Wat een interessante twee dagen in de Nederlandse politiek. Eerst stapt de kroonprins van het CDA op, zijn partij achterlatend in een nog grotere malaise dan voorheen. Vervolgens pakt Wouter Bos zijn biezen, om plaats te maken voor Job Cohen. Just some thoughts: alhoewel ik twijfel of de appeal van Cohen nog zo groot is als enkele jaren terug, kan dit een potentieel briljante move zijn. De PvdA geeft Nederland hiermee een duidelijke keuze: “de boel bij elkaar houden”, of Wilders’ anti-islamisme. Dat kan vele kiezers in het midden en ter linkerzijde aantrekken. Balkenende, bovendien, lijkt hiermee nog veel meer oud en versleten, een partijpoliticus. Mogelijk wordt het CDA vermalen tussen de PvdA en Wilders.

En daarmee, als Cohen, Pechtold, Rutte en Halsema het een beetje goed doen, komt Paars 3 in beeld.

Sit back and relax. Een warm bad. Weer kunnen ademhalen. The nightmare is over. Het CDA kan weer terug de woestijn in, en Wilders blijft lekker zitten in het parlement. Nederland voert economische hervormingen door waarmee we er weer tegenaan kunnen, de woningmarkt wordt hervormd, de AOW-leeftijd gaat naar 67, softdrugs worden gelegaliseerd, er wordt geïnvesteerd in wetenschap en onderwijs, het idiote privacy-inperkende beleid wordt stopgezet, ambitieuze Marokkaanse en Turkse Nederlanders krijgen een kans. Hell, misschien zijn Melkert, Dijkstal en Els Borst wel in voor een ministerschap. Na acht jaar wordt alles eindelijk weer normaal.