lijst van commissariaten, bijbaantjes en nevenfuncties van de netwerkkoning CDA-lijsttrekker Elco Brinkman, of de ook niet magere cv’s dienaangaande van VVD-lijsttrekker Loek Hermans, PvdA-lijsttrekster Marleen Barth en D66-lijsttrekker Roger van Boxtel. En dan hebben we het nog niet eens over de rest van de lijsten. Stuk voor stuk mensen die de lange mars door de publieke, private en semi-publieke instituties in Nederland wel gemaakt hebben. En zij, met duizend verschillende petten, gaan zo dadelijk in de Eerste Kamer medebeslissen over wetgeving die al hun werkgevers aangaat.
Geen wonder dat er in de Tweede Kamer nu een beweging op gang is, en al wetgeving aangenomen is, om het aantal bijbaantjes van senatoren te beperken tot vijf. Deze wetgeving wordt, jawel, al een jaar getraineerd door de Eerste Kamer. Het bedrijfsleven heeft, ook niet zo verwonderlijk, opgeroepen tegen het wetsvoorstel te stemmen. Uit een analyse van de SP blijkt nu dan ook hoeveel bijbaantjes Eerste-Kamerleden eigenlijk hebben. En dat is niet weinig.
Van de zittende leden van de Eerste Kamer heeft 8 procent vijf of meer zware commissariaten of bestuursfuncties. De Tweede Kamer nam in 2009 een voorstel aan om het aantal zware bijbanen in de senaat te beperken tot vijf.
Het gemiddelde aantal bijbanen per senator is zeven. Koplopers in het verzamelen van nevenfuncties zijn senatoren van het CDA, de VVD en de PvdA. De bijbanen variëren van kerkbestuurder tot toezichthouder bij een groot bedrijf.
Dit blijkt uit een analyse van de Socialistische Partij. Het SP-Tweede Kamerlid Ewout Irrgang diende in december 2009 een voorstel tot wetswijziging in om het aantal bijbanen te beperken. Irrgang vreest kwaliteitsverlies als veel toezichthoudende functies en commissariaten naar een kleine groep mensen gaan.
(…)
Het voorstel van Irrgang werd door een meerderheid in de Tweede Kamer aangenomen, maar wacht al ruim een jaar op behandeling in de Eerste Kamer. ‘Ik kan concluderen dat senatoren de boel traineren’, zegt Irrgang. Uit zijn analyse blijkt dat vier Eerste Kamerleden (VVD, twee maal CDA, PvdA) boven zijn norm uitkomen en twee (CDA, D66) het maximum hebben bereikt.
Irrgang heeft ook Elco Brinkman de loep genomen. Die is weliswaar lijsttrekker voor het CDA, maar nog geen lid van de senaat. Hij heeft negen functies, waarvan er vijf onder de code van Irrgang vallen.
(…)
Vorig jaar riep het bedrijfsleven de senatoren op, tegen het voorstel van Irrgang te stemmen. Het vreest ‘een schaarste’ aan commissarissen. Pikant is de handtekening van VVD-senator en lijsttrekker Loek Hermans onder de brief in zijn rol als voorzitter van MKB-Nederland. Hij heeft achttien bijbaantjes, waaronder enkele zware commissariaten.
(…)
Het beperken van bijbanen doorbreekt volgens Irrgang de concentratie van macht bij een kleine groep mensen, het zogeheten old boys network. ‘De cultuur van ons-kent-ons komt de kwaliteit van het toezicht niet ten goede. Kijk naar de financiële instellingen: bij de crisis is gebleken dat het toezicht onvoldoende is uitgeoefend. Kijk ook naar de zorginstellingen die bijna failliet gingen, zoals Meavita, waar Hermans toezichthouder was, en Philadelphia, waar Brinkman actief was’, zegt hij. Voor zijn analyse maakte hij gebruik van de informatie op de site van de Eerste Kamer en het handelsregister van de Kamer van Koophandel.
