Author: adriejan Published: March 23rd, 2012
Het belang van sport in de samenleving wordt sterk overgewaardeerd. Dat komt niet alleen tot uiting in de sociale dwang om aan sport te doen vanuit “healthism” (het beoordelen van het geheel aan menselijke gedragingen vanuit gezondheidsperspectief); het goedpraten en financieren van hooliganisme, en het voortdurend bijstaan door gemeentes van bijna failliete voetbalclubs vanwege het zogenaamde “maatschappelijk belang”; maar eerst en vooral in het organiseren van miljarden verslindende, maatschappelijk ontwrichtende megalomane sportfeestjes zoals de Olympische Spelen en het WK voetbal. Sport is goed, dat is een axioma, en daar moet alles voor wijken.
Zo is de stad Londen in aanloop naar de Olympische Spelen dit jaar veranderd in een militaire zone: waar hordes zoemende drones de stad bespieden, en veiligheidscamera’s iedereen in de gaten houden; waar burgerrechten sterk zijn ingeperkt en het recht op demonstratie opgeschort wordt; waar meer militairen (13.500) op de been zijn dan in Afghanistan, en sinds de Tweede Wereldoorlog; waar een vliegdekschip in de Thames afgemeerd ligt en antiraketsystemen de lucht afscannen; waar private security bedrijven in de straten zullen patrouilleren, en biometrische ID-kaarten ingevoerd worden, en gezichtsherkenning, en waar een 80 miljoen pond kostend elektrisch hek van 500,000 volt het “Olympisch gebied” van de rest van de samenleving zal scheiden.
Leuk hè, de Olympische Spelen?
In Nederland willen we om een of andere reden ook een Olympische Spelen. Althans, de politiek. En dat willen ze zelfs zo graag, dat de ambtelijke top van een ministerie en een minister de werkelijke kosten van het evenement wilden verzwijgen voor de Tweede Kamer. Omdat dit afbreuk zou doen aan het draagvlak; het risico bestond dat ‘de Olympische ambitie’ zou worden ‘afgeschoten’. Goh, zou het? De kosten worden voorzichtig ingeschat op 8 miljard; daar kun je heel wat PGB’s, natuurgebieden, sociale werkplaatsen, en openbaar vervoer mee in stand houden. Zonder dat je je land paramilitariseert, en, evenals bij het WK, het primaat van de wetgever overdraagt aan een dubieuze oligarchische organisatie zoals het IOC.
Nee, laten we dit idee snel vergeten, en er nooit meer op terugkomen. Zo belangrijk is sport nou ook weer niet.
Volkskrant:
Niet alleen lagere ambtenaren, maar ook de hoogste ambtenaar op het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) wilde niet dat de kosten voor het mogelijk binnenhalen van de Olympische Spelen 2028 in een brief aan de Tweede Kamer zouden belanden. Dat blijkt uit een document waar RTL Nieuws vandaag de hand op wist te leggen.
De VWS-ambtenaren wilden de hoogte van het bedrag, 8 miljard euro, niet opnemen in het schrijven omdat dat slecht zou zijn voor het politieke draagvlak. De secretaris-generaal van het ministerie adviseerde om in de brief, die in 2011 werd gestuurd, geen bedragen op te nemen wegens ‘het risico dat de Olympische ambitie wordt afgeschoten’. Lagere ambtenaren zouden eerder al zoiets hebben aangeraden, berichtte RTL maandag.
(…)
In 2016 moet een keuze worden gemaakt over de Nederlandse kandidatuur voor de Spelen.
Tags: 2012, 2028, 8 miljard, ambtenaren, bezuinigingen, biometrics, burgerrechten, civil rights, Edith Schippers, healthism, IOC, kosten, lockdown, London, military, Ministerie van VWS, natuur, Nederland, Olympic Games, Olympics, Olympische Spelen, pgb, police, private security, security, sociale werkplaats, sport, surveillance state, surveillancestaat, Tweede Kamer
Category Dutch politics |
Author: adriejan Published: June 15th, 2011
Well, hey, what else is new? Het is al jaren bekend dat het concept ‘privacy’ nauwelijks een plaats inneemt in het Nederlandse publiek vertoog, en dat je hier bij de grote middenpartijen ook niet mee aan hoeft te komen. Met name niet bij het Christen Democratisch Appèl (CDA), uiteraard, dat er als zedenpartij op kickt burgers zoveel mogelijk te betuttelen, in de gaten te houden en te controleren, en het afgelopen decennium de spil van elke regering vormde.
Hoe anders is dit bij onze buren in Duitsland, waar burgers bij iedere aangekondigde schending van hun privacy en masse de straat opgaan. Daar kan het wél, want daar heeft men ervaring met de surveillancestaat die Oost-Duitsland was. In Nederland heerst echter een grenzeloos vertrouwen in de overheid, vertolkt in het credo ”Wie niets fout doet, heeft toch niets te verbergen?”.
