Grappig Volkskrant-artikel. Ik ben blij dat ik niet de enige ben. Zo dien ik de volgende wedstrijd op dezelfde locatie, met dezelfde mensen en in hetzelfde shirt te kijken, anders gaat het fout. Aan de andere kant is het dragen van een “Netherlands 1974″ shirt deze keer een minder goed idee. Aargh.

De Volkskrant:

Op de beelden die zondag de wereld overgaan zal het Oranjelegioen een weinig hygiënische indruk maken: een groeiend aantal supporters probeert het lot van de mannen van Van Marwijk gunstig te beïnvloeden door zich niet meer te scheren en de wedstrijden telkens te bekijken in hetzelfde, ongewassen oranje shirt.

Maar er zijn ook meer individuele belevingen van bijgeloof. Zo is er in het zuiden van het land een supporter die voor elke wedstrijd een stukje van het filter van zijn sigaret oprookt voor de winst. Op Twitter houdt Anneke van de Kassteele haar volgers er al dagen van op de hoogte hoe zij haar huis vervuilt om tijdens de wedstrijd iets te stofzuigen te hebben, want volgens haar helpt dat. ‘Ik denk dat ik zondag gewoon de hele vuilnisemmer verdeel in huis en tuin.’

En meer huishoudelijk bijgeloof: in Haarlem is een geval bekend van een vrouw die begint te dweilen zodra onze jongens op achterstand komen. In Groningen staat al weken een vaas verlepte oranje bloemen op tafel, gekocht voorafgaand aan de eerste wedstrijd tegen Denemarken. Want weggooien betekent ongeluk. In de aanloop naar de finale van komende zondag worden de bijgelovige rituelen hardnekkiger, en volgens socioloog Bastiaan Rutjens van de Universiteit van Amsterdam is dat niet zo gek.

(…)

Niet scheren, stofzuigen of een bepaald shirt dragen: de keuze van een oranjeritueel is vaak het gevolg van het verschijnsel dat Rutjens ‘toevallige causaliteit’ noemt. ‘Daarbij leggen mensen een oorzakelijk verband tussen twee gebeurtenissen dat er feitelijk niet is. Dus: ik had me die dag niet geschoren en toen wonnen we de wedstrijd, dus als ik me nu weer niet scheer winnen we opnieuw.’