De wetswijziging van Irrgang is gebaseerd op de zogeheten Code Frijns: de gedragsregel die voorschrijft dat commissarissen en toezichthouders nog maar vijf soortgelijke functies mogen bekleden. Die code geldt alleen voor beursgenoteerde bedrijven. Irrgang gaat verder. Hij wil zijn voorstel ook toepassen op niet-genoteerde stichtingen en instellingen. Morris Tabaksblat, de bedenker van ethische normen in het bedrijfsleven, zei vorig jaar in het tv-programma EenVandaag dat een teveel aan nevenfuncties slecht is voor het toezicht. ‘Als je die lijst doorspit, dan denk ik: hoe krijg je dit allemaal voor elkaar in een normale werkweek, of zelfs in een extra werkweek?’
(…)
Uit de analyse blijkt Loek Hermans de meeste (achttien) bijbanen te hebben. Behalve commissaris is hij adviseur bij twee accountants. Senator en hoogleraar Karel Leunissen (CDA) en Eerste Kamervoorzitter René van der Linden (CDA) zijn runners up met zeventien nevenfuncties. Daar zijn geen zware bestuursposten bij.
(…)
Het lidmaatschap van de Eerste Kamer is geen voltijdbaan. Senatoren krijgen een vergoeding van een kleine 2.000 euro per maand, en een eindejaarsuitkering. De senaat vergadert een dag per week, op dinsdag. Het hebben van nevenfuncties is nog niet gereglementeerd. Senatoren stellen dat zij daarmee midden in de maatschappij staan en zo expertise uit de praktijk kunnen inbrengen.
Ik heb niets met de nieuwe electorale strategie van D66 om zich als ‘middenpartij’ en vooral niet links te profileren, teneinde die 7 of 8 teleurgestelde VVD- en CDA-stemmers te trekken (wel, overigens, met de zwaar terechte strategie om zich als ‘echte liberalen’ te profileren, wat ze ook zijn). Maar blijkbaar boezemt het de VVD nogal angst in!
De VVD ontloopt tot 2 maart, de dag van de Provinciale Statenverkiezingen, alle een-op-een debatten met liberale concurrent D66.
‘In het campagneoverleg is besloten dat wij niet met D66 in debat willen’, verklaart hoofd voorlichting van de VVD-Tweede Kamerfractie Henri Kruithof, tevens lid van de permanente campagneorganisatie en het hoofdbestuur. ‘Tegen iedereen die debatten aanvraagt, is dat zo gezegd.’
Dat de VVD het alleen tegen opponenten ter linkerzijde van het politieke spectrum wil opnemen, bleek tijdens het maken van een afspraak voor een tweegesprek in De Pers. Hoewel de afspraak voor een dubbelinterview met VVD-lijsttrekker Loek Hermans en D66-lijsttrekker Roger van Boxtel al was gemaakt, zag de VVD hier later alsnog vanaf.
‘We komen er nu achter dat we onze boodschap beter over het voetlicht kunnen brengen tegenover de SP of de PvdA’, legt VVD-voorlichter Pim van Strien uit. De VVD wil lijsttrekker Hermans wél om tafel laten gaan met collega-lijsttrekkers Tiny Kox van de Socialistische Partij en Marleen Barth van de Partij van de Arbeid. ‘Wat ons betreft kan dat ook Job Cohen (PvdA) of Emile Roemer (SP) zijn’, zegt Van Strien.
(…)
Op de vraag aan welke debatten de VVD weigerde mee te werken, antwoordt VVD-campagneorganisator Kruithof: ‘Dat gaat jou niks aan.’ Kruithof vertelt wel dat het is voorgekomen dat debatten ‘niet meer door zijn gegaan’ omdat de VVD weigerde te komen en dat ‘debataanvragers zijn gaan schuiven’.
Ook een manier om de pers te behandelen. En wat een lafheid. Als ik D66 was zou ik dit er de komende tijd goed inwrijven.
Onder het mom van ‘het verbeteren van de mobiliteit’, maar natuurlijk vooral het bevorderen van de ‘veiligheid’, wordt daarmee het reisgedrag van, jawel, heel autorijdend Nederland opgeslagen.