En dus waren we lange tijd het enige land in Europa dat een nationale databank voor de biometrische gegevens van alle burgers in wilde voeren, en van medewerking daaraan de uitgifte van het paspoort – essentieel voor het functioneren als burger – liet afhangen. En dat werd hier normaal gevonden.
Alleen op het internet waren hier en daar nog kritische geluiden te horen. Bij Bits of Freedom, bijvoorbeeld, bij Vrijbit, bij Privacy First, bij GeenStijl, bij Rop Gonggrijp, bij Webwereld, bij De Naakte Mens en bij Permanent Gecontroleerde Zones. Zelf hebben we ook wel eens het een en ander over privacy geschreven.
En hoewel je dat niet zo kan zeggen, zou je willen zeggen: niet zonder gevolg. Want de centrale databank voor vingerafdrukken is van de baan, en ook landelijke kentekenregistratie staat op de tocht. Bij het CDA hoef je vanzelfsprekend nog steeds niet aan te kloppen, maar de VVD heeft met Jeanine Hennis-Plasschaert een privacy-minded Kamerlid binnengehaald.
Het lijkt er zelfs op dat er in Nederland een kleine cultuuromslag plaats aan het vinden is. Waar je vroeger voor gek versleten werd als je aangaf je zorgen te maken over privacy, en misschien níet de overheid in alles wat zij in naam van ‘veiligheid’ doet op haar woord te vertrouwen, wordt discussiëren over privacy langzamerhand wat gewoner. Een tijdschrift als De Groene houdt hier bijvoorbeeld een uitstekend dossier over bij.
We zijn er echter nog lang niet. Nederland staat van alle EU-landen onderaan de lijst als het om privacybescherming gaat. De bewaarplicht van telecomgegevens, en het door de overheid opvragen daarvan, gaat nergens verder dan hier. En met het CDA en de VVD in de regering moet je immer op je hoede zijn.
Daarom is het goed dat iemand als Peter Hustinx, voorzitter van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) zich vandaag in de krant kritisch uitlaat over de houding van de Nederlandse regering ten aanzien van privacy:
De Nederlandse regering hecht veel te weinig waarde aan privacy van haar burgers. ‘De politiek straalt uit dat burgers zich om hun privacy vooral geen zorgen hoeven te maken, zolang ze niets te verbergen hebben.’ Dat zegt Peter Hustinx, voorzitter van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS), vandaag in een interview met de Volkskrant.
Hustinx hekelt de manier waarop in de Nederlandse politiek wordt gepraat en gedacht over privacy. Als voorbeeld noemt hij de manier waarop de verantwoordelijke bewindslieden omgingen met privacykwesties rondom de invoering van de ov-chipkaart en de discussie over het elektronisch patiëntendossier (EPD).
(…)
‘Bewindslieden wezen in die gevallen alleen maar op de voordelen van deze nieuwe systemen. Een gemiste kans. Om vertrouwen van je burgers te winnen, moet je juist dat soort momenten aangrijpen om ook op de mogelijke nadelen te wijzen.’
De voorman van de EDPS noemt eurocommissarissen Viviane Redding en Neelie Kroes als voorbeelden van hoe het ook kan. ‘Zij stellen met regelmaat dat vertrouwen van burgers cruciaal is en wijzen vaak op het belang van goede privacywetgeving. Heb je dat minister Opstelten of staatssecretaris Teeven ooit horen zeggen? En Mark Rutte? Die zei het vroeger nog wel eens, maar nu nooit meer. Ik zou ze allemaal een felicitatiebrief sturen als ze dat geluid wat vaker zouden laten horen.’
(…)
Volgens Hustinx draagt het politieke klimaat in Nederland bij aan de groeiende desinteresse van Nederlanders voor privacyzaken. Uit onderzoek blijkt dat de interesse van Nederlanders in dit onderwerp de afgelopen jaren dramatisch is gedaald, stelt Hustinx. ‘Veel harder ook dan in elk ander Europees land.’
Hustinx noemt de handelwijze van de Nederlandse regering en gedoogpartner PVV ‘dom’. ‘Ze hebben blijkbaar geen notie van wat er speelt.’ Daarnaast stelt Hustinx: ‘Politici gaan met deze opstelling voorbij aan het feit dat ze op politiek dynamiet zitten.’
(…)
‘Als je het vertrouwen schaadt dat de burger je schenkt, keert het zich tegen je’, aldus Hustinx. ‘Vergeet niet dat veel van de mensen die het nu allemaal zogenaamd niets uitmaakt, straks de eersten zijn die boos gaan demonstreren als hun persoonsgegevens op straat liggen.’
Tags: bewaarplicht, biometrisch paspoort, Bits of Freedom, burgerrechten, burgerrechtenorganisaties, CDA, De Groene Amsterdammer, EDPS, GeenStijl, Germany, Jeanine Hennis-Plasschaert, kabinet-Rutte, landelijke database, persoonlijke gegevens, Peter Hustinx, privacy, Privacy First, privacybescherming, publiek debat, publieke opinie, Rop Gonggrijp, telecomgegevens, vingerafdrukken, Vrijbit, VVD, Webwereld
Category Dutch politics, privacy |