Wellicht kan nu ook hierover een maatschappelijk debat ontstaan!
De SP en D66 zijn kritisch over het voornemen van het kabinet om de gegevens van auto’s die langs automatische cameracontroles rijden vier weken op te slaan. Ze maken zich zorgen om de privacy van automobilisten en vinden dat minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten (VVD) zich met het plan op een hellend vlak begeeft.
De minister presenteerde begin dit jaar een conceptwetsvoorstel waarin staat dat de kentekengegevens niet langer na een etmaal, maar pas na vier weken gewist moeten worden. Opstelten wil de gegevens langer bewaren zodat ze kunnen worden gebruikt als later bijvoorbeeld blijkt dat het voertuig was betrokken bij een misdrijf.
SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen maakt zich grote zorgen over de privacy. “Je weet gewoon niet wat er met al die gegevens gebeurt.” Ook D66-Kamerlid Magda Berndsen ziet bezwaren. “Overal worden gegevens opgeslagen, er komen steeds grotere databases. Straks worden die allemaal aan elkaar gekoppeld.”
Volgens Opstelten is het langer bewaren van de kentekengegevens ‘cruciaal’ voor de opsporing van criminelen. Hij vindt het ‘heel logisch’ dat de gegevens kunnen worden gebruikt als bewijs. “Het zou niet verstandig zijn om dit instrument niet te gebruiken”, zei hij donderdag in de Kamer.
Gesthuizen en Berndsen vinden dat kentekengegevens alleen bewaard mogen worden als er sprake is van verdenking. De SP overweegt een hoorzitting aan te vragen over databases en privacy.
Coalitiepartijen VVD en CDA en gedoogpartner PVV lieten donderdag tijdens het debat met Opstelten blijken minder bezwaar te hebben tegen het plan, dat in het regeerakkoord is vastgelegd. CDA-Kamerlid Cöskün Cörüz zei dat hij ‘voor privacy, maar tegen anonimiteit’ is.
Het College Bescherming Persoonsgegevens buigt zich momenteel over de privacyaspecten van het voorstel.
Een gevoelig verlies voor de verdedigers van privacy en burgerrechten in Nederland, en winst voor de betuttelende, controlerende overheid. De rechter in Den Haag heeft de zaak van burgerrechtenorganisatie Privacy First en 21 andere eisers niet-ontvankelijk verklaard. Dit omdat burgers volgens de rechter ‘zelf’ naar de rechter kunnen stappen wanneer zij zich in hun vrijheid aangetast voelen door het opslaan van hun biometrische gegevens in een centrale databank. En zich blijkbaar niet kunnen laten vertegenwoordigen door een organisatie.
Nogal een formalistische uitspraak, als je het mij vraagt. Op deze manier kunnen gedupeerden (en de gehele Nederlandse bevolking is door deze wetgeving gedupeerd) zich nooit verenigen. En dit terwijl de 21 mede-eisers er toch namens zichzelf zitten. Nu is al het werk van Aaron Boudewijn, Paul Cuijpers en vele anderen voor niets geweest. Ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat; en ik neem aan dat er doorgeprocedeerd wordt.
Let wel: het betreft hier geen geweeklaag van overgevoelige burgers. Er is geen land in Europa dat verder gaat dan Nederland in het grootschalig, gedwongen opslaan van biometrische gegevens van alle burgers (inclusief kinderen) in een landelijke database, voor de ‘veiligheid’. In nazi- en Oost-Duitsland zou de staat haar vingers hebben afgelikt bij de wijze waarop in het eenentwintigste-eeuwse Nederland door de overheid omgesprongen wordt met de persoonlijke gegevens van een gehele bevolking – en dat is niet overdreven.
De Europese Commissie, bij monde van Eurocommissaris Viviane Reding (Justitie en Grondrechten), heeft gisteren bekend gemaakt een onderzoek te starten naar de houdbaarheid van de Nederlandse wetgeving in het licht van Europese wetgeving voor de bescherming van data. Alleen in Nederland worden de vingerafdrukken, verkregen bij de uitgifte van paspoorten (en dus noodzakelijk voor de uitoefening van je burgerrechten), opgeslagen in een centrale databank. In Groot-Brittannië werd een vergelijkbaar project door de nieuwe conservatieve regering stopgezet, na zorgen over de privacy van burgers. Ook de WRR, en de Mensenrechtencommissie van de VN hebben hun zorgen geuit over de Nederlandse situatie.
Uit onderzoek van een consortium van Britse privacyorganisaties, uitgevoerd in opdracht van de Europese Commissie, blijkt dan ook dat Nederland onderaan de ranglijst in de EU staat als het gaat om de bescherming van privacy.
Dat krijg je, met jarenlang het CDA en de VVD in de regering.
De enige zaak die nog loopt is die van Louise van Luijk. Hopelijk redt deze het wel, en kan deze zaak doorgang vinden, wellicht tot aan het Europese Hof.
In de zaak van Privacy First en 21 mede-eisers tegen de Nederlandse staat over de opslag van vingerafdrukken zijn de eisende partijen niet-ontvankelijk verklaard door de rechter in Den Haag. Belangrijkste argument van de rechter is dat burgers zelf naar de rechter kunnen stappen bij bezwaren van de centrale opslag van biometrische gegevens als de vingerafdruk in het paspoort. Privacy First vertegenwoordigt in deze zaak geen eigen belang, maar dat van iedereen van 12 jaar en ouder die een paspoort aanvraagt, of aan kan vragen, aldus de rechter.
De volledige uitspraak is vandaag gepubliceerd op rechtspraak.nl.
(…)
Privacy First en de andere partijen spanden de zaak tegen de Staat der Nederlanden aan vanwege een aanpassing in de paspoortwet. Die aanpassing maakt het mogelijk dat de vingerafdrukken die van iedere Nederlander die een paspoort aanvraagt worden afgenomen, worden opgeslagen in een centrale database. De eisende partijen vinden dat te ver gaan, en zijn bang dat de privacy van burgers in het geding komt, doordat de database gehackt zou kunnen worden, of gebruikt zou kunnen worden voor opsporingsdoeleinden.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken zegt dat er genoeg maatregelen zijn genomen om dat te voorkomen.
Hoewel het nieuwe paspoort – dus met vingerafdruk – Europees geregeld is, is het niet verplicht om een centrale database aan te leggen.
(…)
Juist gisteren maakte de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de Europese Unie, bekend zich te buigen over de Nederlandse paspoortwet. Eurocommissaris Viviane Reding (Justitie en Grondrechten) gaat onderzoeken of de wet in strijd is met Europese wetgeving over bescherming van data.
Reding handelt op aandringen van D66 in het Europees Parlement. De Nederlandse overheid behandelt burgers als potentiële criminelen omdat vingerafdrukken van onschuldige Nederlanders worden opgeslagen, aldus D66-Europarlementariër Sophie in ‘t Veld gisteren.
(…)
Nederland gaat met de opslag veel verder dan andere Europese lidstaten. De overheid vraagt vier vingerafdrukken, die in een database op het gemeentehuis komen en vervolgens in een centrale database terecht moeten komen. Ook de Mensenrechtencommissie van de VN is heel kritisch over de mogelijke kwalijke gevolgen voor de privacy, aldus In ‘t Veld.
(…)
Naast de bodemprocedure die Privacy First en de andere eisers aanspanden tegen de Nederlandse staat, loopt nog een zaak van Louise van Luijk. zij heeft op dit moment geen paspoort, omdat ze weigerde haar vingerafdruk af te staan. De eerste zitting in die zaak is op 15 februari.
Heel lang geleden, toen Pasen en Pinksteren nog op één dag vielen, pleitte de antirevolutionaire politiek leider Abraham Kuyper voor het omvormen van de Eerste Kamer naar een “belangenkamer” (zie: A. Kuyper, Handenarbeid, 1889). In plaats van vertegenwoordigers van, toen nog, een territoriaal district, zouden in deze belangenkamer afgevaardigden moeten zitten van belangrijke groepen en entiteiten in de samenleving: de kerk, de universiteit, de vakbond, de werkgevers, enzovoort. Een dergelijke corporatistische vertegenwoordiging zou volgens Kuyper een betere afspiegeling van de samenleving zijn dan één die gebaseerd was op het algemeen kiesrecht.
Kuyper heeft zijn plannen er nooit door gekregen. Maar anno 2011 lijkt het erop dat zijn ideeën meer dan ooit bewaarheid zijn. Check dit artikel in Trouw, over het “lobbycircus” in de Eerste Kamer. Volgens D66-kandidaat Ernst Bakker ‘dreigen’ Eerste Kamerleden ‘veredelde belangenbehartigers’ te worden. Het Kamerlidmaatschap wordt in toenemende mate gecombineerd met hoge nevenfuncties in het bedrijfsleven, in de semi-overheid, of bij ngo’s.
Maar het CDA spant wel de kroon, want hun lijstaanvoerder is *roffel* Elco Brinkman. Lobbykoning nummer één in Nederland, jarenlang bovenaan in Volkskrant-lijstjes van meest invloedrijke Nederlanders. Een grotere netwerker bestaat niet. De lijst aan nevenfuncties, commissariaten en adviesfuncties die deze man heeft bekleed zou deze halve blog vullen.
En weet u wat nou het aardige is? Dat diezelfde Eerste Kamer als waar deze belangenbehartigers zo dadelijk in komen, thans wetgeving traineert waarmee het aantal nevenfuncties voor bestuurders drastisch ingeperkt wordt. Deze wetgeving is al anderhalf jaar geleden door de Tweede Kamer aangenomen, maar de Eerste Kamer weigert het in stemming te brengen. Dat is namelijk zo’n beetje het enige machtsmiddel dat de Eerste Kamer heeft.
Ach ja, Nederland. Misschien is het wel aardig om deze informatie in uw achterhoofd te houden, wanneer u zo dadelijk gaat stemmen voor de Provinciale Staten.
Eerste Kamerleden dreigen veredelde belangenbehartigers te worden. De Kamer dreigt ‘één groot lobbycircuit te worden’, zegt afzwaaiend burgemeester van Hilversum Ernst Bakker (D66) woensdag in het Nederlands Dagblad. “Ik zou bijna zeggen: lobbycircus.”
Bakker heeft er kritiek op dat mensen hun Kamerlidmaatschap combineren met hoge functies in het bedrijfsleven, soms zelf bij lobbygroepen zoals Bouwend Nederland. Dan ontstaat volgens hem de indruk dat er mensen in de Kamer zitten die ook andere belangen dienen.
De wetgeving waarmee het aantal nevenfuncties voor bestuurders drastisch ingeperkt moet worden, wordt door de Eerste Kamer op de lange baan geschoven. Dat stelt een meerderheid van SP, PvdA, PVV en GroenLinks in EenVandaag.
De partijen verwijten de Eerste Kamer wetgeving te traineren door een omstreden wetsvoorstel over de inperking van het aantal nevenfuncties te weigeren in stemming te brengen. Het wetsvoorstel –goedgekeurd door de Tweede Kamer- wacht inmiddels anderhalf jaar op stemming. Hero Brinkman in EenVandaag: “Het is het enige machtsmiddel dat de Eerste Kamer heeft, namelijk traineren, niets is erger dan de wil van volk niet uitvoeren en dat is wat deze Eerste Kamer doet. Er is een complete cultuur van belangenverstrengeling in de Eerste Kamer.” Die belangenverstrengeling door de vele nevenfuncties van Eerste Kamerleden is volgens de kamermeerderheid de reden voor de vertraging.
Thank God for WikiLeaks. De door NRC en RTL gekaapte cables bevatten weliswaar geen wereldschokkende informatie, maar zoals inmiddels gebruikelijk wel genoeg om een aardige blik achter de schermen van het politiek bedrijf te krijgen.
Wat mij betreft mag wat nu naar buiten komt over de handelwijze van actoren in vorige regeringen meewegen in de besluitvorming over een nieuwe missie naar Afghanistan. Zoals bijvoorbeeld het dankzij WikiLeaks nu bekende gegeven dat de veiligheidssituatie in Uruzgan in 2006 veel ernstiger was dan het Nederlandse publiek is voorgehouden. En de Amerikaanse bewering – vandaag door minister Rosenthal weliswaar ontkend, dus het is hun woord tegen het zijne – dat een topambtenaar van Buitenlandse Zaken een buitenlandse regering heeft gevraagd om druk uit te oefenen op een minister in het kabinet waar hij onder dient. Ook al vertolkt de partij van die minister, de PvdA, al jarenlang de mening van het overgrote deel van de Nederlandse bevolking in de kwestie terzake.
Ik zou weleens willen weten: hoe is de situatie in de nieuwe locatie, Kunduz, nú echt? Welke shady back deals vinden er op dit moment plaats rondom de huidige besluitvorming over een nieuwe Afghanistan-missie? Het is dankzij WikiLeaks dat we de gerechtvaardigde impressie krijgen dat er bij zaken als deze, vanuit een optiek van “nationaal belang”, door zekere actoren altijd gemarchandeerd wordt met enerzijds de mening van het publiek, en anderzijds die van een groot deel van hun politieke representanten, zelfs als die in de regering zitten. Ik hoop dat D66, GroenLinks en de ChristenUnie dat meenemen in hun overweging.
Wie de Groene Amsterdammervan deze week leest, kan – als hun reportages kloppen – bijna niet anders dan tot de conclusie komen dat Nederland ook nu weer naar een desolaat oorlogsgebied gestuurd wordt, waar nauwelijks aan enige zinnige hulp of opbouw gedaan kan worden. Als er echt iets gedaan kan worden ben ik voor, maar als het weer alleen om onze trans-Atlantische standing gaat – net als, blijkbaar, jaren geleden – dan zeg ik: laat maar.
En meer mooie acties van het D66-front. Een vlammend stuk van de Jonge Democraten in de Volkskrant tegen de ‘pensioenpopulisten’ van Jan Nagel’s 50Plus. Een rallying cry voor de jongere generatie.
Ik kan niet anders dan het er geheel en volledig mee eens zijn.
In de ogen van de nieuwe politieke partij 50Plus is solidariteit eenrichtingsverkeer. Jongeren moeten in de huidige situatie, zelfs als de AOW-leeftijd wordt verhoogd, meer gaan betalen, maar de babyboomgeneratie vindt het niet genoeg. Zij vragen extra’s. Ze willen meer vakantiegeld en gratis met de bus. “Geef ons ook een dertiende maand”, zegt de partij. “Trouwens, verhoog die AOW-leeftijd ook maar niet. En geef ons koopkrachtgaranties.” Als klap op de vuurpijl wordt de hypotheekrente voor de oudere generaties niet afgeschaft, maar kunnen de nog-niet-huizenbezitters er wat 50Plus betreft geen aanspraak meer op maken. Het programma van 50Plus is een greep uit de gedachtewereld van een generatie die verwend is geraakt. De jongere generaties mogen het ophoesten. Vriendelijk bedankt en verder niet zeuren. Volgens 50Plus is eerlijkheid hetzelfde als ‘wie dan leeft, die dan zorgt’.
In de Verenigde Staten hebben ze er een mooi woord voor. Entitlement. De huidige generatie 50-plussers is opgegroeid met het idee dat ze recht hebben op van alles, en dat elke bezuiniging of besparing hoogverraad is tegenover hun verworvenheden. De klaaggeneratie van Jan Nagel had recht op veel meer studiefinanciering dan de huidige generatie jongeren. Ze hadden recht op woonruimte, en anders zouden ze het zelf wel kraken. Ze hadden recht op hoge uitkeringen zonder sollicitatieplicht, en toen het Kabinet Balkenende II in 2004 de sollicitatieplicht voor 57-plussers invoerde, voerde de door babyboomers gedomineerde FNV actie tegen de maatregel.
Maar de ezel van jong Nederland poept geen goud, en de betaalbaarheid van de verzorgingsstaat staat onder grote druk. In 2040 zijn er twee keer zoveel ouderen als nu, en steeds minder jongeren om de kosten te blijven dragen. De grijze druk, het aantal 65-plussers gedeeld door het aantal 20- tot en met 64-jarigen, zal toenemen van ongeveer 23 procent nu tot 43 procent in 2040. Al jarenlang rekken we de grenzen van onze solidariteit op. Een meer evenredige, betere verdeling van de kosten tussen generaties glipt jongeren door de vingers. Maatregelen om de maatschappelijke lasten opnieuw eerlijk te verdelen blijven uit.
Daarbij komt nog dat jongeren ook niet op het huidige kabinet hoeven te rekenen. Er komen geen hervormingen in de zorg waardoor voor ons de premies zullen blijven stijgen. Het ontslagrecht wordt niet hervormd waardoor de jeugdwerkloosheid veel hoger blijft dan die van oudere werknemers. En terwijl wordt bezuinigd op het onderwijs, wil het kabinet ook de collegegelden verhogen en een boete voor langstudeerders instellen.
50Plus komt daar nog eens bij. De partij is een opportunistische poging oudere kiezers te lokken door de hervormingen die Nederland echt nodig heeft uit te stellen. De buik van Generatie Nooitgenoeg is blijkbaar nog altijd niet gevuld. Trap niet in de bewering dat het aan babyboomers iets tekort komt. Babyboomers hebben bijna het exclusieve lidmaatschap van de Sociaal Economische Raad, zijn oververtegenwoordigd in de vakbewegingen die veel noodzakelijke hervormingen dwarsbomen, en kunnen, kijkend naar de gemiddelde leeftijd van de bewindslieden in het Kabinet-Rutte en de maatregelen die (niet) worden genomen, tevreden achterover leunen.
En natuurlijk, er zijn ook ouderen die moeite hebben om rond te komen. Die groep mogen we, net als alle andere Nederlanders die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken, niet vergeten. De partij van Nagel is er echter niet voor alle Nederlanders die het moeilijk hebben, de partij van Nagel is er voor een generatie. Een generatie bovendien die zich voor het grootste deel meer dan uitstekend zelf kan bedruipen. Dat steekt.
Het pensioenpopulisme van 50Plus past geen ander antwoord dan verzet van ons, de jonge generatie van Nederland. Het zijn precies dit soort initiatieven die de solidariteit tussen generaties kunnen wegvagen, en het woekerende generatieconflict verhevigen. Solidariteit is geen eenrichtingsverkeer, maar komt van twee kanten. Begrip, verantwoordelijkheid en proportionaliteit staan centraal. De babyboomers kunnen hun hand niet eeuwig blijven ophouden, en schreeuwen tegen de generatie die straks krom moet liggen om hun privileges te financieren, terwijl er voor henzelf niets meer overblijft. Jongere generaties zijn altijd bereid bij te dragen aan de oudedagsvoorziening waar ze zelf hopelijk later ook een beroep op kunnen doen, maar solidariteit gaat ook over redelijkheid. Als steun zoeken bij elkaar verandert in hebberigheid staat de toekomst van onze verzorgingsstaat op losse schroeven. Het is niet een gebrek aan solidariteit dat de relatie tussen babyboomers en hardwerkend Nederland verziekt, maar een teveel aan generatie-egocentrisme.
De liberale fractie in het Europees Parlement rocks. Erg sterk op privacy-bescherming en burgerrechten. De ALDE heeft, bij monde van D66′er Sophie in ‘t Veld, vragen aan de Europese Commissie gesteld over het opvragen door het Amerikaanse ministerie van Justitie van de Twittergegevens – en waarschijnlijk ook Facebook- en andere gegevens – van onder meer de Nederlandse internetactivist Rop Gonggrijp. Dit vanwege zijn betrokkenheid bij het publiceren van de Collateral Murder-video, waarin te zien is hoe Amerikaanse Apache-piloten onschuldige burgers doodschieten. Zo iemand noemt de Telegraaf overigens een “linkse terreuractivist” en een “meesterhacker”.
De liberale fractie van het Europarlement vermoedt dat de Amerikaanse datavordering bij webbedrijven over onder meer Rop Gonggrijp illegaal is. De partij eist uitleg van Brussel en Washington.
De liberale fractie ALDE stelt vandaag vragen aan de Europese Commissie over de rechtmatigheid van het vorderen van privégegevens van Europese burgers door de Amerikaanse justitie. De partij eist een plenair debat over de kwestie en de EC moet dringend vragen stellen aan de Amerikaanse autoriteiten.
(…)
“De Commissie moet uitleggen of deze handelswijze in strijd is met de Europese regels voor databescherming en of de Amerikaanse autoriteiten de bevoegdheid hebben om de privacyrechten van EU-burgers terzijde te schuiven”, aldus Sophie In’t Veld (D66), Vice-President van de ALDE-fractie.
Aanleiding is het gerechtelijk bevel uit de VS aan in ieder geval Twitter en waarschijnlijk ook andere bedrijven om allerlei accountgegevens en communicatie op te hoesten van een vijftal personen betrokken bij Wikileaks.
Twitter kreeg het voor elkaar dat dit bevel in ieder geval openbaar gemaakt kon worden. Van de vijf wiens gegevens gevorderd zijn is er één inwoner van de EU: de Nederlandse hacker Rop Gonggrijp. Hij hielp in het voorjaar van 2010 mee met de Wikileaks-productie van de video Collateral Murder, van een Apache-helikopter die Irakese burgers neermaait.
(…)
Naar alle waarschijnlijkheid zal tegen het databevel beroep worden aangetekend. De Amerikaanse burgerrechtenbeweging EFF heeft zich al opgeworpen als advocaat voor Birgitta Jonsdottir, een IJslands parlementslid. Ook haar accountgegevens zijn gevorderd. Daarnaast gaat het om accounts van klokkenluider Bradley Manning, de Amerikaanse hacker Jacob Appelbaum en Wikileaks-leider Julian Assange.
“Deel achterban wil fusie D66 en GroenLinks”, aldus NRC. Hoewel ik denk dat de warme gevoelens in het rechterdeel van D66 en het linkerdeel van GroenLinks misschien niet zo groot zijn, heb ik dit altijd al een goed idee gevonden. Eén grote sociaal-liberale, progressieve partij: doen. Linkse samenwerking: doen.
De kanttekening is dat het natuurlijk wel electoraal voordeel op dient te leveren, anders kun je beter los blijven. Aangezien D66 ook kiezers van VVD en CDA trekt, maar GroenLinks veel van de SP, is dat een opgave.
Politieke leiders van beide partijen treuzelen, maar vanuit de achterban neemt de druk toe. Kiezers van D66 en GroenLinks voelen wel voor een fusie van de partijen, zoals onder meer blijkt uit een actie die vanmiddag begint onder de naam ‘D66+GroenLinks=’.
Via een Facebookpagina en de site nieuwepartij.nl proberen D66’ers en GroenLinks-kiezers zoveel mogelijk handtekeningen te verzamelen om de partijen onder druk te zetten.
Free Pussy Riot
Peaches, the twenty-first century torchbearer of feminist punk, just released a video and track in support of Pussy Riot, the Russian female anarc...
EHRM handhaaft SGP-uitspraak Hoge Raad
Dat ging nog best snel: het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft zich uitgesproken over de vrouwen uitsluitende praktijk van de S...
Ik zou weleens willen weten: hoe is de situatie in de nieuwe locatie, Kunduz, nú echt? Welke shady back deals vinden er op dit moment plaats rondom de huidige besluitvorming over een nieuwe Afghanistan-missie? Het is dankzij WikiLeaks dat we de gerechtvaardigde impressie krijgen dat er bij zaken als deze, vanuit een optiek van “nationaal belang”, door zekere actoren altijd gemarchandeerd wordt met enerzijds de mening van het publiek, en anderzijds die van een groot deel van hun politieke representanten, zelfs als die in de regering zitten. Ik hoop dat D66, GroenLinks en de ChristenUnie dat meenemen in hun overweging. 
